ผมเคยนั่งคุยกับเพื่อนเรื่อง “ม็อบพันธมิตร” และ ASTV โดยมีกติกาคือ เราจะไม่พูดว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย
เราจะไม่วิเคราะห์ “ม็อบพันธมิตร”ในเชิงการเมือง
เพื่อจะได้ไม่ทะเลาะกัน
แต่เราจะมอง “ม็อบพันธมิตร” ในฐานะ “ปรากฏการณ์”
และที่สำคัญ เราจะวิเคราะห์ ปรากฏการณ์นี้ในเชิงธุรกิจและการตลาด
เน้นความรู้และเสียงหัวเราะอย่างเดียว
น่าสนใจนะครับว่า ปรากฏการณ์ “ม็อบพันธมิตร” และ ASTV บอกอะไรกับเราบ้าง
ประการแรก ผมมองว่า “ม็อบพันธมิตร” วันนี้ ไม่ใช่เพียงแค่การเคลื่อนไหวทางการเมืองเหมือนที่ผ่านมา
เพราะเมื่อนำ ASTV สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมาถ่ายทอดสดการชุมนุมที่สะพานมัฆวานฯ
“ม็อบพันธมิตร” ก็ยกระดับเป็น “เรียลิตี้โชว์”
แบบเดียวกับ “อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย”
ไม่มีเซ็นเซอร์ ไม่มีการขึ้นคำเตือนติดเรตแบบรายการโทรทัศน์ทั่วไป
ทุก “สรรพสัตว์” ที่ออกจากปากแกนนำบนเวที สามารถแพร่ออกไปได้ ทั่วประเทศ
“ความสด” และ “ความดิบ” คือเสน่ห์ของ “เรียลิตี้”
ไม่มีแต่งแต้มด้วยการเขียนบท
ของจริงล้วนๆ
“แกนนำพันธมิตร” นั้นก็เหมือน “นักล่าฝัน” ที่โด่งดังได้ภายในพริบตา
“นักล่าฝัน” มีแฟนคลับที่มาขอลายเซ็น
มี “แฟนคลับ” ที่ยอมจ่ายเงินเพื่อติดตามไปทำกิจกรรมในที่ต่างๆ
“แกนนำพันธมิตร” ก็เหมือนกัน มีแฟนคลับติดตามมากมาย
ไม่ว่าจะให้ยึด NBT หรือทำเนียบรัฐบาล
“แฟนคลับ” ก็พร้อมทำตาม
นอกจากนั้นไม่ใช่เพียงแต่ “แกนนำพันธมิตร” เท่านั้นที่เป็นผู้ร่วมรายการ
บรรดาคนที่เข้าร่วมม็อบก็ถือเป็นคนหนึ่งที่ร่วมเล่น “เรียลิตี้โชว์” ด้วย
และทุกคนพยายามแสดงตัวตนของตนเอง
การยกป้ายบอก “ที่มา” คือ ส่วนหนึ่งของการแสดงความมีตัวตน
จากเดิมแค่บอกว่า “พันธมิตร” จังหวัดอะไร
เมื่อก่อนผมเห็นแต่ป้าย “พันธมิตรจันทบุรี”
ตอนนี้เริ่มเห็น “พันธมิตร อ.ขลุง จันทบุรี” แล้ว
เริ่มแตกเซ็กเมนต์แยกย่อยกว่าเดิม
คนที่ไปร่วมเมื่อกล้องแพนไปหา และมีปรากฏภาพบนจอโปรเจ็กเตอร์ในม็อบ ทุกคนก็จะยกไม้ยกมือ ชูนิ้วเล่นกับกล้อง
เหมือนแฟนบอลในสนามพรีเมียร์ลีก
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ในขณะที่กล้อง ASTV พยายามจับภาพเฉพาะสาวๆ หน้าตาน่ารัก
เป็นการแสดงให้เห็นว่า คนที่มาม็อบ ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาว
ไม่ใช่คนสูงอายุแบบที่มีคนกล่าวหากัน
ก็มีจดหมายฉบับหนึ่งส่งไปบนเวทีโวยว่าเธอมาม็อบตั้งหลายครั้งแล้ว แต่กล้องไม่เคยจับภาพเธอเลย มัวแต่จับภาพสาวๆ
เท่านั้นแหละครับ กล้องรีบจับไปที่ กลุ่มพันธมิตรฯจากพื้นที่นั้นทันที
ไม่ต้องบอกนะครับว่า พวกเธออายุเท่าไร
พอเธอทุกคนยกนิ้วเล่นกับกล้อง
ผมเข้าใจเลยว่าทำไมถึงเรียกผู้หญิงสูงอายุที่ไปดูลิเกหรือนักร้องลูกทุ่ง
ว่า “แม่ยก”…
ประการที่สอง ม็อบพันธมิตรครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมได้ชัดเจนที่สุด
การที่คนต่างจังหวัดเข้ามาร่วมชุมนุมกับกลุ่มพันธมิตรฯมากขึ้นนั้น เกิดขึ้นจาก พลานุภาพของ ASTV ล้วนๆ
ทั้งที่ติดตั้งจานรับดาวเทียม และชมจากเคเบิลต่างจังหวัดที่ดึงภาพของ ASTV ไปแพร่ภาพ
ผมเชื่อว่าเรตติ้งของ ASTV สูงมาก
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะคนไทยชอบดูคนทะเลาะกัน
อย่าลืมว่ากีฬาที่ได้รับความนิยมอันดับต้นๆ
นอกจากฟุตบอล ก็คือ “มวย”
การถ่ายทอดสดการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล ช่วงที่ขุนพลฝีปากกล้าอย่าง “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ-เฉลิม อยู่บำรุง-สุเทพ เทือกสุบรรณ” ขึ้นอภิปราย
เรตติ้งกระฉูดทุกครั้งไป
และเมื่อเทียบระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจกับการปราศรัยในม็อบพันธมิตร
ขอยืนยันว่าการปราศรัยที่ม็อบสนุกกว่า
การอภิปรายไม่ไว้วางใจเหมือนกับเราชมนักร้องออกมาร้องเพลงในรายการโทรทัศน์
แต่การปราศรัยในม็อบเหมือนกับดู “คอนเสิร์ต”
บรรยากาศในเวทีคอนเสิร์ตเป็นอย่างไร
บรรยากาศการปราศรัยในม็อบก็ประมาณนั้น
ความสำเร็จของ ASTV นั้นแสดงถึงศักยภาพของ “ทีวีดาวเทียม” ได้ดีที่สุด
ถ้า “ทีวีดาวเทียม” สามารถทำรายการได้น่าดู คนก็จะดู เหมือนที่ติดตามดูการปราศรัยของม็อบพันธมิตร
ตอนแรก ผมจบการวิเคราะห์ไว้แค่นั้น
แต่พอ “พันธมิตร” บุกยึด NBT เพื่อเชื่อมสัญญาณจาก ASTV
บทวิเคราะห์ของผมเปลี่ยนไปเลยครับ
เพราะแสดงว่าแท้จริงแล้ว “ฟรีทีวี” ยังเหนือกว่า “โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม” หลายขุม
ไม่เช่นนั้น “พันธมิตร” คงไม่คิดยึด NBT
คอลัมน์ MARKET THINK
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.
ความรู้ยอดนิยม