 |
หากว่าจะเปรียบสภาวการณ์ในด้านเศรษฐกิจปัจจุบันนี้ ก็เหมือนกับคลื่นลมที่กำลังรุนแรงขึ้นทุกวัน แล้วองค์กรธุรกิจจะทำอย่างไร HR ในฐานะผู้ดูแลกองหลังทัพนาวาที่พาองค์กรให้ฝ่าฟันคลื่นลมมรสุมต่างไปได้อย่างไร สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยปัจจัยหลายๆ อย่างเข้ามาช่วยสนับสนุน ที่สำคัญ HR ต้องมีความแข็งแกร่ง แข็งแรง มีกลยุทธ์จูงใจในการประสานความร่วมมือกันของคนในองค์กร และที่จะขาดเสียไม่ได้ คือผู้นำ หรือว่า “กัปตันเรือ” ถือเป็น คีย์แมนหลักที่จะพาทุกคนฝ่าพายุใหญ่ไปได้ ทำให้ทุกคนสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างปลอดภัย
ด้วยเหตุนี้ PMAT สมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย จึงอาสาทำหน้าที่เป็นนายท้ายเรือ จัดงานสัมมนา “Thailand HR Forum 2008″ ภายใต้ คอนเซ็ปต์ “The Secret of HR Success: ความลับสู่ความสำเร็จของ HR ในภาวะวิกฤต” โดยมีกัปตันเรือคนสำคัญ “พารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา” อดีตผู้บริหารบริษัท เครือซิเมนต์ไทย (SCG) บุคคลซึ่งได้รับการยอมรับในฐานะปูชนียบุคคลที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้ ความสามารถ มาโชว์วิสัยทัศน์ในการนำพาลูกเรือให้ผ่านพ้นวิกฤตอย่างสง่างาม
“พารณ” ถือเป็นนักบริหารระดับมืออาชีพ ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมายาวนาน ได้รับการยอมรับในวงการว่าเป็นต้นแบบของนักทรัพยากรมนุษย์มืออาชีพ ด้วยผลงานในการพัฒนาบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) ให้เป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ และได้รับรางวัลยอดเยี่ยมมากมาย
ในฐานะผู้วางรากฐานด้านระบบ วิธีการตรวจสอบ การพัฒนาทรัพยากรบุคคลให้กับบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) “พารณ” ถ่ายทอดประสบการณ์ให้ฟังว่า “ผมเกิดมาทำงานคนเดียวไม่เป็น ต้องทำงานเป็นทีม องค์กรใดก็ตามที่ HR จะทำงานได้สะดวก และเป็นคู่คิดของ ซีอีโอได้นั้น ซีอีโอต้องมีความเชื่อก่อนว่า “คน” เป็นสมบัติอันมีค่าที่สุดขององค์กร ถ้าซีอีโอไม่มีความเชื่อเช่นนี้ ผมว่าบริษัทนั้นก็ลำบาก เป็นแบบนี้จริงๆ เพราะผมฝ่าฟันเรื่องนี้มาแล้ว”
“พารณ” ยอมรับว่า ตอนที่รับหน้าที่ดูแลบุคคลของเครือซีเมนต์ไทย อยู่ได้สัก 2 ปี ก็เริ่มเห็นว่า “คน” มีความสำคัญอย่างมาก งานทุกอย่างมีความสำเร็จได้ด้วยคน ช่วยแก้ปัญหาก็คน สร้างปัญหาก็คน โกงบริษัทก็คน ทุกอย่างอยู่ที่คนทั้งหมด
นับตั้งแต่วันนั้นคือจุดพลิกผันของชีวิต ที่ไม่ว่าจะทำอะไรจะให้ความสำคัญกับเรื่องคนมากที่สุด
นอกจากความเชื่อที่ว่า “คน” คือสมบัติที่มีค่าที่สุดในองค์กรแล้วอดีตผู้บริหารเครือปูนซิเมนต์ไทย ยังให้ความสำคัญกับเรื่องของการสร้างศรัทธา และการทำงานเป็นทีมไปพร้อมๆ กันด้วย “พารณ” บอกว่า คนทุกคนที่อยู่ในองค์กรต้องการความเป็นธรรม และคนที่สามารถพาองค์กรให้ประสบความสำเร็จได้นั้นต้อง ทีมต้องเก่ง และต้องดี คนเก่งคนเดียวไม่ได้ องค์กรไหนที่ผู้นำเก่งคนเดียวจะนำพาองค์กรไปไม่ได้ ทุกองค์กรต้องทำงานเป็นทีม ทีมหนึ่งๆ จะต้องมีคนที่เก่งในแต่ละกิจกรรมที่หลากหลาย
