ถึงแม้จะเป็นการขัดกับความต้องการจริงของร่างกายที่อาหารมื้อสุดท้ายของวันเป็นอาหารมื้อที่มีความสำคัญน้อยที่สุด แต่สำหรับคนส่วนมากแล้วอาหารเย็นกลับเป็นมื้อที่สำคัญมากที่สุด ด้วยเราใช้ความรู้สึกตัดสินใจมากว่าหลักการใดๆ เพราะเรามักจะมีเวลาสำหรับอาหารมื้อเย็นมากกว่าและสมาชิกของครอบครัวก็มักจะอยู่กันพร้อมหน้าที่สุด
ที่บ้านเค็กจะมีสูตรประจำสำหรับการจัดกับข้าวตั้งโต๊ะมื้อเย็น ทุกครั้งถ้าเค็กเป็นคนจัดอาหารก็จะต้องทำตามสูตรนี้เพราะความเคยชินคือมื้อเย็นจะต้องมีอาหารที่รสชาติต่างกันที่เป็น น้ำแกง 1 อย่าง ผัก 1 อย่าง ในรูปแบบของเครื่องจิ้มหรือผัดผักก็ได้ และอาหารจานหลักอีกหนึ่งอย่างประเภทของทอดหรือของย่าง ถ้าวันไหนมีอาหารแยะหน่อยก็มักจะเพิ่มขึ้นไปจากนี้
เครื่องจิ้มที่เป็นหลนหรือน้ำพริกชนิดต่างๆ นั้นเคยเป็นอาหารที่เค็กไม่ชอบที่สุดเพราะรู้สึกว่ารสชาติไม่ถูกใจแล้วก็ยังมีผักหน้าตาประหลาดแยะอีกด้วย พอโตหน่อยขึ้นสมองเราก็บันทึกไว้แล้วว่าเราไม่ชอบกินอาหารประเภทนี้นะ ก็เลยจะไม่แตะต้องเมื่ออาหารประเภทดังกล่าวขึ้นโต๊ะอาหาร ด้วยความที่เค็กเป็นเด็กที่ทานอาหารเกือบทุกอย่างเลยไม่มีใครสังเกตเห็นมั้งค่ะ ก็เลยไม่ได้ถูกบังคับให้กินตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก
เค็กเพิ่งมารู้เมื่อไม่นานนี้เองค่ะว่าตัวเองเชยอยู่ตั้งนาน จริงๆ แล้วนั้นเหตุเกิดจากสลัดค่ะ อธิบายง่ายๆ คือเค็กทานสลัดแบบเดิมๆ บ่อยจนเบื่อก็เลยพยามยามหาสลัดรสชาติใหม่ๆ ทานดู พอดีวันนั้นเป็นกับข้าวไทยที่ขึ้นโต๊ะ หนึ่งในนั้นก็คือน้ำพริก ตอนแรกเค็กก็ไม่ทานตามปกติแต่ดูๆ อยู่สักพักก็รู้สึกว่าส่วนประกอบของน้ำพริกนั้นก็ไม่ต่างจากสลัดเท่าไร…ก็เลยทำใจกล้าชิมดูอีกทีหลังจากไม่กินมาตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก เอ๊ะ…ทำไมเหมือนกับที่จำได้…มันอร่อยกว่าเดิมตั้งแยะนี่นา แถมยังกินสนุกกว่าสลัดด้วยตรงที่มีผักตั้งหลายรสชาติให้เลือกกินในแต่ละคำทั้งแบบสุกและแบบดิบ โอ้ย…เรานี่เช้ยเชยจริงหลงไปหาสลัดรสชาติใหม่ๆ อยู่ตั้งนานแต่ดันไม่ได้สนใจกินน้ำพริก!
น้ำพริกที่เค็กเลือกให้ทำในวันนี้ประยุกต์มาจากน้ำพริกกะปิของโปรดของคนไทยแต่เพิ่มไข่แดงเค็มลงไปด้วยเพื่อเพิ่มรสชาติหอมมัน ตำกระเทียมไทยปอกเปลือก 4 กลีบ กับกะปิดี 1 ช้อนโต๊ะให้เข้ากันก่อน การตำกะปิกับกระเทียมด้วยกันจะทำให้น้ำพริกหอมไม่เหม็นคาว พอเข้ากันแล้วบุบพริกขี้หนูลงไป 1-2 เม็ด ปรุงรสด้วยน้ำตาลปี๊บ 1 ช้อนชา น้ำมะนาว 1 ช้อนโต๊ะ น้ำปลา 1 ช้อนโต๊ะ ให้ได้รสเค็มเปรี้ยวหวาน แกะไข่เค็มต้ม 2 […]

