ในขณะที่ผมกำลังทำงานประจำอยู่นั้น วันหนึ่งทางบริษัทได้จัดสัมมนาพนักงาน โดยมีกรรมการผู้จัดการ เป็นผู้มาบรรยายถึงผลประกอบการของบริษัท ภายหลังจากการบรรยายเสร็จ เขาได้ฝากสองคำถามที่ในชีวิตนี้เราควรถามตัวเอง ซึ่งผมจำได้ขึ้นใจจนถึงทุกวันนี้
นั่นคือ 1. What would you like to be? และ 2. How to achieve it ? (หนึ่ง คุณอยากจะเป็นอะไร? และสอง แล้วคุณจะได้สิ่งนั้นมาอย่างไร?)
ด้วย 2 คำถามนี้เอง ภายหลังจากนั้นไม่ถึง 2 เดือนผมก็ได้ลาออกจากบริษัททันที (ไม่รู้เหมือนกันว่า มันเป็นคำถามที่ท่านควรถามหรือเปล่า?)
ผมเป็นคนหนึ่งที่เฝ้าถามตัวเองอยู่เสมอว่า ชีวิตนี้เกิดมาเพื่ออะไร หรืออยากที่จะทำอะไรให้ได้ทันก่อนตาย ใช่ตรงที่ว่าในชีวิตเรานั้นมันมีสิ่งจำเป็นที่ต้องทำเพื่อการอยู่รอด เพื่อการดำรงชีพ เพื่อคนรอบข้าง และอื่นๆ มากมาย
หลายคนมักบอกกับตัวเองว่าวันหนึ่งจะต้องทำตามความฝันของตัวเองให้ได้ แต่ตอนนี้ยังมีสิ่งที่จำเป็นที่ต้องทำอยู่ตรงหน้าไว้รอทำตรงนี้เสร็จก่อน โดยหารู้ไม่ว่าในวันข้างหน้าของเขาก็จะมีสิ่งจำเป็นใหม่ๆ เกิดขึ้นอีกอยู่เรื่อยไป ซึ่งตัวผมเองรู้สึกเช่นนี้มาตลอด จนเราเริ่มบอกกับตัวเองแล้วว่า หากเราทำเช่นนี้เรื่อยไป ก็คงไม่สามารถที่จะทำให้ความฝันของเราเป็นจริงได้สักวัน
ผนวกกับการที่ผมตระหนักถึง เวลาในชีวิตคนเรานั้น ไม่ได้มีมากพอที่จะทำให้เราทำอะไรก็ได้มากมายนัก เพราะถ้าคุณลองคำนวณวันเวลาที่น่าจะเหลืออยู่ในชีวิตคุณตอนนี้ คุณอาจจะตกใจก็ได้ว่ามันเหลือแค่นี้เองเหรอ (ไม่เชื่อลองคำนวณดู)
ยิ่งตัวผมเองได้เผชิญเหตุการณ์ของเพื่อนเกาหลีคนหนึ่งที่เขาพยายามจะสร้างฝันแล้วเสียชีวิตลงกลางคันก่อน ซึ่งผมได้เขียนในหนังสือ The Show Must […]
เมื่อตอนสิ้นปีที่แล้ว มีคนถามผมว่าเศรษฐกิจปี 2551 จะเป็นอย่างไร ผมพยากรณ์ไปอย่างชัดเจนว่า เศรษฐกิจจะดีขึ้น อย่างแน่นอน ปัจจัยที่ทำให้เศรษฐกิจดีขึ้นมีด้วยกัน 3 ข้อ หนึ่ง ไทยจะส่งออกข้าวได้มาก สอง หวยเถื่อนจะกระตุ้นเงินหมุนเวียนระดับรากหญ้า สาม พืชพลังงานจะช่วยฉุดเศรษฐกิจให้ดีขึ้น
ผ่านมาสามเดือนกว่า ข้อแรกปรากฏภาพอย่างชัดเจน ข้าวไทยส่งออกได้มาก เพราะว่าเวียดนามโดนภัยธรรมชาติทำให้ผลผลิตทางการเกษตรลดลงอย่างมาก ทั้งๆ ที่ความต้องการบริโภคข้าวในโลกสูงขึ้น
