แม้จะเสร็จสิ้นไปแล้วสำหรับความยิ่งใหญ่ที่ประเทศจีนได้สำแดงผ่านสายตาชาวโลกให้เห็นในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2008
ด้วยงบประมาณลงทุนที่รัฐบาลจีนทุ่มลงไปมากถึง 1 แสนล้านดอลลาร์ สร้างให้เป็นความยิ่งใหญ่ที่ ยังตรึงตาตรึงใจผู้คนอย่างไม่เสื่อมคลาย ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องพิธีเปิด-ปิด การจัดการแข่งขัน รวมไปถึง การขึ้นตำแหน่งเป็นเจ้าเหรียญทองในการแข่งขัน ครั้งนี้
ความคุ้มทุนที่เกิดขึ้นไม่เพียงจะได้เรื่องชื่อเสียง เกียรติคุณ และภาพลักษณ์เท่านั้น คณะกรรมการโอลิมปิกปักกิ่ง (บีโอซีโอจี) ยังสร้างความเร้าใจให้กับมหกรรมครั้งนี้ ด้วยการมอบหมายให้ “China Beijing Equity Exchange” หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบเรื่องการซื้อขายหุ้นของรัฐวิสาหกิจให้แก่เอกชน เป็นผู้รับผิดชอบ “จัดการประมูล” ข้าวของเครื่องใช้ในโอลิมปิกครั้งนี้
ที่สำคัญ ของทุกชิ้นล้วนแต่เป็นส่วนหนึ่งที่ถูกใช้ในมหกรรมโอลิมปิกครั้งนี้
จะว่าไปแล้ว การจัดการประมูลนี้เริ่มต้นกันตั้งแต่ยังไม่เริ่มมหกรรมโอลิมปิก ด้วยเป็นประมูลเพื่อหาเงินช่วยเหลือเด็กยากไร้ในกรุงปักกิ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายนที่ผ่านมา
ครั้งนั้น รองเท้าพร้อมลายเซ็นของ “เหยาหมิง” ยอดนักบาสชาวจีน ถูกประมูลได้ด้วยราคาสูงลิบลิ่วที่ 3.6 ล้านหยวน หรือประมาณ 15.3 ล้านบาท ขณะที่เสื้อของตำนานนักยัดห่วงชาวอเมริกัน “ไมเคิล จอร์แดน” ที่ใช้รอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอ 1996 มีราคาสูงถึง 380,000 หยวน หรือ 1.71 ล้านบาท
งานนี้ประธานบริษัท “ฮุยหยวน” หนึ่งในบริษัทเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ของจีน ยังได้รับตั๋วที่นั่ง 2 แถวหน้าในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิก 2008 […]

continue reading.....