continue reading.....

“หัวเราะ” ยาวิเศษ
นักวิจัยแสตนฟอร์ดพบว่าหัวเราะเพียง 10 วินาที มีค่าเท่ากับการออกกำลังกายบนเครื่องกรรเชียงถึง 3 นาที เพราะการหัวเราะทำให้หัวใจและชีพจรเต้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย เมื่อหยุดหัวเราะร่างกายจะค่อยๆ คืนสู่สภาวะปกติ จึงรู้สึกผ่อนคลาย
การหัวเราะช่วยสร้างภูมิคุ้มกันของคนเราได้ 2 ทางคือ ทางแรกเพิ่มระดับความเข้มข้นของแอนตี้บอดี้ที่เป็นภูมิคุ้มกัน หมุนเวียนในกระแสเลือด ส่วนทางที่สองเป็นการเพิ่มระดับเม็ดเลือดขาวซึ่งเป็นตัวกำจัดสิ่งแปลกปลอมที่หลุดเข้ามาในร่างกาย
ในอเมริกา แคนาดา อังกฤษ และอีกหลายประเทศ การรักษาผู้ป่วยด้วยการหัวเราะกำลังเข้ามามีบทบาทแทนที่การบำบัดด้วยการใช้ยาคลายเครียดและยาแก้ปวด เพราะอารมณ์ขันให้ผลเช่นเดียวกับการออกกำลังกาย เป็นการเพิ่มระดับฮอร์โมนฝ่ายดี เช่น ฮอร์โมนเอ็นดอร์ฟินซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ช่วยระงับความเจ็บปวด และ Neurotransmitter เช่น ฮอร์โมนเซโรโทนิน เป็นฮอร์โมนที่ทำให้เราอารมณ์ดี ขณะเดียวกันก็ทำให้ระดับฮอร์โมนความเครียดลดลง
สนใจไปหัวเราะ หรือไปดูคนหัวเราะดัง ทนทาน สนุกสนานที่สุดได้ในงานประชันเสียงหัวเราะนานาชาติ (Ripley”s International Laughing Contest 2008) รอบตัดสิน (5 กรกฎาคมนี้) พบตัวแทนหัวเราะจาก 15 ประเทศทั่วโลก เพิ่มเติมคลิก www.ripleysthailand.com
ยุงลาย ภัยร้ายหน้าฝน
ปีนี้หน้าฝนมาเร็วกว่าทุกปี สำนักระบาดวิทยา กระทรวงสาธารณสุข สำรวจผู้ป่วยไข้เลือดออกทั่วประเทศแล้วพบว่าปีนี้มีผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอาทิตย์ละ 1,000 ราย (สูงสุดกับช่วงเดียวกันในรอบ 5 ปีที่ผ่านมา) […]

continue reading.....

