ถ้าให้ลองนึกถึงกิจกรรมยอดฮิตหลังการรับประทานอาหารของผู้คนแล้วละก็ แน่นอนว่าต้องมีเรื่องของการ “แคะฟัน” รวมอยู่ด้วย
และสิ่งที่นำมาใช้คุ้ยแคะเพื่อทำความสะอาดซอกฟันที่คุ้นเคยที่สุดนั้นก็คือ “ไม้จิ้มฟัน”
แม้หลายคนเลือกที่จะใช้ไม้ลูกชิ้น หลอด หรือดินสอปลายแหลมมาแคะไค้ แต่ยังไงประสิทธิภาพก็ยังสู้ไม้จิ้มฟันไม่ได้สักที
ไม้จิ้มฟันกับมื้ออาหารจึงอยู่คู่กันอย่างแยกไม่ออก
เชื่อไหมว่า เจ้าไม้เล็กๆ ไว้ทำความสะอาดซอกฟันนั้นมีบรรพบุรุษยืนยาวมานานหลายพันปี ที่เก่าที่สุดเห็นจะเป็นไม้จิ้มฟันสำริด รุ่นเมโสโปเตเมียโน่น บางยุคบางสมัยมีการตกแต่งให้สวยงามด้วยวิธีต่างๆ ทั้งเคลือบ วาดลวดลาย ไปจนถึงประดับด้วยอัญมณี
จากนั้นวิวัฒนาการของไม้จิ้มฟันก็เปลี่ยนแปลงเรื่อยมา มีทั้งทำจากเขาสัตว์ เงิน ไม้ ยาง เรซิ่น จนมาถึงยุคพลาสติกเช่นปัจจุบัน
ไม่ว่าจะเปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัยมานานแค่ไหนก็ตาม รูปทรงของ ไม้จิ้มฟันก็ยังคงความเป็นแท่งกลมปลายเรียวแหลมเล็กโคนใหญ่ ทำหน้าที่จิ้มหรือเขี่ยเศษอาหารที่ติดอยู่ตามซอกฟันอยู่เสมอมา
แต่ปัจจุบันตัวช่วยทำให้ฟันสะอาด นับพันปี กำลังกลายเป็นต้นเหตุที่ทำให้ ฟันห่าง เหงือกร่น รวมถึงเกิดอาการ ติดเชื้อด้วย
มาดูกันว่า ทำไมถึงทำกับฉันได้ ขนาดนี้ ?
ชื่อว่าไม้จิ้มฟันเขามีไว้จิ้มฟัน แต่คนเรากลับมีวิธีการใช้โดยการใช้ปลายเรียวเล็กของไม้จิ้มฟันแยงผ่านซอกเหงือกและฟันเข้าไปเขี่ยหรือผลักเศษอาหาร
เมื่อจิ้มฟันไปแต่ละที เหงือกก็จะถูก กดให้ต่ำลง ดังนั้นยิ่งผลัก ยิ่งแยงลึก เท่าไร มากเท่าไร บ่อยเท่าไรเหงือก ก็จะมีช่องว่างใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ฟันก็จะยิ่งห่างออกไป เปิดทางให้เศษอาหาร ยิ่งติดไปกว่าเดิม แถมความงามของฟัน ก็จะลดน้อยลงไปด้วย
แล้วจะใช้ไม้จิ้มฟันให้เกิดประโยชน์มากกว่าโทษได้อย่างไร หนังสือชีวจิต เขามีคำตอบให้
เริ่มตั้งแต่ต้องเลือกไม้จิ้มฟันที่ตรงเรียวไม่มีเสี้ยน ถ้าเป็น ไม้จิ้มฟันที่ทำจากไม้ ควรแตะน้ำลายให้เปียก ก่อนเพื่อเพิ่มความเหนียว ไม่หักง่ายให้กับเนื้อไม้ […]

continue reading.....