แต่ตอนนี้เราส่งออกข้าวมากจนเกือบจะเข้าขั้นวิกฤตแล้ว เพราะข้าวราคาดีพ่อค้าเตรียมส่งออกนอกหมด ยิ่งช่วงใกล้สงกรานต์เป็นช่วงที่วิกฤตที่สุด เคยเห็นกันแต่ราคาน้ำมันขึ้นลงเป็นรายชั่วโมง แต่นี่ราคาข้าวขึ้นไม่มีลงเป็นรายชั่วโมง เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ทีเดียว ไม่แน่นะครับ ในอนาคตอันใกล้เราอาจต้องต่อแถวซื้อข้าวก็เป็นไปได้
การใช้หลักการวิเคราะห์ “สภาพความเป็นจริง” หรือ โหราศาสตร์ หรือจะผสมกันทั้งสองอย่าง มีข้อดี คือ เราสามารถพยากรณ์สิ่งที่จะเกิดขึ้นล่วงหน้าในอนาคต เพื่อที่จะเตรียมรับมือเมื่อวันนั้นมาถึง
เมื่อเร็วๆ นี้ผมได้ฟังการวิเคราะห์เรื่องการเกษตรตามแบบฉบับของคุณธนินท์ เจียรวนนท์ หรือที่เรารู้จักกันในนามเจ้าสัวซีพี ทำให้ผมทราบว่า 2 ในสามข้อที่ผมพยากรณ์ไปว่าเศรษฐกิจจะดีขึ้น มีความคล้ายคลึงกับแนวคิดของคุณธนินท์
แม้คุณธนินท์จะพูดไทยไม่ค่อยชัด แต่ยามที่เขาพูดเรื่องการเกษตร กลับหวานซึ้งไพเราะยิ่งกว่านักร้องเดอะสตาร์ และน่าฟังยิ่งกว่าอัลบั้มเพลงบอยป๊อดเสียอีก
ไม่น่าแปลกใจที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านในเมือง ไม่ว่าจะเป็นอดีตนายกทักษิณ ชินวัตร หรือ นายกนอมินีอย่างคุณสมัคร สุนทรเวช ชอบนำคำพูดของ คุณธนินท์ มาใช้สัมภาษณ์ต่อสื่อมวลชน
ใจความส่วนหนึ่งในการบรรยายเรื่อง “ทิศทางการพัฒนาเศรษฐกิจไทย” […]
“คนประเภทนี้” ที่เป็นระดับหัวหน้างาน ผู้บริหาร และ ผู้นำ มีอยู่ทุกองค์กร และ “คนประเภทนี้” มักจะเรียกร้องสิ่งต่างๆ จากทีมงานอย่างมากมาย…ให้คิดอย่างนั้น ให้ทำอย่างนี้ เพื่อจะนำทีมงานไปสู่เป้าหมาย….ซึ่งอาจเป็นเป้าหมายของหน่วยงาน เป้าหมายขององค์กร
หรือที่จริงแล้ว…ก็คือเป้าหมายของคนประเภทนี้ !
คนประเภทนี้ กลุ่มแรก คือคนที่เก่งเหลือเกินในการ คิด คิด และ คิด
ปัญหามันอยู่ที่ว่าสิ่งที่คนประเภทนี้คิด มักเป็นความคิดที่ไม่ค่อยได้เรื่อง เพราะยังไม่ “ตกผลึก” เพียงพอ และเป็นนักคิดที่ปฏิบัติเองไม่ค่อยเป็น แต่ก็มักจะยัดเยียดสิ่งที่ตนเองคิดให้ทีมงานไปปฏิบัติ ถ้าคิดเก่งก็ถือว่าโชคดี แต่คนประเภทนี้นอกจากคิดไม่เก่งแล้วยังปฏิบัติไม่ได้เรื่องอีก ใครจะเดินตามคนประเภทนี้บ้าง?