ช่วงนี้..ถ้าสังเกตสีหน้าคนรอบข้างให้ดีๆ จะเห็นความอ่อนล้า และดูมีความสุขลดน้อยกันลงไปจริงๆ !!
วิกฤตและปัญหาต่างๆ ที่ถาโถมรุมเร้าชาวไทยช่วงนี้ ดูมีมากมายเต็มไปหมด
ไม่ว่า… วิกฤตน้ำมันแพง วิกฤตอาหารโลก วิกฤตจากภัยธรรมชาติ ปัญหาทางการเมือง และปัญหาของราคาอาหารและค่าครองชีพที่ปรับตัวสูงขึ้น… (เฮ้อ…แต่..ค่าแรง ดัน….เท่าเดิม!!)
ทางหนึ่งที่จะสามารถช่วยบรรเทาปัญหาความเดือดร้อนได้ดีที่สุดก็คือการ “ประหยัด” และต้องรู้จัก “ปรับตัว”
อย่าลืม…ว่าประเทศไทยเรานั้นช่างแสนอุดมสมบูรณ์ ที่ดินก็มีมากมาย น้ำท่าก็แสนบริบูรณ์ แสงแดดก็มีแบบไม่อั้น!
การทำการเกษตรจึงทำได้ตลอดทั้งปี และยังทำได้ทุกวัน..อีกซะด้วย!!
นับเป็นความโชคดีที่ได้เกิดมาเป็น “คนไทย” และอาศัยอยู่บนผืนแผ่นดินขวานทองแห่งนี้
จึงทำให้เรามีอาหารจาน “ผัก” บริโภคกันได้ตลอดทั้งปี และมีแบบไม่เคย “อด”…ซะด้วย!
หนึ่งในการปรับตัวเพื่อรับวิกฤตดังกล่าว ลองหันมารับประทาน “ผักพื้นบ้าน” กันดีกว่า..?
เพราะผักพื้นบ้าน อุดมไปด้วยสารอาหารมากเป็นพิเศษ อีกทั้งมีความต้านทานโรคและแมลงสูง โดยไม่จำเป็นต้องใช้สารเคมีในการเร่งการเจริญเติบโต และกำจัดแมลงศัตรู อีกทั้งผักบางชนิดยังมากมีสรรพคุณทางยาอีกด้วย
เป็นที่รู้ดีกันอยู่แล้วว่า ผักเป็นหนึ่งในอาหารหลัก 5 หมู่ ที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย ให้ทั้งวิตามิน เกลือแร่ ที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโต และรักษาสมดุลของร่างกาย แถมมีใยอาหารมากมายที่ช่วยเรื่องระบบขับถ่ายอย่างดี
ยิ่งช่วงฝนพรำๆ อย่างนี้ ใครมีบ้านอยู่แถบชานเมือง หรือแถบบ้านนอก ช่างโชคดียิ่งนัก! เพราะอาหารธรรมชาติมีให้บริโภคแบบ “ฟรี” มีเยอะแยะไปหมด
ไม่ว่า…ผักริมรั้ว ผักชายป่า ผักในทุ่ง หรือผักในสวน ที่สำคัญขอให้ขยันเดินเก็บ…กันเถิด!
หรือการได้ออกย่ำตลาดเช้า-เย็นบ้าง คุณก็จะได้พบปะกับผักพื้นบ้านนานาชนิดได้อีกเหมือนกัน
ช่วงนี้ […]

continue reading.....

ในยุคที่น้ำมันราคาพุ่งเอ๊า…พุ่งเอา หลายคนหาทางออกด้วยพลังงานทางเลือกสารพัด E แต่ DLife อยากให้ลองหันไปหาพาหนะทางเลือกอย่างอื่นที่ไม่ต้องพึ่งน้ำมันดู ซึ่งคำตอบที่ทุกคนนึกถึงเป็นอันดับแรกก็คือ “จักรยาน” เจ้าสองล้อถีบที่ประเทศในแถบยุโรป อเมริกา พากันมาปั่นไปทำงานกันเป็นเรื่องเป็นราวแล้ว แต่บ้านเราโอกาสในการใช้อาจจะดูยากสักหน่อย เพราะถนนหนทาง อากาศ กับอันตรายจากรถใหญ่ ทำให้หลายคนคิดว่าเสี่ยงเหลือเกิน
แต่พอเศรษฐกิจเป็นแบบนี้ จักรยานดูเหมือนจะถูกนึกถึงอีกครั้ง ทั้งจักรยานแบบดั้งเดิมที่ต้องใช้แรงปั่น และจักรยานยุคพัฒนาที่กินไฟ แต่ไม่กินน้ำมัน แถมไม่ต้องปั่นให้เมื่อยน่อง ยิ่งมีการเปิดเลนจักรยานเชื่อมถนนสาทร-สีลม-พระรามที่ 4-นราธิวาส ด้วยแล้ว คนจึงหันมารักจักรยานกันเยอะเชียว
3PowaCycle Lynx จักรยานคันนี้เป็นจักรยานไฟฟ้าขนาดล้อ 20 นิ้ว ใช้ lithium polymer technology ซึ่งจะทำให้แบตเตอรี่มีขนาดเล็กลงและให้พลังไฟมากกว่าแบตเตอรี่รุ่นเก่า ประมาณ 42 เปอร์เซ็นต์ สามารถไต่ระดับความเร็วได้ 12.4 ไมล์ต่อชั่วโมงได้อย่างสบายถ้าใช้แบตเตอรี่ ใช้เวลาชาร์จแบตเตอรี่ 4-6 ชั่วโมง ราคา 599 ปอนด์ www.Powacycle.co.uk
6จักรยานแอลเอ รุ่น e-Zip450 เป็นรุ่นไฟฟ้าที่ขายดีจนขาดตลาด ความเร็ว 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใช้เวลาชาร์จแบตเตอรี่ 4-5 […]

