บทบรรณาธิการ
เมื่อครั้งที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยและผู้ชุมนุมยึดทำเนียบรัฐบาล ได้เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2551 แกนนำคนสำคัญประกาศว่า เป็นชัยชนะ ของการต่อสู้ ฝูงชน ที่เข้าไปปักหลักยึดทำเนียบรัฐบาลต่างไชโยโห่ร้องแสดงความยินดี รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ต้องหลบไปประชุมคณะรัฐมนตรีที่กองบัญชาการกองทัพไทย กำหนดงานของทำเนียบรัฐบาล ต้องยกเลิกทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม รวมถึงการเปลี่ยนสถานที่จัดงาน “จากวันแม่ถึงวันพ่อ 116 วัน สร้างสามัคคี” เดิน-วิ่งธงสัญลักษณ์ ทั่วประเทศ จากทำเนียบรัฐบาลไปจัดที่สวนอัมพรในวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม 2551 สื่อบางฉบับ ยกย่องว่านี่คือชัยชนะของประชาภิวัตน์ เพราะกลุ่มผู้ชุมนุมได้ใช้พื้นที่หน้าตึกไทยคู่ฟ้าเป็นเวทีโจมตีรัฐบาลอย่างเมามันสนุกปาก
แต่จนแล้วจนรอด นายสมัคร สุนทรเวช ก็ไม่ยอมลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตามข้อเรียกร้องของกลุ่มพันธมิตรฯ แต่กลับยังคงปฏิบัติหน้าที่ผู้นำประเทศ ด้วยความหยิ่งลำพอง เพราะนายสมัครเชื่อว่ารัฐบาลมาจากการเลือกตั้งของประชาชนเสียงส่วนใหญ่ มีความชอบธรรมตามระบอบประชาธิปไตยทุกประการ และที่สำคัญฝ่ายรัฐบาลยังเป็นต่อเหนือฝ่ายพันธมิตรฯอีก 2 ขั้น เนื่องจากศาลอาญาได้ออกหมายจับแกนนำพันธมิตรฯทั้ง 9 คน และที่สำคัญเจ้าหน้าที่ของ รัฐได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งให้ฝ่ายพันธมิตรฯ ออกไปเสียจากทำเนียบรัฐบาล และศาลแพ่งก็มีคำสั่งให้ฝ่ายพันธมิตรฯออกไปจากทำเนียบรัฐบาล
การต่อสู้ระหว่างฝ่ายพันธมิตรฯที่ต้องการให้ นายสมัครลาออก กับฝ่ายรัฐบาลนายสมัคร ที่อ้างความชอบธรรมตามกฎหมาย เป็นสงคราม กลางเมืองที่ยืดเยื้อและมองไม่เห็นทางออกจากความขัดแย้ง ต่างฝ่ายต่างโหมกระแสสร้างความชอบธรรมให้กับฝ่ายตนเอง ข้อมูลที่สื่อสารออกมาจากทั้งสองฝ่ายเป็นความจริงกึ่งเท็จ หรือความจริงเพียงครึ่งเดียว ฝ่ายพันธมิตรฯใช้สื่อในมือและเครือข่ายทั้งหมดปลุกระดมให้คนลุกขึ้นมาต่อต้านรัฐบาลอย่างดุเดือด ขณะที่ฝ่ายรัฐบาลก็ใช้สื่อ ของรัฐประณามฝ่ายพันธมิตรฯอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน แทบไม่น่าเชื่อว่าเมืองไทยที่เคยเป็นเมืองยิ้ม กลับกลายเป็นเมืองที่ผู้คนมีความเครียดและ ความทุกข์อย่างที่สุด
สงครามแย่งชิงประชาชนดำเนินต่อมาจนมาถึง จุดที่สหภาพการรถไฟแห่งประเทศไทยหยุดวิ่งเดินรถไฟ โดยอ้างการลาป่วยพร้อมๆ กัน สร้างความเดือดร้อนเสียหายให้กับประชาชน การเล่นเกมโดยการจับเอาประชาชนเป็นตัวประกันเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้ บ้านเมืองที่เคยดีบัดนี้กลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน เพราะใครนึกจะละเมิดกฎหมายอย่างไรก็กระทำได้ โดยอ้างสิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ
ชั่วโมงนี้เศรษฐกิจไทยแขวนอยู่บนเส้นด้าย แค่เพียงผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกก็หนักหนา สาหัสอยู่แล้ว ยังต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตการเมืองภายในประเทศ ภาวะการลงทุนเริ่มหยุดชะงัก นักลงทุนและนักท่องเที่ยวต่างชาติต่างไม่มั่นใจ หากจะต้องเข้ามาในประเทศที่เต็มไปด้วย ความขัดแย้งและความไม่แน่นอน ไม่มีใครตอบ ได้ว่า พรุ่งนี้การเมืองไทยจะเดินหน้าต่อไปอย่างไร คำกล่าวที่ว่าประเทศไทยไม่มีอนาคตเริ่มเป็นจริงมากขึ้น นาทีนี้นักรบทั้งสองฝ่ายต่างพูดภาษาเดียวกันว่า สงครามไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร บัดนี้ลางร้ายของบ้านเมืองเริ่มเห็นเป็นรูปธรรม
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.
ความรู้ยอดนิยม