“พารณ” ยังบอกอีกว่า ตลอดระยะเวลาที่ทำงานได้ทำบนความเชื่อว่า คนเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดขององค์กรมาตลอด ไม่ว่าจะย้ายไปอยู่องค์กรไหนก็ตาม ในช่วงที่มาทำหน้าที่กรรมการผู้จัดการ บริษัท สยามคูโบต้า ดีเซล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทแรกที่ปูนฯเข้าร่วมเป็นหุ้นส่วนกับบริษัทญี่ปุ่น สิ่งแรกที่ทำคือ “คู่มือการบริหารงานบุคคล” วันนี้สยามคูโบต้าอายุครบ 30 ปีแล้วก็ยังไม่มีปีไหนที่ขาดทุนเลย
หลักคิดที่นำมาใช้ในการบริหารงาน ตอนนั้น “พารณ” เล่าว่า ได้นำเอาวัฒนธรรมดีๆ จากสหรัฐอเมริกา อังกฤษและญี่ปุ่น มาปรับให้เข้ากับภูมิสังคมไทย และวัฒนธรรมองค์กรของปูน โดยใช้วัฒนธรรมไทยเป็นตัวตั้งไม่ทิ้งความเป็นไทย และใช้การบริหารคนเป็นตัวนำ
“ผมยึดหลักการดำเนินชีวิตตามวิถีพุทธตลอด ผมมีความเชื่อว่า คนเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดขององค์กร เราพัฒนาคนตลอด ตั้งแต่เดินเข้ามา และไม่หยุดยั้งในการพัฒนาคน”
กระบวนการสร้างและพัฒนาคนของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์รุ่นเก๋าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในองค์กรต่างๆ เท่านั้น ที่ผ่านมาปูชนียบุคคลคนนี้ยังได้ขยายนโยบายในการสร้างคนไปในสถาบันการศึกษาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการให้ทุนการศึกษาให้เด็กไทยได้มีโอกาสเปิดโลกกว้างในการศึกษาต่อกับมหาวิทยาลัยระดับท็อปเทนที่ต่างประเทศกว่า 200 คน และคนเหล่านี้เมื่อกลับมาก็มาต่อยอดบริหารองค์กร สานนโยบายการทำงานที่ทำให้คนรักไปพร้อมๆ กันไม่ใช่ทำงานตามหน้าที่เพียงอย่างเดียว ที่สำคัญคือการสร้างคนให้มีความจงรักภักดีต่อบริษัท เพื่อให้องค์กรเติบโตอย่างยั่งยืน
ถึงตรงนี้ เมื่อถามว่าในชีวิตการทำงาน เรื่องอะไรที่คิดว่ายากที่สุด ในการทำหน้าที่เป็น HR “พารณ” ตอบแบบไม่ต้องคิดว่า สิ่งที่ยากที่สุดในงานทรัพยากรมนุษย์ คือ การเปลี่ยน mind set ของคน พร้อมกับเล่าว่า
“ตอนผมอยู่ปูนซีเมนต์ไทย ผมออกเยี่ยมผู้แทนจำหน่ายทั้งหมด 600 รายทั่วประเทศ ใช้วิธี “เอาคนเป็นพวก” ผมจึงมีทีมใหญ่ที่เป็นพวก เพราะผู้แทนจำหน่าย ถือเป็นทัพหน้าในการทำงาน”
นอกจากเทคนิคการ “เอาคนเป็นพวก” แล้ว “พารณ” ยังมีความเชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า “เด็กไทยเป็นสมบัติอันมีค่าที่สุดของประเทศไทย” เขาจึงอุทิศชีวิตสุดท้ายหลังจากเกษียณ ทุ่มเทแรงกายในการพัฒนาการศึกษาและการเรียนรู้ของเด็กไทยให้สามารถต่อสู้และแข่งขันกับชาติอื่นในโลกได้ โดยใช้วิธีการเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ด้วยปัญญา (constructionism) มาพัฒนา ซึ่งเป็นแนวคิดที่เน้นการเรียนรู้ จากการปฏิบัติโดยผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง และบูรณาการด้วยเทคโนโลยี วิชาการ ศิลปวัฒนธรรมความเป็นไทย ศีลธรรมจรรยา จนติดนิสัยใฝ่เรียนรู้ไปตลอดชีวิต
“ตอนนี้ผมได้พัฒนาเด็กพันธุ์ใหม่ ครูพันธุ์ใหม่ ปวส.พันธุ์ใหม่ ปริญญาตรีพันธุ์ใหม่ ปริญญาโทพันธุ์ใหม่ และปริญญาเอกพันธุ์ใหม่ ยังขาดแต่ ปวช.พันธุ์ใหม่
ซึ่งกำลังจะพัฒนาร่วมกับซีพีออลล์ที่จังหวัดลำปาง ถ้าทำตรงนั้นสำเร็จ ผมก็นอนตายตาหลับ” พารณ ทิ้งทายถึงสิ่งที่อยากฝากไว้กับสังคมในช่วงสุดท้ายของชีวิต
โดย สุฉัตรา เจียมเจิม
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.
ความรู้ยอดนิยม