continue reading.....

เมื่อประมาณช่วงปี พ.ศ.2548 ณ โรงหนังสแตนด์อะโลน (Stand Alone) ชื่อดังย่านสยาม ได้มีหนังสารคดีฟอร์มเล็ก (มากๆ) เรื่องหนึ่งเข้าฉาย ซึ่งเป็นเรื่องราวของความน่ารักของเด็กดอยในแดนไกลที่หมู่บ้านแม่โต๋ อ.สะเมิง จ.เชียงใหม่
ใครเลยจะรู้ว่าหนังเรื่องนี้ได้สร้างปรากฏการณ์เล็กๆ ขึ้นมาด้วยการยืนระยะฉายในโรงถึง
6 สัปดาห์…หนังเรื่องนี้มีชื่อว่า “เด็กโต๋”
เบื้องหลังของความสำเร็จในเรื่องนี้มาจากผู้กำกับฯและอำนวยการสร้างสองสาว คนหนึ่งเป็นอดีตนางสาวไทยที่เรารู้จักกันดี ป๊อบ-อารียา ศิริโสดา ส่วนอีกคนหนึ่ง คือ นก-นิสา คงศรี เธอเป็นสาวมั่นผู้ทำงานอยู่ในวงการโฆษณา มิวสิกวิดีโอ และภาพยนตร์ในฐานะผู้กำกับฯ
ผ่านเหตุการณ์นั้นมา 3 ปีแล้ว และตอนนี้เธอทั้งสองกำลังมีผลงานภาพยนตร์สารคดีเรื่องใหม่ “โอ่โอ ปักษ์ใต้บ้านเรา” ที่เปลี่ยนจากความน่ารักสดใสของดงดอยในภาคเหนือมาเป็นความสวยงามในน้ำใจของคนภาคใต้
การเดินทางร่วมกันที่ยาวนาน ทำให้เราสนใจว่าในระหว่างทางที่ทั้งคู่เดินทางร่วมกัน พวกเธอเจออะไรกันมาบ้าง ?
ท หนังเรื่อง “โอ่โอ ปักษ์ใต้บ้านเรา” ต่างจากหนังเรื่อง “เด็กโต๋” อย่างไร ?
อารียา-ทุกอย่างในเรื่องนี้ไม่เหมือนเด็กโต๋เลย เด็กโต๋เจาะแค่ที่เดียวในหมู่บ้านแม่โต๋ อ.สะเมิง จ.เชียงใหม่ ส่วนอันนี้เป็นการเดินทางหลายที่ กระบี่ ระนอง สงขลา ภูเก็ตบ้าง มันก็เหมือนลูกคนละคน แต่ที่เหมือนกัน เป็นสารคดีเหมือนกัน
นิสา-เป็นสารคดีที่ใช้ใจทำ แต่เรื่องราวไม่เหมือนกัน วิธีเล่าเรื่องก็ไม่เหมือนกัน […]

continue reading.....