เรื่องเทกโอเวอร์แมนฯ ซิตี้ยังเป็นประเด็นร้อน ที่ใครๆ ก็พูดถึง และเริ่มมีคนตั้งข้อสังเกตมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า ความเปลี่ยนแปลงคราวนี้จะมาแนวฝันที่เป็นจริง ซิตี้กลายเป็นหนูตกถังข้าวสารอย่างที่คิดกันไว้จริงหรือ
เรื่องตกน่ะใช่ นายทุนใหม่ อาบูดาบี ยูไนเต็ดกรุ๊ป มีเงินมาประเคนให้ซื้อนักเตะใหม่ตามใจชอบ แต่ที่ยัง น่าสงสัยอยู่คือ ทีมจะเปรี้ยงปร้างตามเป้าหมายหรือเปล่า ผลข้างเคียงที่จะตามมามีอะไรบ้าง
เป็นธรรมดาโลกนะครับที่ไม่มีใครได้ไปซะหมด ด้านที่เสียมันต้องมีแหงๆ กรณีของทีมเรือใบสีฟ้ากำลังถูกจับตามองหลายเรื่อง อย่างแรกสุดคือเสียความเป็นตัวของตัวเอง
แมนฯ ซิตี้ไม่เหมือนแมนฯ ยูไนเต็ดที่อินเตอร์กว่า เป็นทีมเปิดกว้าง มีอำนาจซื้อสูงกว่า นักเตะในทีม จึงผสมผสานระหว่างตัวอังกฤษท้องถิ่นกับดาวดัง ต่างชาติมากมายจนกลืนกันไปหมด
ปีศาจแดงไม่ค่อยมีแคแร็กเตอร์แบบทีมอนุรักษนิยม หรือท้องถิ่นนิยม ยิ่งช่วงหลังๆ นักเตะที่ปั้นขึ้นมาเองแทบจะสอดแทรกขึ้นชุดใหญ่ลำบาก ความรู้สึกร่วมแบบ “อังกฤษ อังกฤษ” ก็ยิ่งเหลือน้อยลงไป
ต่างจากแมนฯ ซิตี้ที่ไม่ค่อยมีตังค์ จึงต้องสร้างเด็กจากอคาเดมี่ขึ้นมาใช้งาน และถือว่าประสบความสำเร็จเลยแหละ เมื่อมองความก้าวหน้าของพวก ไมก้า ริชาร์ดส เนดูม โอนูฮา ไมเคิล จอห์นสัน หรือสตีเฟ่น ไอร์แลนด์ ซึ่งสามารถพัฒนาฝีเท้าจนมีบทบาทในทีมตัวจริงด้วยกันทุกราย
แต่พอเปลี่ยนนายทุน เปลี่ยนนโยบายที่ต้องการให้ทีมโตเร็วที่สุด กระหายแชมป์อย่างที่สุด เด็กๆ ลูกหม้อพวกนี้จะหลบไป ยืนตรงไหนล่ะ ?
บุคลิกของแมนฯ ซิตี้จะเปลี่ยนไป ถึงกุนซือ มาร์ค […]

continue reading.....

เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ “บารัก โอบามา” เป็นผู้เขียนขึ้น
ถึงเวลานี้ไม่มีใครไม่รู้ว่า “บารัก โอบามา” คนที่กำลังเป็นที่จับตาของทั้งโลก
เส้นทางเดินสู่ทำเนียบขาวของเขาจะถึงฝั่งฝัน หรือไม่ ไม่เกินปลายปีนี้เราคงได้รู้กัน
“โอบามา” เข้าสู่ถนนสายการเมือง เมื่ออายุ 35 ปี คำถามที่พลเมืองอเมริกันชอบถามเขาในระหว่างหาเสียงก็คือ
“คุณได้ชื่อตลกๆ นั่นมาจากไหน” และ “ท่าทางคุณก็นิสัยดี ทำไมถึงอยากไปยุ่งกับเรื่องโสโครกและร้ายกาจอย่างการเมือง”
แต่เขามักจะบอกว่า เราต่างมีส่วนได้ส่วนเสียในตัวผู้อื่น และสิ่งที่ผูกพันเราไว้ด้วยกันนั้น ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่แบ่งแยกเราออกจากกัน และถ้าหากผู้คนจำนวนมากพอ มีศรัทธาในสัจธรรมที่เขานำเสนอ และลงมือปฏิบัติตาม แม้เราจะไม่สามารถแก้ไขทุกปัญหาได้ แต่เราคงทำบางอย่างที่เปี่ยมความหมายให้ลุล่วงได้
“เราคิดว่าศรัทธาคือแหล่งที่มาของความสบายใจและความเข้าใจ แต่กลับพบว่าการแสดงศรัทธาของเราออกมากลับก่อให้เกิดการแบ่งแยก เราเชื่อว่าตัวเราเป็น คนใจกว้าง แม้ว่าความตึงเครียดเรื่อง เชื้อชาติ ศาสนา และวัฒนธรรม จะก่อความรำคาญอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่แทนที่จะแก้ไขความตึงเครียดเหล่านี้ หรือครุ่นคิดเรื่องความขัดแย้งเหล่านี้ การเมืองของเรากลับ กระพือโหมให้มันรุนแรงขึ้น ฉกฉวยประโยชน์จากมัน และผลักดันให้เราแยกห่างกันออกไปอีก”