ปัญหาสำหรับเอสเอ็มอีภาคอุตสาหกรรมก็คือการแข่งขันกับคู่แข่งที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แต่ปัจจัยในเรื่องของเทคโนโลยีที่ต้องมีการปรับเปลี่ยนตลอดเวลาทำให้ผู้ประกอบการในภาคอุตสาหกรรมไม่สามารถแข่งขันได้
ระบบการจัดการในเรื่อง lean manufacturing ก็เป็นระบบหนึ่งที่ผู้ประกอบการนำมาใช้ในการลดต้นทุนอย่างได้ผล
บริษัท ซี.ซี.เอส. เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด และบริษัทในเครือ เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2532 โดยเริ่มการทำธุรกิจผลิตชิ้นส่วนเครื่องจักรให้กับหลายอุตสาหกรรม เช่น อุตสาหกรรมอากาศยาน, เซมิคอนดักเตอร์, คอมพิวเตอร์, แม่พิมพ์, ยานยนต์ฯ
นายบุญเจริญ มโนบูรชัยเลิศ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ซี.ซี.เอส. เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด กล่าวว่า เพื่อให้สามารถแข่งขันในตลาดได้ ประการสำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ ในโรงงานมีการสั่งซื้อเครื่องจักรจำนวนมากที่ทันสมัยตลอดเวลา เพื่อรองรับการผลิตในแต่ละอุตสาหกรรม และการที่ต้องมีเครื่องจักรใหม่ๆ มาตลอด ทำให้การทำงาน การวางแผน ในการผลิตช้าลง เพราะขั้นตอน เช่น การขนย้าย ขั้นตอนในการเดินเครื่อง การผลิต ในแต่ละกระบวนการต่างก็มีส่วนให้การทำงานล่าช้าและสูญเสียวัตถุดิบจำนวนมาก
ล่าสุด ในโครงการเพิ่มประสิทธิภาพอุตสาหกรรมโดยการลดความสูญเปล่าในระบบการผลิตแบบลีน โดยการสนับสนุนด้านบุคลากรจากกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมนั้น ตนเองได้นำระบบการจัดการในเรื่อง lean manufacturing มาใช้ในการจัดการขั้นตอนต่างๆ อย่างได้ผล
เช่นในแผนก WC แผนกนำร่อง มีการปรับปรุงขั้นตอนการทำงาน เช่น การแก้ไขคำสั่งในการทำงาน ซึ่งแต่ก่อนมีขั้นตอนมากมายในการก๊อบปี้คำสั่งจากเครื่องคอมพิวเตอร์ลงสู่แผ่นดิสก์ แล้วจากแผ่นดิสก์จึงค่อยลงสู่เครื่องจักร
ก่อนจึงจะทำงานได้ แต่ปัจจุบันสามารถนำแผ่นดิสก์ที่มีโปรแกรมสมบูรณ์แบบนำไปปฏิบัติการได้ทันที […]

continue reading.....

บางครั้งเรื่องราวในอดีตอาจจะเป็นสิ่งที่ตราตรึงใจใครหลายคน ทั้งความงดงามและชีวิตที่เรียบง่าย เรายังคงจำรสมือของคุณย่า คุณยาย ที่เก็บผักหญ้าจากริมรั้วมาปรุงให้ทานแบบสดๆ เรายังจำขนมแสนอร่อยที่ไม่สามารถหากินได้อีกในทุกวันนี้ ความทรงจำในวันวานที่โลกคงหมุนอย่างเชื่องช้า
เรื่องเล่าของ “มาร์ธา สจ๊วต” ของชีวิตในวัยเด็กเป็นตัวอย่าง เธอเล่าไว้ว่า “ตอนที่เป็นเด็ก ทุกๆ วันแม่ของฉันจะทำอาหารง่ายๆ แต่อร่อย โดยใช้ผลิตภัณฑ์และเนื้อตามฤดูกาล ซึ่งส่วนใหญ่ราคาไม่แพง ส่วนพ่อของฉันชอบทำสวนมาก ผลไม้ที่พ่อปลูก ผักในฤดูใบไม้ผลิ มะเขือเทศในฤดูร้อน แตงในฤดูใบไม้ร่วง ล้วนแต่มาขึ้นโต๊ะอาหารเย็นของเราอยู่เสมอ เราจะเปิดไฟพอให้สว่างเท่าที่จำเป็น เปิดเครื่องทำความร้อนปานกลาง ด้วยเหตุนี้เราจึงเรียนรู้ที่จะใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างประหยัด”
นั่นเป็นชีวิตประจำวันของครอบครัวที่ดำเนินไปในแบบ “อนุรักษ์ธรรมชาติ” ทุกวันนี้สิ่งที่มาร์ธาทำแม้บางอย่างจะใช้เทคโนโลยีที่ก้าวหน้าอย่างไฟแบบประหยัด พลังงานทางเลือก แต่เธอก็บอกว่า แต่สิ่งที่เหลือล้วนเป็นนิสัยและบทเรียนที่เรียนจากพ่อแม่เมื่อหลายสิบปีก่อน
แน่นอนปฏิเสธเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่จะเข้ามามีบทบาท แต่วิถีชีวิตในอดีตหลายอย่างนั้นยังคงใช้ได้ดีในปัจจุบัน
เทรนด์โลกวันนี้กำลังสะท้อนให้เห็น “การกลับมา” ของ “วิถีชีวิต” ในอดีตผ่านสินค้าและบริการของธุรกิจ
“คนส่งนม” เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ว่านั้น และเป็นบริการของบริษัท แมนฮัตตัน มิลค์ คอมปะนี ในนิวยอร์ก ที่พยายามจะฟื้นบริการในอดีตอย่างการดีลิเวอรี่นมสดจากฟาร์มถึงประตูบ้านที่หายไปให้กลับมาอีกครั้ง
ด้วยเหตุผลที่น่าสนใจ 2-3 ประการที่เข้ากับยุคใหม่ ทั้งการรักษาสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการดูแลสุขภาพ
ทุกๆ เช้าวันพุธเวลาตี 4 “แฟรงก์ อคอสต้า” จะส่งรถบรรทุกนมไปตามบ้านเรือนของผู้คนในใจกลางนิวยอร์กอย่าง แมนฮัตตัน โดยเก็บขวดแก้วเปล่าของขวดนมที่ใช้แล้วเพื่อนำกลับมารีไซเคิลและใช้ใหม่ […]

