กลับมาที่บ้านหลังน้อย ทุกๆ อย่างดูหม่นหมองกว่าทุกวัน
แมวสามสีตัวหนึ่งกำลังทึ้งดอกไม้สีฟ้าครามในกระถางอย่างเมามัน หากเป็นปกติ คนสวยคงจะกรีดร้องหรือแผดเสียงเข้าใส่ ให้ “คนบ้าพืชบ้าสัตว์” ออกมาจัดการกับตัวอ้วนๆ น่าเกลียดนั่น
แต่วันนี้ เจ้าหน้าแสกเองก็ชะงักเมื่อเห็นคนสวยขยับปากแต่แล้วก็เม้มแน่น ก่อนนั่งแปะลงบนเก้าอี้สีขาวใต้ร่มหูกวาง
ตาหรี่ชำเลืองอย่างระแวงแกมสงสัย ยายคนนี้เป็นอะไรไป ?
คนสวยไม่ทำแม้แต่จะถลึงตาให้ แมวอ้วนชักทำตัวไม่ถูก มนุษย์นี่เข้าใจยากจริง ยังดีวันนี้ได้ระบายอารมณ์พอสมควร ว่าแล้วเลยตัดสินใจลงหมอบ เลียอุ้งเท้า ล้างหน้า
ลมพัดใบหูกวางแก่จัดไหวๆ หลายกิ่งกำลังผลิใบใหม่เขียวสด ชูช่อน่ารัก มองไกลๆ เหมือนดอกไม้ โมกป่าบ้าใบแทงกิ่งชะลูด จันทน์กะพ้อเถาได้ทีรีบเกาะก้านเกี่ยวพัน ไม้เลื้อยกับต้นแข็งแรงแนบเคลียกันไป
…บ้า! อีตาบ้า!
หน้าแสกสะดุ้ง เกือบกระโจนหนีแล้วมั้ยล่ะ อยู่ดีๆ ก็ทุบขาตัวเองดึงปึกๆ แถมตาขวางค้อน ควับกับลมแล้ง
…กำลังย่างเข้าฤดูแล้ง ดอกไม้หลายชนิดผลิดอกอวดสีสัน ในเขตบ้านแคบๆ ยังอุตส่าห์มีหางนกยูงไทย จำปี ลั่นทม พุดซ้อน โมก ชบา พยับหมอก พู่จอมพล กุหลาบ คุณนายตื่นสาย (คอสมอสตายเกลี้ยงแล้ว) ไม่นับรวมจั๋ง หมากผู้หมากเมีย วาสนา เดหลี ฯลฯ ที่ไร้ดอกก็แตกใบ
ฝีมือใครล่ะ…ก็ตาคนนั้นไง ที่วันๆ โง่เซอะซะ ถูกหญิงมีมารยาอ้อนเข้าหน่อยก็ใจอ่อน
เกลี๊ยด…เกลียด!!
แมวอ้วนสะดุ้งอีกหน แม่คนนี้นี่! […]






ความรู้ยอดนิยม