“โอบามา” พูดถึงการได้พบปะกับกลุ่มคนไว้อย่างน่าคิด
“เมื่อผมมองไปยังกลุ่มคน บางครั้งผมจะรู้สึกเหมือนได้แรงบันดาลใจ เมื่อมองดูท่าทางของพวกเขา ผมจะเห็นการทำงานหนัก เมื่อมองดูวิธีที่พวกเขาอุ้มลูก ผมจะเห็นความหวัง เวลาที่ผมอยู่กับพวกเขานั้นเหมือนการได้แช่ตัวในสายน้ำเย็นเฉียบ หลังจากการพบปะ ผมจะรู้สึกสะอาดสะอ้าน ดีใจที่ได้รับเลือกให้มาทำงาน”
และพูดถึงความสำเร็จของอเมริกาว่า
“อเมริกาอาจจะโชคดีเรื่องตำแหน่งที่ตั้งบางส่วนอยู่ในจุดที่ดีที่สุดของโลก แต่ก็เห็นได้ชัดว่าความสำเร็จทางเศรษฐกิจของเราไม่ได้มาจากทรัพยากรทางธรรมชาติเท่านั้น สินทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราคือระบบการจัดการสังคม ซึ่งเป็นระบบที่กระตุ้นให้เกิดนวัตกรรมและความคิดริเริ่มส่วนบุคคลอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งการจัดสรรปันส่วนทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ”
เป็นบางแง่มุม […]

continue reading.....

ถ้าพูดถึงการนำเสนอสินค้าหรือการนำเสนองานแล้ว หลายคนคงรู้สึกกลัว และถ้าเป็นไปได้คุณคงอยากจะร้องเพลงช่างฉันเถิด ปล่อยฉันไป ให้หัวหน้าคุณได้ฟัง แต่บางครั้งมันก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังเช่นคุณมือใหม่ที่ส่งอีเมล์มาถามผมว่า เขามีเวลา 10 นาที ในการนำเสนองานชิ้นใหม่ให้ผู้บริหารระดับสูงฟัง เขาควรจะนำเสนออย่างไรเพื่อให้ได้ใจผู้บริหาร และยอมเซ็นอนุมัติงานชิ้นนี้
ถ้าพูดถึงการนำเสนอแล้ว ผมว่าหนึ่งในบุคคลที่สามารถนำเสนอสินค้าได้ดีที่สุด คือ สตีฟ จ็อบส์ CEO ของบริษัท Apple ที่เป็นผู้คิดค้นคอมพิวเตอร์ Mac เครื่องเล่น iPod หรือแม้แต่ iPhone ผมมีโอกาสได้ดูวิธีการนำเสนอของสตีฟ จ็อบส์ ในงาน Macworld 2008 ซึ่งเป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก และจากแนวทางการนำเสนอของเขา ผมพอจะสรุปวิธีการนำเสนอที่เร้าใจของเขาได้สัก 10 วิธี เผื่อคุณ “มือใหม่” จะสามารถนำไปใช้ได้
1.สร้างบรรยากาศ-ในการนำเสนอแต่ละครั้ง จำเป็นต้องมีแก่นหรือสาระสำคัญของสิ่งที่ต้องการนำเสนอ แต่ไม่จำเป็นจะต้องบอกออกไปโต้งๆ ตั้งแต่ต้น “There is something in the air today. (ปัจจุบันนี้ มันมีบางสิ่งบางอย่างอยู่ในอากาศ)” สตีฟ จ็อบส์ พูดในการเปิดงาน Macworld […]

continue reading.....