คนประเภทนี้ กลุ่มสอง คือคนที่ตัวเองก็สุดแสนจะขี้เกียจ สันหลังถ้าวัดได้คงยาวหลายวา! แต่กลับเรียกร้องเหลือเกินให้ทีมงานทุ่มเท ขยันสุดๆ ยิ่งพูดยิ่งขัดแย้งกับสิ่งที่ตัวเองปฏิบัติ ไม่เคยรู้จักกฎธรรมชาติที่เรียกว่า “นำโดยการทำให้ดูเป็นแบบอย่าง” ! ใครจะเดินตามคนประเภทนี้บ้าง ?
คนประเภทนี้ กลุ่มที่สาม คือคนที่พยายามเสแสร้งแสดงโดยคำพูด ว่า ให้ความสำคัญ ให้ความใส่ใจในเรื่องคนเหลือเกิน แต่ในทางปฏิบัติเอารัดเอาเปรียบพนักงานทุกรูปแบบ ทั้งในเรื่องโครงสร้างผลตอบแทนที่จ่ายให้ต่ำแบบสุดๆ โดยอ้างว่าประหยัดเพื่อหน่วยงาน เพื่อบริษัท รวมไปถึงการหยุมหยิมคิดเล็กคิดน้อย จับผิดพนักงาน เป็นงานหลัก !ใครจะเดินตามคนประเภทนี้บ้าง?
คนประเภทนี้ กลุ่มที่สี่ คือคนที่ทุ่มเทจนถึงขั้น […]
อะไรทำให้ท่านคิดลบมากกว่ากัน ระหว่าง สถานการณ์ที่เลวร้าย กับมุมมองผิดๆ
คมคิด : ความหวังที่ถูกหน่วงไว้ทำให้ใจเจ็บช้ำ แต่ปัญญานั้นประจักษ์ในใจของคนที่คิดบวก
“ข้าวของขึ้นราคา น้ำมันก็นับวันมีแต่แพงขึ้น” สมศรีขมวดคิ้ว พูดด้วยสีหน้ากังวล “ค่าแรงทำท่าจะขึ้น ก็ยังไม่ขึ้นเสียที ฉันจะส่งลูกเรียนไหวมั้ยนี่?”
“ยังดีที่ค่าแรงขึ้น” วรรณฤดีมองมุมบวก “อีกอย่างบริษัทเราก็เพิ่มค่าคอมมิชชั่นให้กับคนที่ทำถึงเป้าหมายด้วยนะ” สมศรีคิดบวกตาม แล้วเริ่มยิ้มออก
Howard H. Stevenson, Laura L. Nash นำเสนอ 4 วิธีคิดเชิงบวกสู่ความสำเร็จอันนำมาซึ่งความสุขแทนที่ความกังวลและความเครียดไว้ใน Harvard Business Review ได้แก่ 1 คิดพึงพอใจในชีวิต (Satisfaction) 2 คิดพิชิตเป้าหมาย (Achievement) 3 คิดสร้างอิทธิพลเชิงบวก (Significance) 4 คิดสร้างคนรุ่นถัดไปให้สำเร็จ (Legacy)
จิตบำบัดด้านพฤติกรรมการรู้คิด (Cognitive-behavioral therapy) มองว่าวิธีคิดของบุคคลถูกกำหนดด้วยระบบความเชื่อซึ่งถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เกิดการคิดแบบอัตโนมัติ (มักเป็นไปอย่างรวดเร็วไม่รู้ตัว) ซึ่งส่งผลต่ออารมณ์และพฤติกรรมตามมาดังโมเดลฯ (ดัดแปลงจาก Hawton et al, 1989). ศ.ดร.เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ ผู้แต่งหนังสือชุดผู้ชนะ […]
ทุกวันนี้อินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทในชีวิตของคนเรามากขึ้นในหลากหลายรูปแบบ รูปแบบหนึ่งที่ฮอตฮิตกันมากในขณะนี้ คือ การสร้างชุมชนออนไลน์ หรือ Social Networking ที่เริ่มขยายผลจากการสื่อสารระหว่างบุคคล มาสู่รูปแบบธุรกิจ แลกเปลี่ยนความรู้-ความชอบของคนที่มีรสนิยมเดียวกัน ตามมาด้วยโอกาสทางธุรกิจสื่อดิจิทัลที่ไม่ควรมองข้าม
