อีกหนึ่งกรณีศึกษา จากมหาวิทยาลัยการจัดการมหิดล กรณีนี้เป็นเรื่องของอภิศิลป์ ตรุงกานนท์ ที่ปรึกษาการทำกลยุทธ์ธุรกิจออนไลน์หรือ (online business strategies) โดยจะช่วยให้คำปรึกษา วางกลยุทธ์ แนะนำและพัฒนาจนถึงการสร้างระบบทางด้านเทคโนโลยีให้กับลูกค้าที่ต้องการประยุกต์และปรับธุรกิจให้รองรับโลกออนไลน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในระยะ 8 ปีมานี้ เขามีการทำงานในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นนักบรรยาย วิทยากรสอนหลักสูตรเกี่ยวกับ Google และ eBay และงานดูแลระบบ ซึ่งเป็นงานที่ไม่มีการวางแผนในะระยะยาว เขาจึงตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโททางด้านการจัดการเชิงกลยุทธ์ จนเกิดเป็นธุรกิจที่ปรึกษาเชิงกลยุทธ์และพัฒนาโซลูชั่นสำหรับธุรกิจออนไลน์ หรืออีบิสซิเนส (E-business) เพราะมองว่าการตลาดในยุค 2.0 คือโลกของธุรกิจออนไลน์ ซึ่งจะโตอีกมากในไทยแต่ธุรกิจส่วนใหญ่ยังขาดทีมงานหรือผู้ชำนาญที่จะเข้ามาให้คำแนะนำทางด้านนี้
และสิ่งที่อภิศิลป์ต้องการคำแนะนำนอกเหนือจากวิธีการสร้างเน็ตเวิร์กก็คือ เรื่องของแบรนดิ้ง ทำอย่างไรชื่อและ แบรนด์เนมของเขาจะสามารถทำให้ลูกค้ายอมรับได้ ส่วนเรื่องที่สองคือ ลูกค้าบางกลุ่มคิดว่าคำปรึกษาคือของฟรี ดังนั้นการที่จะขายแนวคิดให้ลูกค้าได้ในทุกวันนี้ก็จะต้องเข้าไปทำงานในเรื่องพัฒนาเว็บหรือแอปพลิเคชั่นคู่ไปด้วยแต่สิ่งที่อภิศิลป์ต้องการจะทำต่อไปก็คือ การเข้าไปช่วยวางกรอบและให้คำแนะนำ ว่าทำอย่างไรถึงจะให้ลูกค้ายอมรับและซื้อคำแนะนำนั้น
อาจารย์บุริม โอทกานนท์ ประธานสาขาการตลาดวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล มีคำตอบและ ข้อแนะนำในการสร้างเน็ตเวิร์กและความเห็นในเรื่องของทัศนคติของลูกค้าต่อการจ่ายค่าที่ปรึกษาในกรณีของอภิศิลป์ว่า
ประการแรก ในเรื่องของการสร้างเน็ตเวิร์กนั้น อภิศิลป์ต้องเริ่มและให้ความสำคัญในการเข้างานสังคม สมาคมในสายอาชีพที่หลากหลายมากขึ้น และต้องผูกความสัมพันธ์เป็นพันธมิตรต่อธุรกิจในแวดวงเดียวกัน และพยายามวางตัวให้เห็นเน็ตเวิร์กกิ้ง เป็นตัวกลางในการจัดหาซัพพลายเออร์หรือรวบรวมซัพพลายเออร์แล้วนำมาปรุงให้เป็นโซลูชั่นให้กับลูกค้า ซึ่งในวันนี้มีองค์กรที่ตั้งขึ้นเพื่อการจับกลุ่มธุรกิจมากมาย เช่น องค์กร BNI ซึ่งเป็นองค์กรที่จับกลุ่มของผู้ประกอบการเอสเอ็มอีที่ต่างอาชีพกันให้เข้ามาเรียนรู้ รู้จักธุรกิจของกันและกัน แล้วช่วยแนะนำธุรกิจของเพื่อน […]
ความรู้ยอดนิยม