ในยุคของเศรษฐกิจและสังคมที่เน้นความรู้เป็นหลักเช่นนี้ ทำให้หลายองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชนจำเป็นต้องหมั่นพัฒนาแสวงหาความรู้อย่างต่อเนื่องเพื่อให้ทันกับโลกแห่งการแข่งขันทางธุรกิจ เพราะระบบการศึกษาในปัจจุบันไม่สามารถรองรับความเปลี่ยนแปลงและความรู้ใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องได้อีกแล้ว
ฉะนั้นสังคมแห่งความรู้ในยุคปัจจุบัน ซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ความรู้ใหม่ๆ นั้นเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ และไม่จำเป็นต้องอยู่ในระบบการศึกษา เพราะสิ่งเหล่านี้มักจะเกิดจากกิจกรรมผสมผสานของคนในสังคม รวมถึงนวัตกรรมในสังคมนั่นเอง
เหตุเช่นนี้เอง จึงทำให้องค์กรต่างๆ ต้องทำการบ้านอย่างหนัก เพราะหากว่าเราตามไม่ทันความรู้ใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา เราก็จะกลายเป็นคนล้าหลัง ดังนั้น สิ่งสำคัญคือ การเก็บรวมรวบองค์ความรู้ภายในองค์กรให้มีมาตรฐาน สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างยั่งยืน
สถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ ในฐานะผู้รับผิดชอบรางวัลคุณภาพแห่งชาติ จึงเล็งเห็นความสำคัญ พร้อมได้จัดงานสัมมนาให้ความรู้ในเรื่องเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ TQA Seminar 2008:Measurement, Analysis, and Knowledge Management a Primary Source of Innovation and Competitive Advantage โดยการเสวนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากองค์กรชั้นนำระดับประเทศ ภายใต้หัวข้อ KM put into action: executing KM in different organizations context and culture
เพื่อเผยแพร่ สนับสนุน และผลักดันให้องค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชนนำเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาตินี้ไปพัฒนา ขีดความสามารถในด้านการบริหารจัดการองค์กรต่อไป
เบื้องต้นกับเวทีขององค์กรภาครัฐ […]

continue reading.....

ทันทีที่หลุมดำก่อตัวขึ้น มันจะแผ่พลังงานออกมาอย่างมหาศาล
เช่นเดียวกับอนุภาคของ “4 รัฐมนตรี” ในกลุ่มดาวเคราะห์ ที่โคจรรอบตัวกลุ่ม “เพื่อนเนวิน” ในพรรคพลังประชาชน (พปช.)
ที่ถูกปรามาสจาก “ดาวดวงอื่น” ในพรรคเดียวกันว่า เป็นเพียง “กลุ่มหลุมดำ”
แต่เมื่อ “4 รัฐมนตรี” แสดง “พลังงาน” ก็มักส่งผลให้เกิดแรงโน้มถ่วงเหวี่ยงดึง ให้ทุกกลุ่ม ทุกก๊ก ในพรรค พปช.ต้องเหวี่ยงตาม
เพราะการหลอมรวมของ ส.ส.จำนวนแน่นอน ชัดเจน พร้อมเพรียงทุกที่ ทุกเวลา ทั้ง 96 คน เปล่งประกายแสงรวมกันทำให้ “4 รัฐมนตรี” ในหลุมดำ กลายเป็น “กลุ่มดาวฤกษ์”
ทั้งนายสุพล ฟองงาม รักษาการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายพงศกร อรรณนพพร รักษาการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายธีระชัย แสนแก้ว รักษาการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
และนายทรงศักดิ์ ทองศรี รักษาการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
จึงเจิดจรัสแผ่รังสีทั่วทั้งภาคอีสาน ทั้งสาดแสงในพรรค แผดเสียงในสภาผู้แทนราษฎร และสะท้อนสีสันจัดจ้านในที่ประชุมคณะรัฐมนตรี
เพราะแกนกลางของ “4 รัฐมนตรี” สามารถชิงพื้นที่ ส.ส.มาได้ระดับ “ยกทั้งจังหวัด” ทั่วทั้งในอีสานเหนือ และอีสานใต้
ทำให้มีอานุภาพเนรมิต จ.อุดรธานี “เมืองหลวง” […]

continue reading.....

การเมืองและเศรษฐกิจไทย ชั่วโมงนี้ผูกกันแน่นแยกไม่ออก เมื่อการเมืองไม่คลี่คลาย เมื่อม็อบพันธมิตรฯได้คืบจะเอาศอกตลอดเวลา เศรษฐกิจไทยก็มีค่าเพียงตัวประกันที่ถูกพันธนาการอย่างแน่นหนา แม้จะไม่ถึงกับถูกผ้าปิดตา อุดปาก แต่ไม่ว่าตะโกน สุดเสียงขนาดไหน ทั้งซีกการเมืองและพันธมิตรฯยังไม่มีทีท่าจะหันมาสนใจ แม้แต่น้อย
ทั้งสองฝ่ายเอาแต่พร่ำบอกว่า ตัวเองเป็นฝ่ายถูกต้อง ชอบธรรม ใครคิดอ่านอย่างอื่นถูกจับโยนไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม
เมื่อเป็นแบบนี้หายนะรออยู่แค่เอื้อมเท่านั้น
ลองดูตัวเลขเหล่านี้ดู
ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ หอการค้าไทย ประเมินผลกระทบอันเนื่องจากการเมืองใน 3 ระดับ กรณีแรก สถานการณ์สิ้นสุดลงทันทีจะสร้างความ เสียหายให้เศรษฐกิจ 19,000-35,000 ล้าน กระทบจีดีพี 0.2-0.37% กรณีที่ 2 ถ้าสิ้นสุดในเดือนกันยายน-ต้นตุลาคม จะเสียหาย 40,000-62,000 ล้าน จีดีพีลดลง 0.42-0.65% กรณีที่ 3 ถ้าหากยังรุนแรงและยืดเยื้อจะเสียหายถึง 73,000-130,000 ล้าน กระทบ 0.76-1.33% ทำให้จีดีพี ปี 2551 อยู่ที่ 4.5-4.8% เท่านั้น
มาดูการส่งออกกัน
ศูนย์การศึกษาการค้าระหว่างประเทศประเมินว่า ที่ผ่านมาผู้ส่งออก 55.2% ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งทางการเมืองบ้างแล้ว โดยเฉพาะการปิดตายท่าเรือคลองเตย 3 วัน สร้างความเสียหายต่อ ภาคการส่งออกคิดเป็นมูลค่า 338 […]