continue reading.....

“ความเสี่ยง” ที่มีอยู่รอบด้านทำให้หลายองค์กรต้องบริหารความเสี่ยงควบคู่ไปกับการบริหารธุรกิจ โดยเฉพาะธุรกิจเกี่ยวกับการเงินที่นับวันจะมีความซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากขึ้น การเตรียมพร้อมรับมือกับความเสี่ยงในรูปแบบต่างๆ จึงเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับทุกองค์กร
ในโอกาสที่คณะบริหารธุรกิจ NIDA Business School จับมือกับสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ เปิดโครงการ “CFO มืออาชีพรุ่นที่ 2″ และประเดิมสัมมนาในหัวข้อ “CFO มืออาชีพ…เส้นทางความอยู่รอดหรือรุ่งโรจน์ขององค์กร” จึงเป็นทางลัดให้องค์กรต่างๆ ได้เรียนรู้บทบาทของ CFO ที่ควรจะเป็นในวันนี้ เพราะ CFO มืออาชีพที่มานั่งเรียงแถวถ่ายทอดกลยุทธ์ในการผลักดันให้องค์กรสามารถเติบใหญ่ได้อย่างมั่นคงล้วนแต่เป็นมือฉมังในวงการ
เริ่มต้นจากสุดยอด CFO อาวุโส “ดร. วีรวัฒน์ กาญจนดุล” กรรมการรองผู้จัดการใหญ่บริหารอาวุโส บริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์ จำกัด (มหาชน) แสดงทรรศนะว่า บทบาทที่แท้จริงของ CFO นั้นจะต้องมีพื้นฐานมาจากความน่าเชื่อถือ และการที่จะทำสิ่งต่างๆ นั้นต้องมีเหตุและผล ซึ่งสิ่งเหล่านี้นับว่าเป็น back up ที่สำคัญของ CFO เลยทีเดียว
“ถ้าจะให้ทางบริษัทผู้ถือหุ้นสบายใจ CFO ต้องเป็นคนที่เห็นทรัพย์สินของบริษัทสำคัญกว่าทรัพย์สินของตัวเอง ดูแลทรัพย์สินของบริษัทยิ่งกว่าของตนเอง และ CFO ต้องคิดอยู่เสมอว่าเรากำลังบริหารเงินของทั้งผู้ถือหุ้น […]

continue reading.....

