เพชรเม็ดแท้

หลังทราบข่าวจากครอบครัวท่านว่า ท่านลาจากโลกนี้ไปแล้วด้วยโรคหัวใจล้มเหลวในวัย 68 ปี ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ก็รู้สึกใจหาย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่า อาการท่านเริ่มดีขึ้น และพร้อมเตรียมตัวจะกลับบ้านอยู่แล้ว

ยิ่งสังเกตผิวพรรณท่านที่ดูขาวผุดผ่อง นัยน์ตาใสสว่าง ก็คิดว่าท่านคงไม่เป็นอะไรมาก แต่ที่สุดท่านก็จากไปด้วยอาการสงบ ไม่เจ็บ ไม่ปวด ซึ่งคุณอารี ศรีประเสริฐสุข ภรรยาท่านก็ไม่ทันตั้งตัว

คุณรุ่งโรจน์เป็นข้าราชการมือสะอาด มากความสามารถ และมีความคิดลึกซึ้ง บ่อยครั้งที่ท่านสอนและให้ข้อคิด และบ่อยครั้งท่านมักพูดติดตลกด้วยคำคมที่ตรงไปตรงมา

เมื่อครั้งเป็นอธิบดีกรมการบินพาณิชย์ รองปลัดกระทรวงคมนาคม ประธานบอร์ด องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) และผู้ตรวจราชการกระทรวงคมนาคม ชีวิตท่านช่วงนั้นเหมือนการเล่นโต้คลื่น ยามที่คลื่นลมสงบท่านกับครอบครัวก็มีชีวิตสบายๆ มีความสุข เป็นครอบครัวพอเพียงจริงๆ และออกจะแนวๆ โลว์โปรไฟล์ด้วยซ้ำ

แต่ยามที่ลมการเมืองพัดกระหน่ำ ความสุขในการทำงานของท่านอาจลดน้อยลง แต่ความสุขในใจกับความสุขในครอบครัวกลับเพิ่มทวีคูณ

ที่สำคัญเท่าที่รู้จักกันมา ท่านไม่เคยเอ่ยปากว่าใครเลย ทั้งต่อหน้าและลับหลัง น้องๆ นักข่าวจะหลอกถามยังไงก็ไม่เคยหลุด ท่านสมกับเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ

มีข้อคิดมากมายที่ท่านเคยฝากไว้กับคนใกล้ชิด เช่น คุณชิดชนก-กรรณิการ์ เขมาวุฒานนท์ อ่านกี่เที่ยวๆ ก็ยิ่งซาบซึ้งและเข้าใจโลกมากขึ้น ซึ่งเป็นจดหมายที่ท่านเขียนให้คุณชิดชนกเมื่อ 30 ปีก่อน

ส่วนแรกเป็นคำไว้อาลัยที่คุณกรรณิการ์เขียนถึงท่านเมื่อวันสองวันนี้ค่ะ ทั้งหมดได้บันทึกไว้ในหนังสือไว้อาลัยเล่มกะทัดรัดที่มีผู้ต้องการอ่านมากที่สุดในขณะนี้

เรียนคุณรุ่งโรจน์

ได้ทำงานกับคุณรุ่งโรจน์มากว่า 20 ปีถือเป็นบุญของชีวิตที่สุดแล้ว และแจ๊วคงไม่สามารถเดินมาได้ไกลถึงขนาดนี้ หากไม่มีคำสอนของคุณรุ่งโรจน์ที่ว่า “หากจะต้องขึ้นเวทีชกมวย ให้ชกกับรุ่นที่ใหญ่กว่า ถ้าแพ้เป็นของธรรมดา แต่ได้เรียนรู้วิธีการจากคู่ต่อสู้ ถ้าชนะดังระเบิดเถิดเทิง และรู้ว่าการวางแผนที่ดีควรทำอย่างไร”