BOOK
รามายณะ ศึกชิงนางที่ดุเดือดเลือดพล่าน
ใครที่ชมชอบนวนิยายที่สนุกสนานและปลุกเร้าจินตนาการ
ไม่ควรพลาดเรื่อง “รามายณะ” ในเวอร์ชั่นของ “ราเมศ
เมนอน” และแปลโดย “วรวดี วงศ์สง่า” ถึงแม้ว่าแก่นเรื่องจะเป็นเรื่องรัก โลภ หลง จนสร้างความวิบัติให้ตัวเอง ญาติพี่น้อง พวกพ้องและบ้านเมือง แต่เรื่องราวแบบนี้ยังคงร่วมสมัยอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง
รามายณะมีแง่มุมทั้งที่แตกต่างและเหมือนกับ “รามเกียรติ์” ในภาคภาษาไทยที่คนไทยรู้จักคุ้นเคยกันดี โดยจะแบ่งออกเป็น
7 ภาค ภาคหลักซึ่งเป็นภาคที่ตื่นเต้นเร้าใจที่สุดคือ “ยุทธกัณฑ์” หรือมหาสงครามระหว่าง “มหาราชทศกัณฐ์” กับ “องค์ราม” ที่เป็นนารายณ์อวตารเพื่อแย่งยุดฉุดดึง “สีดา” มาอยู่กับฝ่ายตน
“แม่นาง ท่านเป็นผู้ใดกัน ผิวพรรณถึงได้นวลปลั่งดั่งทองเนื้อเก้า กิริยาแช่มช้อยงามสง่าดุจบัวหลวงแห่งอุทยานสวรรค์ จงบอกเราเถิด ท่านคือเทพนารีปารวตีจำแลงมายังพงไพร ? หรือเป็นพระศจีมเหสีแห่งองค์อินทร์ ? หรืออาจบางทีท่านคือเทวีลักษมี ? พระแม่ธรณี ? หรือพระนางรตี ? รอยยิ้มของท่านช่างหวานซึ้ง ทนต์ขาวราวมุกมณี เราแทบคาดคิดว่าท่านเป็นภาพวาด หากกลับมีตัวตนจริง ทั้งดวงตายังดำขลับดั่งเนตรทราย ดวงพักตร์งามเด่นดั่งนวลจันทร์ เส้นผมยาวงามราวม่านไหม ทั้งทรวงอกองค์เอวยังบอบบางจนเราสามารถโอบกอดท่านได้ด้วยเพียงวงแขนเดียว เราไม่เคยเห็นหญิงใดงามพร้อมไร้ที่ติเช่นท่านมาก่อน”
นั่นแหละที่ทำให้ “มหาราช
ทศกัณฐ์” เหมือนโดนนะจังงังจนต้องทำอุบายลักสีดามาไว้ในสวนกรุงลงกา
แม้ว่าพิเภกน้องชายจะเตือนเภทภัยว่า “เรือนร่างงามระหงของสีดาที่ท่านคลั่งไคล้ แท้จริงคือเรือนกายอสรพิษ […]

continue reading.....

อีกครั้งสำหรับการนำเอาการ์ตูนมาทำเป็นหนังของญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากการ์ตูนยอดนิยมเรื่อง “คุโรซากิ” หรือ The Black Swindler ของ Natsuhara Takeshi ซึ่งมียอดขายมากถึง 3.5 ล้านฉบับในญี่ปุ่น (ตีพิมพ์ต่อเนื่องนานกว่า 20 ปี ในนิตยสาร Young Sunday รวมเล่มแล้วได้ 19 เล่ม) และถูกสร้างเป็นซีรีส์ทีวีทางช่อง TBS (เมษายนปี 2006) และในเดือนมีนาคมปีนี้ Kurosagi the Movie ก็เปิดตัวตามมา โดยได้ไอดอลสุดกรี๊ด ยามาชิตะ โทโมชิสะ (ยามะพี) มารับบทคุโรซากิ
การ์ตูนคุโรซากิเพิ่งได้รับรางวัล Shogakukan Manga Award สาขาการ์ตูนทั่วไป ในปี 2008 ซึ่งเป็นรางวัลที่สำนักพิมพ์ Shogakukan จัดขึ้นเพื่อให้รางวัลกับหนังสือการ์ตูนเรื่องต่างๆ โดยจัดให้รางวัลกันมาตั้งแต่ปี 1956
หนังเริ่มเล่าเรื่องเพื่อปูพื้นให้ผู้ชมเข้าใจว่าโลกนี้มีนักต้มตุ๋นอยู่ 3 ชนิด ได้แก่ 1.ชิโรซากิ (กระสาขาว) นักต้มตุ๋นล่อลวงเหยื่อเพื่อหวังทรัพย์สมบัติ 2. อาคาซากิ […]