ถ้าจะว่าไปเขานับว่าเป็นผู้บริหารระดับสูงที่ขยันเอามากๆ วันๆ ห้องทำงานเขาไม่ว่างเลย เดี๋ยวลูกน้องคนนั้นเข้าหา เดี๋ยวคนนี้เข้าหา สลับฉากกับแขกหรือผู้มาติดต่อจากภายนอก ตกเย็นกว่าจะกลับก็หลังเวลาเลิกงานปกติไปแล้ว เพราะเขาจะใช้เวลาสะสางกับกองเอกสารบนโต๊ะที่เป็นพะเนินเทินทึก หรือไม่ก็ประชุมลูกน้อง
เจ้านายใหญ่ก็รู้สึกพอใจกับ เพอร์ฟอร์แมนซ์ของเขา ให้ความเชื่อถือและเกรงอกเกรงใจอยู่ไม่น้อย จนทำให้เขาถีบตัวขึ้นมาในระดับแนวหน้าของบรรดา มือรองๆ จากเจ้านายใหญ่ที่มีอยู่ 2-3 คน
เขาดูแลลูกน้องในเรื่องผลประโยชน์และสิทธิพิเศษต่างๆ ที่ได้จากบริษัทเป็นอย่างดี เกินหน้าเกินตาลูกน้องของผู้บริหารคนอื่นที่อยู่ในระดับเดียวกันเสมอ ทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำในเชิงบริหารอยู่มากพอสมควร
ผู้บริหารคนอื่นไม่พูด ได้แต่คอยดูว่า เจ้านายใหญ่จะจัดการเรื่องนี้อย่างไร แต่ เจ้านายใหญ่ก็เฉย คนอื่นก็เลยหุบปากไม่อยากหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาให้เจ้านายใหญ่ไม่สบายใจ
นานวันเข้าเลยทำให้เขายิ่งฮึกเหิม คือนอกจากเขาจะทำให้ลูกน้องโดยตรงของเขาดูเหนือกว่าลูกน้องคนอื่นในด้านต่างๆ แล้ว เขายังสามารถสร้างสถานะของตัวเองให้ดูเหนือกว่าผู้บริหารคนอื่นๆ ในระดับเดียวกับเขาด้วย
จนกระทั่งแสดงออกราวกับว่าเขาคือเบอร์ 2 รองจากเจ้านายใหญ่ ทั้งๆ ที่ตำแหน่งรองๆ จากนายใหญ่นั้นมีด้วยกันถึง 2-3 คน สังเกตได้จากบทบาทในการประชุม
ด้วยการยึดที่นั่งด้านขวาของเจ้านายใหญ่ในโต๊ะประชุม การเป็นผู้นำในการพูด ในการออกความเห็น และการคัดค้านผู้บริหารคนอื่นที่เห็นไม่ตรงกับเขาด้วยลีลาที่ไม่สนใจว่าใครจะรู้สึกยังไงกับเขา พอใจไม่พอใจไม่สน คนอื่นๆ มักจะไม่อยากต่อล้อต่อเถียงด้วย เพราะไม่มีใครอยากจะทำให้เกิดบรรยากาศความขัดแย้ง ในระดับบอร์ดบริหารของบริษัท
บทสรุปของเขามักจะออกมาในลักษณะฟันธง จนกระทั่งบางครั้งนายใหญ่ต้อง ยื่นมือเข้ามาเป็นฝ่ายประนีประนอม หาทางออกโดยการชะลอประเด็นที่ถกเถียงนั้นเอาไว้ก่อน
เมื่อใดที่เหตุการณ์ออกมาในรูปนี้ เขามักจะขอคุยกับนายใหญ่เป็นการส่วนตัวทันทีเมื่อจบการประชุม และทุกคนออกจากห้องประชุมไปแล้ว คนอื่นๆ อ่านสถานการณ์ออกว่าเขากำลังพยายามทำอะไรกับนายใหญ่ กับบริษัทนี้
เขาต้องการถือไพ่ที่เหนือกว่าจนสามารถต่อรองและบีบนายใหญ่ได้ในหลายๆ แง่มุม เขาสร้างความสำคัญและน้ำหนักของตนเองจนเห็นว่าบริษัทนี้ไม่มีเขาไม่ได้ มันไม่ใช่แค่เงินเดือนเท่านั้นที่เขาควรจะได้ […]

continue reading.....

ในการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมองค์กร (corporate culture change) ค่านิยมหลัก (core value) เป็นแก่นสำคัญที่ทุกคนในองค์กรจะยึดถือและปฏิบัติร่วมกันดังที่ผู้เขียนเคยเสนอวิธีเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมองค์กรไว้ในบทความตอนที่ 24-26 ฉบับนี้จะขอเสนอกรณีตัวอย่างกระบวนการสร้างค่านิยมหลักของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนสามารถเรียนรู้และปรับไปใช้ได้ เป็นตัวอย่างการสร้างค่านิยมได้เองโดยใช้ที่ปรึกษาน้อยที่สุด ประหยัดงบประมาณและได้เนื้อหาที่ตรงกับองค์กร
หลังจากที่ทางทีมงานรับผิดชอบขออนุมัติในหลักการจากผู้บริหารสูงสุดแล้วว่าจะดำเนินการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมองค์กร ได้จัดตั้งคณะทำงานเพื่อเป็นแกนนำอย่างเป็นทางการในการดำเนินการเปลี่ยนแปลงต่อไป และได้เชิญผู้เขียนไปทำ workshop เพื่อสร้าง list ค่านิยมหลักที่ต้องการหรือค่านิยมพื้นฐานมาจำนวนหนึ่ง จากนั้นทางคณะทำงานนำค่านิยมพื้นฐานมาจัดเรียงหมวดแล้วทำแบบสอบถามให้คนในองค์กรเลือกค่านิยมตามที่ต้องการและคิดว่าเหมาะสมกับองค์กร วิธีการนี้ก็คือการทำวิจัยชนิดหนึ่งที่มีกลุ่มประชากรเป็นพนักงานหรือข้าราชการภายในองค์กรของเรา กรณีนี้ทางสำนักปลัดส่งให้กับข้าราชการทุกคนกว่า 3 พันคนในหน่วยงานได้เลือก นับว่าเป็นการกระจายให้ทุกคนได้มีคำส่วนร่วมแสดงความคิดเห็นได้แท้จริง นอกจากจะได้ข้อมูลจากคนในองค์กรแล้ว ยังเป็นการรณรงค์แจ้งข่าวไปในตัวว่าทางองค์กรกำลังจะมีการเปลี่ยนแปลงองค์กรแล้วด้วย

จากผลการสำรวจหาค่านิยมขององค์กร คณะทำงานนำผลสำรวจมาวิเคราะห์จัดหมวดหาค่านิยมที่เด่นที่สุดไม่เกิน 8 ตัวมาจัดเรียงและพยายามหาคำแทนหมวดนั้นๆ เพื่อให้คนจำได้ง่ายขึ้น เหตุผลที่ไม่เกิน 8 ตัวเพื่อการจำได้แม่นยำขึ้นใจ อันที่จริงตามหลักการศึกษาทั่วไป คนเราจะจำได้ประมาณ 3-7 หน่วย พอเกินจากนี้ก็เริ่มจะเบลอๆ แล้ว จึงเสนอให้ร้อยคำเป็นที่ทำให้จำได้ ข้อควรระวังคือ อย่าร้อยเรียงคำกันเสียจนความเข้มข้นของเนื้อหาหายไป ทางออกหนึ่งที่ดีคือในคำนิยามของแต่ละค่านิยม เราควรใส่เนื้อหาค่านิยมที่ถูกรวบรวมจัดหมวดหมู่ให้ครบถ้วนคล้ายๆ การตั้งคำนิยามตอนเราทำวิจัยกันนั้นเอง ทางสำนักปลัดได้คำเก๋ไก๋จากการก่ายหน้าผากคิดหลายตลบของทีมงานออกมาเป็น TEAM WINS ดังภาพ เท่านี้องค์กรก็พร้อมที่จะถ่ายทอดเผยแพร่ให้ค่านิยมนี้กระจายเข้าไปในความคิด ในพฤติกรรมของคน ในองค์กรแต่ละคน
หลายองค์กรที่รู้จักชื่อวัฒนธรรมองค์กร อยากสร้างบ้างแต่ไม่มั่นใจว่าจะคุ้มหรือไม่ […]

continue reading.....