แจ๊วได้ยินเสียงประตูสวรรค์รอรับคุณรุ่งโรจน์แล้วค่ะ ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ คงไม่มีวันได้พบกันอีกแน่นอน เพราะวิถีการดำเนินชีวิตของแจ๊วอยู่ระดับต่ำจากคุณรุ่งโรจน์เหลือเกิน ขอบคุณค่ะสำหรับทุกอย่าง

แจ๊วและไฮ้

ป.ล.ขออนุญาตนำจดหมายที่คุณรุ่งโรจน์เขียนถึงไฮ้ ซึ่งเราเก็บเอาไว้ใต้องค์พระมา 30 ปีแล้ว เปิดให้คนอื่นได้อ่านด้วยนะคะ

…ชิดชนก

ได้ทราบจากคุณและแจ๊วว่าไปทำงานในหน้าที่ใหม่แล้ว แต่ด้วยเหตุมีเวลาคุยกันน้อย จึงลืมแสดงความยินดีไป คุยกันเมื่อวานตอนเย็นคุณได้แสดงความตั้งใจว่าจะทำงานนี้ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและตรงไปตรงมา นับว่าเป็นความตั้งใจที่น่ายินดี ผมอยากแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้บ้าง เพื่อคุณรับไว้พิจารณาตามสมควร

ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นคุณธรรมที่ประเสริฐ ใครๆ ก็รู้ แต่ในขณะเดียวกันอาจสร้างความทุกข์ได้มาก ถ้าไม่รู้จักใช้มันและหวังผลตอบแทนจากมัน

ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นเรื่องของใจ ขอบเขตของมันวัดยาก แล้วแต่ละบุคคล สำหรับคนคนหนึ่งมีขอบเขตเดียว ส่วนพฤติกรรมที่เกิดจากความซื่อสัตย์สุจริตมีหลายระดับ ต้องรู้จักใช้ให้ถูกจังหวะและกาลเทศะ

ถ้าเป็นผู้พิพากษาพฤติกรรมต้องอยู่ในระดับสูง จึงถือว่าเป็นคนชั้นยอด

ถ้าเป็นวิศวกรและทำหน้าที่เกี่ยวกับงานโครงการ พฤติกรรมต้องยืดหยุ่น แล้วแต่สาระของเหตุการณ์ หากตรงไปตรงมามากเกินไปในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จะเกิดผลเสีย งานไม่เดิน มีคนไม่ชอบหน้า โดยเฉพาะในระยะแรกๆ ที่บารมียังมีน้อย

บารมีสร้างได้อย่างไร ? ไม่ต้องสร้าง มันเกิดขึ้นเองจากความซื่อสัตย์สุจริต แต่ต้องใช้เวลา ดังนั้นคุณต้องรอเวลา ค่อยทำค่อยไป เมื่อมีบารมีแล้ว คุณจะทำอะไร จะพูดอะไร จะมีคนเชื่อ และคุณจะมีอำนาจโดยไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งสูงเลย

ถ้าคุณคิดว่าความซื่อสัตย์สุจริตและทำงานตรงไปตรงมาเป็นวิธีที่นำไปสู่ความก้าวหน้าในเรื่องงานแล้ว คุณอาจต้องผิดหวังและจะเกิดความท้อแท้

มีคนจำนวนมากที่ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะคิดอย่างนี้ ผมได้พูดแล้วว่ามันเป็นเรื่องของใจ รู้ได้เฉพาะตัวเอง ดังนั้นผลของมันจึงเป็นความภูมิใจ ความสุขทางใจ และเมื่อทำบ่อยๆ คุณจะกลายเป็นคนมีอำนาจจิต มีความกล้าหาญ อานิสงส์มีเพียงเท่านี้

ส่วนเรื่องผลตอบแทนทางงาน ตำแหน่ง คำสรรเสริญ เป็นเรื่องไม่แน่นอน จงอย่าหวังมัน

ด้วยความปรารถนาดี จึงขออวยพรให้คุณประสบความสำเร็จในงานใหม่นี้

รุ่งโรจน์