การติดต่อสื่อสารในโลกปัจจุบันที่ทำได้ง่ายขึ้น เพียงแค่ “คลิก” ไม่กี่วินาทีก็สามารถติดต่อกับคนทั่วโลกได้แล้ว เมื่อสามารถติดต่อสื่อสารกันได้ง่ายขึ้น ยิ่งทำให้ความต้องการของคนมีความหลากหลายมากขึ้น จำเป็นที่ผู้พัฒนาระบบต้องสรรหาลูกเล่นใหม่ๆ มาดึงดูดใจเพื่อทำให้กลุ่มเป้าหมายยังคงเกาะติดใช้บริการอย่างเหนียวแน่น โดยเฉพาะการสร้างชุมชนออนไลน์ หรือ Social Networking ที่ได้รับความนิยมกันทั่วบ้านทั่วเมือง
เห็นได้จากการแจ้งเกิดของหลายเวบไซต์ ไม่ว่าจะเป็น hi5 , facebook ,sanook หรือ tagged ฯลฯ
Social Networking คือ รูปแบบการให้บริการผ่านเวบไซต์ ที่เชื่อมโยงระหว่างบุคคลต่อบุคคลไปจนถึงบุคคลกับกลุ่มบุคคล รวมทั้งการเชื่อมโยงบริการทางอินเทอร์เน็ตที่ผู้ใช้คุ้นเคย เช่น e-mail ,messenger,webblog หรือ web board blog เข้าไว้ด้วยกัน จนกลายเป็นชุมชนที่ทำให้ผู้ใช้สามารถแชร์ข้อมูล ตัวตน และทุกๆ สิ่งที่สนใจ เชื่อมโยงเข้ากับคนในเน็ตเวิร์คด้วยวิธีการต่างๆ
ในประเทศไทยเอง Social Networking ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย โดยไม่ได้หยุดอยู่ที่กลุ่มคนรุ่นใหม่เท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดเวบไซต์ที่เป็น […]
เมื่อข้าวที่กำลังหายาก ผลไม้โคลาที่คล้ายหมากก็มีราคาแพง จึงกลายเป็นยุคข้าวยาก หมากโคลาแพง อาจจะนำไปสู่กลียุคที่ส่อแววเกิดขึ้นในทวีปนี้ และจะกระทบไปถึงนักธุรกิจไทย ที่เข้าไปปักหลักทำธุรกิจที่แอฟริกา
หากท่านผู้อ่านที่เคยติดตามบทความของผู้เขียนที่ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ฉบับนี้มาโดยตลอด จะเห็นว่า ผมมักจะเน้นให้คนไทยรู้และเข้าใจตลาดใหม่ในทวีปแอฟริกา ที่มีประเทศน้อยใหญ่มากกว่า 50 ประเทศในทุกแง่ทุกมุม แต่โดยรวมแล้ว ผมจะสนับสนุนให้คนไทยออกไปตั้งหลักปักฐานที่โน่น แทนที่จะผลิตสินค้าจากประเทศไทยแล้วส่งไปจำหน่ายทางเรือ เพราะส่วนใหญ่เราจะไม่ได้เป็นเจ้าของเรือ ทำให้เสียค่าระวางเรือสูง อีกทั้งบางประเทศในแอฟริกายังมีปริมาณเรือผ่านน้อย ทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องไปถึงการส่งมอบสินค้า นอกจากนี้เวลานำสินค้าออกจากท่าเรือ ยังต้องเสียค่าใช้จ่าย ทั้งภาษีและค่าการออกสินค้าในราคาสูง
