รถไฟฟ้า ปัญหาใหญ่

จั่วหัวแบบนี้ เพราะคนทำงานยุคน้ำมัน 2 ลิตรร้อย รู้สึกทนไม่ไหวแล้วกับค่าเดินทางที่พุ่งเอาๆ ทั้งคนที่ขับรถเอง หรือต้องนั่งแท็กซี่ อ่วมอรทัยเหมือนกันหมด

ถ้าหันมามองคนหาเช้ากินค่ำยิ่งน่าสงสาร กว่าจะไป-กลับ ต้องเสียค่ารถเมล์หลายต่อ รวมแล้วไม่ต่ำกว่า 50-60 บาทคน หนำซ้ำบางถนนเหมือนเป็นภาคบังคับ มีแต่รถยูโรติดแอร์ให้บริการ ราคาเริ่มต้นก็ 12 บาทแล้ว ไกลสุด 24 บาท

ซึ่งความเป็นจริงโอกาสที่คนหาเช้ากินค่ำจะนั่งยูโรตลอดสายมีน้อยมาก แต่บางส่วนจำเป็นต้องขึ้นเพื่อต่อรถอีกทอด รถ 3-4 ป้ายก็ 12 บาท ตอนนี้เห็นหลายคนยอมเดิน

ภาพเหล่านี้กำลังเกิดขึ้นชินตา และกำลังจะเป็นความเคยชินของคนอยู่เมืองหลวง

บางคนที่รู้จักไม่เคยคิดที่จะขึ้นรถไฟฟ้าเลย ก็ตัดสินใจหันมาใช้บริการระบบขนส่งมวลชนสาธารณะ ถามว่า ชีวิตเขาดีขึ้นไหม เขาตอบว่า “ดีขึ้นนิดเดียว”

ดีนิดเดียว เพราะเส้นทางรถไฟฟ้าบ้านเรามันสั้นมาก และกระจุกตัวอยู่ในเมืองเท่านั้น จะออกไปไกลหน่อยก็แค่สถานีหมอชิต และอ่อนนุช ทั้งๆ ที่คนไทยเกินครึ่งของเมืองหลวงอยู่ปากน้ำ สำโรง หนามแดง รามอินทรา รังสิต สะพานใหม่ ฯลฯ แต่ละที่ใกล้เสียที่ไหน

ส่วนสถานีรถไฟใต้ดินหัวลำโพง กับสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสตากสิน จัดว่าเป็นจุดหมายปลายทางที่สั้นที่สุด จุดจอดอยู่ในย่านไข่แดงเมืองกรุง ไปไม่ถึงไหนเลย แบบนี้พวกนักท่องเที่ยวจะไม่ค่อยรู้สึก เพราะโผล่มาก็เที่ยวได้เลย จะไปเยาวราช ตลาดน้อย บางรัก สาทร ได้หมด

แต่อย่าคิดจะไปย่านฝั่งธนฯล่ะ คุณจะต้องต่อเรือข้ามฟาก หรือไม่ก็ต้องต่อแท็กซี่ไปอีก 80 บาทถ้าบ้านอยู่ในรัศมี 5 กิโลเมตรจากสถานี

จะออกจากบ้านวันหนึ่งคุณต้องมี 200-300 บาท ไม่งั้นคุณจะกลายเป็นคนจนที่สุด และอาจคิดเผลอไผลไปเข้าแถวขอ “คูปอง” จากรัฐบาล

อ่านข่าวเจ้ากระทรวงคมนาคม คุณสันติ พร้อมพัฒน์ ฯพณฯ เป็นเพื่อนผู้มีพระคุณต่ออดีตนายกรัฐมนตรี ได้ให้สัมภาษณ์สื่อเรื่องความวิตกต่อ “ปัญหารถไฟฟ้า”

เพราะ ฯพณฯ เพิ่งประชุมร่วมกับเจบิก (ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น) และหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เป้าหมายที่หารือกันคือ ต้องการสรุปตัวเลขวงเงินกู้ และขอความร่วมมือในทุกๆ ด้าน

เงินคือเรื่องใหญ่สุดตอนนี้

ทั้งยอมรับว่า ตอนนี้วงเงินก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้าอนาคตพุ่งขึ้นตามต้นทุนน้ำมัน เช่น สายสีแดงบางซื่อ-รังสิต ขึ้นจาก 59,000 ล้านบาท เป็น 66,000 ล้านบาท ปัจจุบันมาแตะที่ 70,000 ล้านบาทแล้ว และนี่ยังไม่ใช่ราคาสุดท้าย

ถ้าเราบอกให้รัฐบาลลุยไปเลย ก็เหมือนกับยุให้ประเทศและประชาชนแบกหนี้ (สาธารณะ) เพิ่ม

ถ้าบอกว่า ให้ตัดสินใจอย่างรอบคอบ วันและเวลาก็กลายเป็น “ตัวแปร” ที่ทำให้ของแพงขึ้นอีก

คิดแล้วรัฐบาลกับประเทศไทยเหมือนคนจนตรอก

แต่น่าเจ็บใจที่ว่า ทำมั้ยทำไม รถไฟฟ้าเมืองไทยถึงสร้างช้าซะเหลือเกิน ช้าจนหงุดหงิด ยิ่งรู้ว่าช้าแบบไม่เข้าเรื่องก็ยิ่งเหนื่อยหน่ายเหลือทน

รัฐบาลทุกยุคของชาตินี้ ดูเหมือนจะมี vision แต่ไม่มี ดูเหมือนจะเก่ง แต่ไม่เอาไหน

ว่าแล้วขอตัวไปขึ้นรถไฟฟ้าก่อน เดี๋ยวเบียดแย่งกับคนอื่นไม่ไหว เนื่องจากผู้โดยสารบีทีเอส

ทุกวันนี้หายใจกันแทบรดต้นคอ

คอลัมน์ WEEKLY TALK

Share on Facebook

Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.