Creative Economy

สังเกตจากงานสัมมนาใหญ่ 2 งานที่จัดในช่วงติดๆ กัน นักธุรกิจส่วนใหญ่ที่เดินทางมา บอกเป็นเสียงเดียวว่า “พวกเขาอยากได้ไอเดียใหม่ๆ และอยากหอบหิ้วความมั่นใจจากรัฐบาลกลับบ้าน”

เพราะงานแรกมี TCDC (Thailand Creative & Design Center : ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ) เป็นเจ้าภาพ หลายคนจึงคาดหวังสูงว่ามางานนี้ต้องได้ไอเดีย ตามหัวข้อที่ตั้งไว้ “Creative Thailand : สร้างเศรษฐกิจไทยด้วยความคิดสร้างสรรค์” โดยมี John Howkins ผู้แต่งหนังสือ The Creative Economy : How people Make Money from Ideas เป็นแม่เหล็กของงาน

Howkins พูดได้ดี เขายกตัวอย่างมากมายจากประสบการณ์จริง เพราะเขามีส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลงระบบเศรษฐกิจและธุรกิจในประเทศอังกฤษ โดยใช้ครีเอทีฟเป็นตัวช่วย รัฐบาลจีนก็เล็งเห็นตาที่สามของเขาจึงแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาเพื่อผลักดันนโยบายเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์

เขาเชื่อว่า เมื่อเราคิดแตกต่างและหาจุดสำคัญของตัวเราได้ มูลค่าเพิ่มก็จะเกิดขึ้น เช่นเดียวกับการสร้างสรรค์เศรษฐกิจ เราต้องลองหาวิธีใหม่ๆ และต้องทำใจให้กว้าง นั่นคือแบ่งปันความรู้และแนะความเห็นกันและกัน

พร้อมตั้งคำถามตบท้ายว่า “ไทยแลนด์ในปี ค.ศ.2010 จะเป็นอย่างไร ?” สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่คนไทยต้องคิด และกลุ่มคนที่จะต้องเป็นผู้นำทางความคิดก็คือรัฐบาลนั่นเอง

สุดท้ายมิสเตอร์ Howkins ตอบคำถามนี้ว่า ในความเห็นส่วนตัวประเทศไทยเป็นเมืองยิ้ม เป็นเมืองแห่งความมีน้ำใจและบริการที่ดีเยี่ยม โปรดอย่าเปลี่ยนตัวเองในจุดนี้เลย แต่ให้คิดใหม่ว่า “คุณจะเพิ่มมูลค่าจากจุดยืนนี้ได้อย่างไร นั่นคือโจทย์”

ส่วนงานสัมมนาที่ 2 “ทางเลือกสุดท้าย ทางรอดของประเทศ” ซึ่งมี “มติชน” เป็นเจ้าภาพ

ดูเหมือนว่าหัวข้อนี้จะถูกจริตคนฟังมาก เพราะสามารถตอบสนองอารมณ์ความรู้สึกของคนทำมาหากินได้ตรงจุด คนฟังกว่า 500 คนจึงมุ่งหน้ามาที่โรงแรมดุสิตธานี

นายธนินท์ เจียรวนนท์ ประธานกรรมการเครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซี.พี.) เจ้าของ “ทฤษฎี 2 สูง” กลายเป็นเสน่ห์ของงานทันที เพราะได้โชว์และแชร์ไอเดียจากประสบการณ์จริง

ซีอีโอ ซี.พี.เชื่อว่าตอนนี้เป็นยุคทองของสินค้าเกษตรและยุคขาขึ้นของเกษตรกรคนไทย

เราต้องช่วยกันซื้อของแพงและขายแพง สุดท้ายผลดีจะตกอยู่กับเกษตรกร ถ้ามีการจัดการที่ดี

ที่สำคัญต้องปล่อยให้สินค้าเป็นไปตามกลไกตลาด ดูตัวอย่างประเทศที่พัฒนาแล้วมีประเทศใดบ้างที่แทรกแซงราคาสินค้าเกษตรให้ถูกลง เพราะที่เห็นมีแต่การอุดหนุนให้ราคาเกษตรมีราคาแพงขึ้น หากรัฐบาลนำเงินไปทำให้สินค้าเกษตรถูกลง เกษตรกรก็ไม่มีเงินใช้สอยจับจ่าย ส่งผลให้ธุรกิจ บริการ การค้าไม่หมุนเวียน โรงงานก็ปิด

แต่หากประชาชนมีเงินใช้สอย ธุรกิจทุกอย่างจะขับเคลื่อนตามไปด้วย สุดท้ายรัฐบาลจะเก็บภาษีได้เพิ่มอย่างทวีคูณ มีการจ้างงานเกษตรกร ทำให้เกษตรกรมีรายได้ที่แน่นอน หรือเกษตรกรสามารถกลายเป็นนักธุรกิจ ซึ่งสุดท้ายเกษตรกรจะร่ำรวยขึ้น

“ทฤษฎี 2 สูง” จึงว่าด้วยวิธีคิดและวิธีการที่จะทำให้เงินเดือนประชาชนสูงเท่ากับน้ำมันบนดิน หรือสินค้าเกษตรนั่นเอง

“ผมคิดว่าเงินเดือนของข้าราชการต่ำไป ต้องมีการเพิ่มเงินเดือนข้าราชการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพข้าราชการให้สูงขึ้น หากเงินเดือนต่ำประสิทธิภาพก็ต่ำไปด้วย ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้นำและระบบ กฎหมายต้องมองคนที่เป็นคนดีก่อนไม่ใช่มองคนเป็นโจรไปหมด ไม่มีหรอกคนที่จะดีทุกอย่าง นอกจากเทวดาและคนไม่ทำงาน”

ประธาน ซี.พี.ตบท้ายด้วยคาถาที่เรียกเสียงฮาอีกว่า “เวลาที่ผมไปต่างประเทศ 3 ประโยคที่ผมบอกทุกครั้งเป็นคาถาที่ดีที่สุด คือ ประเทศไทยได้ประโยชน์ ประชาชนได้ประโยชน์ และซี.พี.ได้ประโยชน์”

กรณีที่มีกระแสข่าวว่าประเทศซาอุดีอาระเบียจะเข้ามาซื้อที่ดินทำนานั้น เจ้าสัว ซี.พี.ไม่เชื่อว่าจะเป็นจริง เพราะประเทศเขารวยอยู่แล้ว น่าจะเป็นการแลกเปลี่ยนซื้อน้ำมันกับข้าวไทยมากกว่า

“ผมไม่เชื่อว่าอาหรับจะมาปลูกข้าว ถ้าจะเลือกประเทศไทย สู้เลือกประเทศกัมพูชาและหรือลาวดีกว่า”

นี่คือบางส่วนของคมคิดเจ้าสัว คมคิดที่หาฟังได้ยากในวินาทีนี้