เมืองไทยในช่วงรอยต่อระหว่างเดือนสิงหาคม-กันยายน 2551 กลายเป็นช่วงเวลาแห่งความสับสน ว่าถึงที่สุดแล้วประเทศจะก้าวข้ามจุดเปลี่ยนผ่านไปสู่อะไร ?
มองตาทะลุเข้าไปในหัวใจของคนไทยทั้งประเทศ มองเห็นแต่เครื่องหมายคำถาม
ใครถูก ใครผิด ความถูกต้องคืออะไร ต้องใช้หลักรัฐศาสตร์ ต้องใช้หลักนิติศาสตร์ หรือต้องยึดเอาหลักการแบบไหนจึงจะคลี่คลายวิกฤตไม่ให้ร้ายแรงไปมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ ?
สุดท้ายแล้วเราจะอยู่ต่อไปอย่างไร ในประเทศที่ไม่มีใครฟังใคร ? มีแต่คนอยากชนะ โดยไม่ต้องคำนึงถึงวิธีการ หรือกระบวนการ
ท่ามกลางความสับสนและพร่ามัวทางความคิดเกี่ยวกับรัฐ อำนาจรัฐ ระบอบประชาธิปไตย ฯลฯ เหล่านั้นเอง น่าตกใจที่ไม่มีการพูดถึงประเด็นพื้นฐานเรื่อง “สิทธิ” กันให้กระจ่างแจ้งชัดเจนเลยแม้แต่น้อย
ความจำเป็นที่จะต้อง “ชนะ” ถูกให้น้ำหนักมากกว่าจะมีเวลาพอที่จะสนใจว่า “สิทธิ” ของประชาชนถูกใช้ ได้รับการคุ้มครอง อย่างเหมาะสมหรือไม่
รัฐบาลมี “อำนาจ” (ผ่านระบบการเลือกตั้ง) พร้อมทั้งมี “หน้าที่” ชัดเจนในการบริหารประเทศ ควบคุมสถานการณ์ แต่ก็ไม่มีความชอบธรรมอย่างเบ็ดเสร็จที่จะดำเนินการอะไรก็ได้ที่จะไป “ละเมิดสิทธิ” ของประชาชนที่ไม่เห็นด้วยกับรัฐบาล
ผู้ชุมนุมก็มี “สิทธิ” และสามารถใช้ “สิทธิ” ในการแสดงความคิดเห็น หรือเรียกร้องให้รัฐบาล คณะรัฐมนตรีกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่งได้ โดยไม่ถูกขัดขวาง แทรกแซง หรือใช้ความรุนแรงเข้าสกัดกั้น
แต่ก็มีคำถามว่า การอ้างสิทธิในการชุมนุม โดยใช้วิธีการปิดถนน ปิดสนามบิน เป็นการกระทำที่ “ละเมิดสิทธิ” ผู้อื่นหรือไม่ สร้างความเดือดร้อน […]

continue reading.....

ความพยายามที่จะให้ “สมัคร สุนทรเวช” หัวหน้าพรรคพลังประชาชน พ้นจากทำเนียบรัฐบาลแบบถาวร เริ่มก่อตัวเป็นระบบ แสดงรูปแบบชัดเจนยิ่งขึ้น
หลังจากต้องตระเวนเอาหลังพิง “ทหาร” ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมได้ครบ 7 วัน ในวันที่ 100 ของการชุมนุมในสงครามครั้งสุดท้าย
หลังจาก “รายงาน” จาก “ฝ่ายทหาร” ระบุ “สัญญาใจ” ระหว่างผู้นำเหล่าทัพ ทั้งกองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ และผู้กุมบังเหียน “กองทัพไทย” กับฝ่าย “การเมือง” ไว้ตั้งแต่ วันแรกของการบุกยึดทำเนียบสำเร็จ
ความในครั้งนั้นยืนยันเห็นด้วยกันทั้ง 2 ฝ่าย ในว่า “หากฝ่ายการเมือง ไม่สามารถจัดการกับสถานการณ์ความไม่สงบได้ และมีความรุนแรงเกิดขึ้นขอให้นายกรัฐมนตรีลาออก”
โดย “ฝ่ายทหาร” มีการตั้ง “กองบัญชาการพิเศษ” สำรองกำลังไว้สำหรับติดตามสถานการณ์การชุมนุมอย่างใกล้ชิดภายใต้การ “สนธิกำลัง” ระหว่างกองทัพภาคที่ 1 และนายทหารจากกองทัพบกจำนวนหนึ่ง
แม้ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก จะพยายามบอกกับสาธารณะว่า ไม่มี “แผนการ” ที่จะทำให้ “สมัคร” พ้นทำเนียบ
แต่ พล.อ.บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ แจ้งเตือนสถานการณ์ร้อนออกอากาศว่าจะมีการ […]

continue reading.....