การเมืองว่าด้วย “ข้อมูลข่าวสาร”

คุณูปการของสังคมยุคข่าวสาร ปรากฏชัดแจ้งอีกครั้งในการเมือง ช่วงรัฐบาล “สมัคร 1″

การเมืองบนท้องถนน ไม่ค่อยได้รับความสนใจจากสถานีโทรทัศน์ช่องปกติ มากนัก ยกเว้นช่วงที่พันธมิตรประชาชน เพื่อประชาธิปไตย เคลื่อนมวลชน แบบ “ดาวกระจาย” ไปปิดล้อมทำเนียบรัฐบาล หลายช่องก็ตื่นตัว หันกลับมารายงานสถานการณ์แบบเกาะติด และพยายามใช้เทคโนโลยีที่มีอยู่สร้างความได้เปรียบ

แต่นั่นก็ไม่ทำให้คอการเมืองหมดโอกาสรับรู้ข่าวสารอีกฟากหนึ่ง อินเทอร์เน็ต เคเบิลทีวีต่างจังหวัด และดาวเทียม กลายช่องทางสื่อสารทางเลือก ทำให้ จังหวัดอื่นๆ ก็รู้ความเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานคร

สภาอันทรงเกียรติของนักการเมือง แต่ไหนแต่ไรมา เป็นเสมือนเวทีละคร ที่เต็มไปด้วยศิลปะการพูด และคมวาทะเชือดเฉือน สลับฉากด้วยเทคนิคประท้วง เพื่อทำลายจังหวะการอภิปรายของฝ่ายซักฟอก

ทำให้ประชาชนรู้สึกอึดอัด เบื่อหน่าย และเสียเวลา สู้เปลี่ยนช่องไปดูละคร คลายเครียด และสบายใจกว่าเป็นไหนๆ

แต่เวทีอภิปรายไม่ไว้วางใจ เมื่อกลางสัปดาห์ที่แล้ว กลับเรียกความสนใจของประชาชนได้มากกว่าปกติ ข้อมูล กลายเป็นเครื่องมือที่สำคัญกว่าคมวาทะ เพราะการพูดเฉไฉ และใช้อารมณ์ฉุนเฉียว ไม่สามารถตอบคำถาม ที่ประชาชนกังขา ได้ดีกว่าข้อมูล

การเมืองรูปแบบนี้ ให้คุณมากกว่าโทษ เพราะให้คนรุ่นหลัง ได้เรียนรู้เรื่องราวในอดีต และติดตามความเคลื่อนไหวในปัจจุบัน เพื่อที่จะตัดสินใจได้ว่า อะไรจะเกิดขึ้นบางในอนาคต

อย่างไรก็ตาม เมื่อโลกของข้อมูล ข่าวสารเปิดกว้าง สิ่งหนึ่งที่มาพร้อมด้วย ก็คือ ข่าวสารข้อมูลรอบทิศ เป็นเรื่องยากนักที่จะรู้ว่า อะไรจริง อะไรเท็จ และอะไร คือ ความจริงเหมือนกัน แต่ไม่ครบถ้วน หายไปบางส่วน หรือพูดแค่ครึ่งเดียว

ยกตัวอย่าง กรณีการจดทะเบียน “ปราสาทพระวิหาร” เป็นมรดกโลก ของฝ่ายเขมร

ฝ่ายค้านเปิดเกมรุกที่ข้อมูลที่เป็นเอกสารหลักฐาน ฝ่ายรัฐก็รุกขึ้นตอบโต้ด้วยข้อมูลที่เป็นเอกสารหลักฐานเช่นกัน ไม่เว้นแม้แต่การเมืองบนท้องถนนก็มีข้อมูลข่าวสารที่กระหน่ำใส่รัฐบาลมาตั้งแต่ยังไม่เปิดสภาเพื่อซักฟอกด้วยซ้ำ

แล้วเราในฐานะผู้รับข่าวสารจะบริโภค จะย่อยข้อมูลเหล่านี้อย่างไร จึงจะไม่หลงทาง และไม่ติดกับ “ข้อเท็จจริง” ที่กลืนอยู่ในเนื้อเดียวกัน

ก็คงต้องเหนื่อยกันหน่อย และต้องเริ่มจากสิ่งที่เรามีก่อน นั่นคือ “สมอง” ทั้งซีกซ้ายและขวาเอาออกมาใช้ให้เป็นประโยชน์ให้หมด คิดอย่างเป็นระบบ วิเคราะห์ปัญหา และสาเหตุ

ฝ่ายค้านหยิบยกอะไรมาเป็นประเด็น ไม่ไว้วางใจ แล้วฝ่ายรัฐบาลตอบคำถามได้หรือไม่ ตรงจุดหรือเปล่า

หรือเป็นไปแบบถามซ้ายก็ตอบขวา ถามภูเขาตอบทะเล

หากยังไม่มั่นใจว่าจะเชื่อใครดี ยังมีทางเลือกอื่นๆ เพิ่ม เรื่องบางเรื่อง จะมีความเห็นของคนกลางมาช่วยเพิ่มสีสันเสมอ

กับกรณีเขาพระวิหารมีผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขาออกมาแสดงความคิดเห็นมากเป็นพิเศษ ทั้งนักประวัติศาสตร์ อดีตนักการทูต จนถึงผู้รู้ด้านมรดกโลก ความเห็นของผู้อาวุโสเหล่านั้นสามารถนำมาพิจารณาประกอบได้

เพราะบุคคลเหล่านี้รู้มากกว่า ผ่าน ประสบประการณ์มากกว่า และปกติ ไม่ชอบพูดมากเกินความจำเป็น หากบุคคลเหล่านี้ออกมาพูด ก็แสดงว่าหัวข้อดังกล่าวมีความสำคัญอยู่มากโข

สุดท้ายคือ พวกเราเองก็ต้องตั้งสติกันดีๆ ยิ่งฟังมาก ข้อมูลยิ่งมาก การทำงานของสมองจึงเป็นเรื่องสำคัญ ดังนั้น การใช้สติจึงมีความสำคัญยิ่ง มีสติ ใจไม่กระเจิง ดวงตาก็มองเห็นคำตอบ