continue reading.....

การปกครองแบบอนาธิปไตยหรือการปกครองที่ไม่มีการปกครอง รัฐบาลไม่มีอำนาจจะทำอะไรได้ เพราะกฎหมายไม่สามารถบังคับได้ เป็นการปกครองโดยกฎหมู่ หรือที่ฝรั่งเรียกว่า “mob rule” เป็นสภาพหรือสภาวะที่เลวร้ายที่สุดในบรรดาระบอบการปกครองทั้งหลายที่ว่าๆ กัน โดยที่ผู้คนก็ไม่รู้ตัวว่ามีความเสียหายต่อประเทศชาติและสังคมมากน้อยเพียงใด เพราะในที่สุดก็มักจบลงด้วยการปฏิวัติรัฐประหาร
การที่ฝูงชนจำนวนหนึ่งขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติต่อกฎหมาย ไม่ว่าจะโดย “สันติวิธี” หรือโดยวิธี “รุนแรง” ย่อมเป็นผลเสียต่อประเทศชาติสังคมทั้งนั้น ไม่ใช่มีแต่ผลดีต่อเดียว
เมื่อครั้งท่านมหาตมะ คานธี นำชาวอินเดียทั้งฮินดูและมุสลิมทำการดื้อแพ่งไม่ปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดีย แม้ว่าจะเป็นกฎหมายที่ออกโดยรัฐบาลอาณานิคม ซึ่งถ้าพูดทางรัฐศาสตร์ก็ขาดความชอบธรรม แต่ถ้าพูดในแง่ “นิติศาสตร์” ก็เป็นกฎหมายที่สมบูรณ์ และมีความจำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎหมาย เพื่อความอยู่รอดของสังคมและประเทศชาติ การดื้อแพ่งไม่ปฏิบัติตามกฎหมายของรัฐบาลอาณานิคมอังกฤษได้รับการสนับสนุนจากชาวอินเดียอย่างท่วมท้น แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
ปัญญาชนอินเดียบางคนก็ไม่เห็นด้วย หรือลังเลที่จะเห็นด้วย เพราะจะทำให้อินเดียกลายเป็นสังคมที่ไม่เคารพกฎหมาย กลายเป็นสังคมที่ปกครองโดย “กฎหมู่” ท่าน บ.ศ.รามณ หรือ B.S. Raman อดีตนายกสมาคมโหรของอินเดียในยุคอาณานิคมได้เขียนไว้ในคำนำหนังสือ “ตำราโหราศาสตร์” ของท่านว่า แม้ท่านก็เป็นผู้หนึ่งที่ต่อต้านระบอบการปกครองอาณานิคมของอังกฤษในอินเดียอย่างยิ่ง และเป็นสาวกคนสำคัญของท่านมหาตมะ คานธี แต่ท่านก็ไม่เห็นด้วยที่ท่านมหาตมะ คานธี ใช้วิธีชุมนุมประกาศไม่ปฏิบัติตามกฎหมายอาณานิคมที่ห้ามชาวอินเดียทำนาเกลือ เพราะนาเกลือผูกขาดโดยรัฐบาล แล้วให้สัมปทานแก่นายทุนเป็นผู้ทำ เพราะเมื่อได้เอกราชแล้วสังคมอินเดียก็จะกลายเป็นที่บ้านเมืองไม่มีขื่อมีแป ไม่มีใครเคารพกฎหมาย สังคมจะสับสนวุ่นวาย ฆ่าฟันกัน ไม่มีความสงบสุข รัฐบาลจะอ่อนแอ ทำงานพัฒนาประเทศไม่ได้
ก็เป็นดังที่ท่านรามณว่า […]

continue reading.....