ความกลัว

“จุดเปลี่ยน” ครั้งใหญ่เกิดขึ้นเมื่อเขาเข้าโรงพยาบาล

ช่วงเวลาสั้นๆ ที่นอนในโรงพยาบาลทำให้เขาคิดถึงอะไรต่างๆ มากมาย

หลังจากนั้นวิถีชีวิตของ “ธนา” ก็เปลี่ยนไป เขาเลือกกินอาหารที่มีประโยชน์มากขึ้น ออกกำลังกายเป็นประจำ

บทสรุปของ “ธนา” เรื่องหนึ่งที่ผมชอบก็คือ “ความกลัว” มีพลังต่อการเปลี่ยนแปลงมากกว่า “ความอยาก”

เพราะ “กลัว” เขาจึงเปลี่ยน

ผมนึกถึงเรื่องนี้เมื่อเห็นสถานการณ์เศรษฐกิจที่รุมเร้าอยู่ในเวลานี้

เพื่อนคนหนึ่งที่ฐานะดีมากบอกผมเมื่อคืนก่อนว่า ขนาดฐานะอย่างมันยังต้องระมัดระวังในเรื่องการจ่ายเงินเลย

ทั้งที่ใช้จ่ายปกติก็ไม่ได้สะเทือนฐานะทางการเงินอะไร

แต่สถานการณ์รอบด้านทำให้เขาเกิดความรู้สึกกลัว

พอกลัวก็เลยระมัดระวังมากขึ้น

เรื่องนี้เป็นจิตวิทยาทั่วไปครับ มันเป็นการส่งไม้ผลัดระหว่าง “ความ รู้สึก”

พอเริ่มรู้สึก “กลัว” ก็จะ “ระมัดระวัง”

เหมือนเราเดินในป่าที่เราไม่คุ้นเคย ทั้งความไม่คุ้นและความหวาดระแวงไม่รู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในพงหญ้าหรือเปล่า

เราจะกลัว

และจะเดินด้วยความระมัดระวัง

สถานการณ์เศรษฐกิจวันนี้เป็นอย่างนั้นจริงๆ

ขนาดคนมองโลกในแง่ดีอย่างผม ยังรู้สึกเหมือนกำลังหลงป่าอยู่เลย

ราคาน้ำมันพุ่งพรวดอย่างบ้าเลือด

สินค้าทุกตัวขยับราคาขึ้นไปอย่างพร้อมเพรียง

ค่าเงินบาทที่บ่นกันอยู่ว่า “แข็ง” กลับอ่อนยวบลงถึง 10% ภายในเวลาไม่กี่เดือน

“ข้าว” ที่ดีใจว่าราคาดี กลับตกลงในเวลาอันรวดเร็ว ฯลฯ

ไม่มีอะไรแน่นอนเลย

เมื่อ 11 ปีก่อน เมืองไทยโชคร้ายที่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ “ฟองสบู่ แตก”

แต่วันนี้ต้องบอกว่าเมืองไทยโชคดี

โชคดีที่ผ่านวิกฤตครั้งนั้นมาได้

และโชคดีที่ทำให้เรามีบทเรียนที่เปี่ยมด้วยคุณค่า

ผมเชื่อว่านักธุรกิจทุกคนยังจำเหตุการณ์ครั้งนั้นได้เป็นอย่างดี

บางคนแผลเพิ่งตกสะเก็ด บางคนก็มีรอยแผลเป็น

“รอยแผล” หรือบทเรียนครั้งนั้นทำให้เราเกิด “ความกลัว”

ไม่มีใครอยากเจ็บปวดเหมือนเมื่อวันก่อน

พอเห็นข่าว “เวียดนาม” ฟองสบู่แตกจนต้องลดค่าเงินด่อง ผมเชื่อว่านักธุรกิจไทยเริ่มใจหวิว

ถ้าครั้งก่อนเรียกว่า “ต้มยำกุ้ง”

ครั้งนี้ก็ต้องเรียกว่า “เฝอ”

เพราะมีจุดเริ่มต้นที่เวียดนาม

ผมไม่รู้ว่าผลสะเทือนของวิกฤต “เฝอ” จะลามเข้ามาในเมืองไทยเหมือนครั้งหนึ่งที่เราส่งไวรัส “ต้มยำกุ้ง” ระบาดไปทั่วโลกหรือเปล่า

แต่ผมมั่นใจว่าเราจะรับกับวิกฤตได้

เพราะเราเคยผ่านสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในปี 2540 มาแล้ว

ที่สำคัญผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้ยึดถือคติของ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ที่บอกว่า “ความกลัวทำให้เสื่อม”

แต่ถือหลักว่า “คนจะเสื่อม ถ้าไม่รู้จักกลัว”

“ความกลัว” นี่แหละครับที่จะเป็นพลังแห่งการเปลี่ยนแปลง

และขออนุญาตมองโลกในแง่ดี อีกครั้ง

หลังจากปัจจัยต่างๆ เริ่มนิ่งแล้ว เราจะเห็นภาพของการปรับฐานครั้งใหญ่ของคนไทย

ทั้งการใช้ชีวิต และระบบธุรกิจ

บางทีอาจลามไปถึงเรื่อง “การเมือง”

ทุกครั้งที่มี “วิกฤต” ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง

ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาบอกไว้เช่นนั้นจริงๆ