อย่างไรก็ตาม ผลของการสนับสนุนให้คนไทยไปทำมาหากินที่นั้น ได้รับแรงหนุนค่อนข้างมากจากภาคราชการ ทำให้มีคนไทยจำนวนไม่น้อยไปปักหลักทำมาหากินที่ในเกือบทุกประเทศในทวีปแอฟริกา ซึ่งส่วนใหญ่มักจะประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทำให้มีโอกาสที่จะขยายกิจการต่อเนื่อง
แต่ในภาวะเศรษฐกิจปัจจุบัน ที่ราคาน้ำมันแพง ค่าครองชีพสูง นับวันจะรุนแรงยิ่งขึ้น เมื่อเศรษฐกิจฝืดเคือง บางประเทศในแอฟริกาจึงเริ่มมีการประท้วง โดยเฉพาะการขาดแคลนอาหารอย่างรุนแรง แม้ว่าในระยะนี้ อาจจะพอบรรเทาปัญหาไปได้ระดับหนึ่ง เนื่องจากทั้งจีน ประเทศในยุโรปและอเมริกา ต่างให้งบประมาณช่วยเหลือ แต่จากธรรมชาติและอุปนิสัยโดยรวมของคนแอฟริกา ถึงแม้จะมีพื้นที่ทำการเกษตรมากมายมหาศาล แต่ก็ไม่มีความสามารถพอที่จะใช้พื้นที่เหล่านี้มาผลิตอาหารได้อย่างเพียงพอ โดยเฉพาะข้าวที่เป็นอาหารหลักของหลายประเทศในทวีปนี้
ส่วนใหญ่จะนำเข้าจากไทย เวียดนามและอินเดีย เกิดการขาดแคลนอย่างรุนแรง เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา คุณวิชัย เจ้าของร้านอาหารบางกอก ที่ประเทศเบนิน เล่าให้ฟังว่า คนในแอฟริกาตะวันตก ที่ใช้แรงงานค่อนข้างมาก ต้องการอาหารจำพวกคาร์โบไฮเดรตสูง พอข้าวมีราคาแพงขึ้นหรือขาดแคลน ก็จะหันไปเพิ่มการบริโภคผล “โคลา” […]
อีกหนึ่งธุรกิจของโลกที่กำลังอินเทรนด์มาแรงขณะนี้ ก็คือ ธุรกิจเกม ซึ่งในปีที่ผ่านมามีอัตราการเติบโตสูงมากเป็นอันดับต้นๆ ของทุกอุตสาหกรรมทีเดียว แม้ว่าจะได้รับแรงกดดันจากค่าครองชีพที่สูงขึ้น และ ภาวะเศรษฐกิจถดถอยจากสารพันปัญหาของโลก แต่ธุรกิจเกี่ยวกับเกม ซึ่งถือเป็นความบันเทิงราคาย่อมเยาที่สุดอย่างหนึ่ง ยังคงอยู่ในความต้องการอย่างมากครับ
พิจารณาง่ายๆ จากยอดขายของธุรกิจเกมของกิจการดังๆ ระดับโลก ที่พุ่งสูงขึ้นมากในปีที่ผ่านมา ทั้งนินเทนโด ไมโครซอฟท์ โซนี่ ที่ทะยานขึ้นแตะ 18 พันล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งเติบโตขึ้นถึง 43% จากปี 2006 ทีเดียว นับว่าน่าประทับใจมาก เพราะเติบโตขนานใหญ่ในขณะที่ธุรกิจหลายๆ อย่างกำลังลุ่มๆ ดอนๆ
ดังนั้น แนวโน้มการชิงชัยแย่งก้อนเค้กก้อนมหึมาในธุรกิจนี้ของทุกค่าย จึงมีความดุเด็ดเผ็ดร้อนกันอย่างมาก เพราะคาดว่าในปี 2008 การเติบโตก็น่าจะไม่น้อยกว่าในปีที่ผ่านมาด้วย เรียกว่ากำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นให้รีบตักน้ำใช้กันอย่างเบิกบาน ครอบครองส่วนตลาดให้ได้ก่อนกิจการคู่แข่ง