continue reading.....

ใครๆ ก็บอกว่า “หัวหิน” เป็นเมืองที่มีเสน่ห์ ไม่ใช่แค่มีชายหาดยาว ทรายขาวละเอียด น้ำทะเลน่าเล่น
แต่หัวหินยังทำให้ถวิลหาภาพของความเป็นผู้ดีเก่าสมัยก่อน เพราะที่ดินติดริมทะเลหัวหินแต่เดิมส่วนใหญ่จะเป็นของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่และชนชั้นสูง
ถ้ายังจำภาพของบ้านริมทะเลในเรื่อง “ปริศนา” ได้ละก็ ต้องขอบอกว่า หัวหินในวันนี้เปลี่ยนแปลงไปมากแล้วจริงๆ
เพราะตั้งแต่ราคาที่ดินแทบทุกตารางนิ้วของหัวหินขยับตัวพุ่งสูงลิบ บ้านเหล่านั้นก็ค่อยๆ หดหายไป กลายเป็นคอนโดนิเนียม โรงแรม ที่ตอบรับการใช้ชีวิตในแนวสูงมาแทนที่
เมื่อทีมงาน DLife ได้เดินย่ำเท้าบนผืนทรายของชายหาดหัวหินที่ทอดยาวในช่วงเทศกาลดนตรีแจ๊ซอันลือเลื่อง ในความเปลี่ยนแปลงของหัวหินนั้นเรายังพบว่า เสน่ห์ของบ้านหลังในแบบของผู้ดีเก่ายังมีซุกซ่อนอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน….
หัวหิน และราชสกุล
จะว่าไปแล้ว หัวหินนั้นมีเรื่องเล่าขานมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2377 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ที่พบว่าเพชรบุรีมีหาดทรายชายทะเลแปลกกว่าที่อื่น คือมีกลุ่มหินกระจัดกระจายอยู่อย่างสวยงาม พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ (พระองค์เจ้าชายกฤษดาภินิหาร ต้นราชสกุลกฤดากร) เป็นเจ้านายพระองค์แรกที่สร้างตำหนักหลังใหญ่ชายทะเลด้านใต้ของหมู่หิน (ปัจจุบันอยู่ติดกับโรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ รีสอร์ท แอนด์ วิลล่าส์ หัวหิน) และประทานชื่อตำหนักว่า “แสนสำราญสุขเวศน์”
ต่อมาทรงปลูกอีกหลังหนึ่งแยกเป็น “แสนสำราญ” และ “สุขเวศน์” เพื่อไว้ใช้รับเสด็จเจ้านาย พร้อมกับทรงสร้างเรือนขนาดเล็กใต้ถุนสูงอีกหลายหลัง ซึ่งต่อมาก็กลายเป็น “บังกะโลสุขเวศน์”
และทรงขนานนามหาดทรายบริเวณตำหนักและหาดถัดๆ ไปทางใต้เสียใหม่ว่า “หัวหิน” ซึ่งเป็นคนละส่วนกับบ้านแหลมหินเดิม โดยมีกองหินชายทะเลเป็นที่หมายแบ่งเขต โดยบ้านแหลมหินเดิมมีเขตด้านใต้ถึงเพียงแค่ต้นเกดใหญ่ชายทะเล […]

continue reading.....