ธุรกิจนี้น่าจะได้รับอานิสงส์ของการเติบโตอย่างมาก จากการบูมของอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะแนวโน้มของการพัฒนาเครือข่ายทางสังคมออนไลน์ (Social Networking) ที่ผู้ใช้เริ่มรวมตัวกันเป็นชุมชนโยงใยกันอย่างเหนียวแน่น มีการปฏิสัมพันธ์อย่างกว้างขวาง จนกลายเป็นเสมือนหนึ่งครอบครัวกันทางออนไลน์ไปแล้ว มีการทำกิจกรรมอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา และกิจกรรมหลักที่ทำก็หนีไม่พ้นกิจกรรมด้านความบันเทิง หนึ่งในนั้นคือการเล่นเกมด้วยกัน ผ่านทางเครือข่ายของตนด้วยนั่นเอง ยิ่งทำให้เกิดการเล่นเกมกันขนานใหญ่ขยายตัวเป็นวงกว้างอย่างมาก อีกทั้งปัจจุบันเครือข่ายนี้ ไม่เพียงแต่จะต้องเข้าอินเทอร์เน็ตอย่างเดียว แต่ในโลกออนไลน์ไร้สาย ทั้งโทรศัพท์ พีดีเอ ฯลฯ ก็ใช้เชื่อมโยงติดต่อได้เช่นกัน […]
ในช่วงแห่งการเฉลิมฉลองงานสงกรานต์ที่เพิ่งผ่านมา พวกเราคนทำงานคงได้เบิกบานกันถ้วนหน้า เพราะได้มีโอกาสพักผ่อน หย่อนอารมณ์ที่เขม็งเกร็งเกินจำเป็น เราจึงเห็นคนย้ำคิด ย้ำพูด ย้ำทำ แบบเกินงามทั่วบ้านทั่วเมืองเวลานี้
ไม่ว่าจะเป็นการคิดและการพูดในเรื่องดีหรือไม่ดี หากจะให้คนอื่นเขาเห็นคล้อยตาม คงต้องมีความพอดี…น้อยไปก็หย่อน มากไปก็ตึง
“ความพอดี” จึงเป็นศาสตร์และศิลป์ของผู้บริหาร และคนทำงานทุกคน
ที่ยากคงเป็นเพราะความพอดีไม่มีใครขีดไว้ให้ จำนวนของวันนี้อาจถือว่าพอดี แต่พรุ่งนี้มีสิทธิ์ต้องคิดใหม่ เพราะอาจมากไป หรือไม่พอใช้…ไม่พอดี
ดังนั้น หนึ่งในศิลป์ที่สำคัญของการบริหารความพอดี คือ การพร้อมรับการเปลี่ยนแปลง โดยพร้อมปรับ น้อมรับว่าอดีตที่ว่า “ใช่” ไม่ได้เป็นตัวกำหนดปัจจุบัน ทั้งยังไม่ใช่ตัวชี้ว่าอนาคตจะดีเหมือนอดีตเสมอไป
ท่านผู้อ่านคงเคยมีประสบการณ์ ไม่ว่ากับคนที่บ้านหรือหัวหน้างานที่ทำงาน ที่มักตอกย้ำอดีต
โดยเฉพาะอดีตของเราที่พลาดไปแล้ว แห้วสุดๆ อยากหยุดความจำ ไม่อยากให้ใครตอกย้ำ แต่เขาไม่ยอม พร้อมใจกันขุดแกะแงะมาพูดให้เจ็บช้ำน้ำใจเป็นระยะๆ “เมื่อปีที่แล้ว ก็ยังงี้ ต้องให้บอกกี่ทีจึงจะจำ …” “ทุกครั้ง! พลาดเช่นนี้ประจำ จะให้พี่ทำเองใช่ไหม …”
เรามีสันนิษฐานว่า ผู้พูดหวังให้ผู้ฟังปรับตัวปรับพฤติกรรมให้ดีขึ้นโดยใช้วิธีย้ำคิด ย้ำพูด ผลของการตอกย้ำ ซ้ำอดีต โดยเฉพาะในข้อผิดพลาด หลายครั้งกลับได้ในสิ่งตรงข้าม เพราะผู้ฟังเบื่อ ผสมโกรธ จึงโทษโน่นโทษนี่ แม้มีใจที่อยากทำอะไรให้ดีขึ้นบ้าง ก็ฝ่อไปพร้อมกับคำ “บ่น” คำ “จ้ำจี้จ้ำไช” เพราะรู้สึกว่าผู้พูด […]
Popular Posts