ในขณะที่ข่าวการจัดตั้งรัฐบาลแทบจะดึงความสนใจของคนในสังคมกลืนกระแสอื่นๆ ในสังคมไปซะทุกเรื่อง มีข่าวเล็กๆ ชิ้นหนึ่งปรากฏ เป็นอัตราการตายที่เพิ่มมากขึ้นของผู้สูงอายุในญี่ปุ่น นัยว่ามาจากความเครียดจากอาการเจ็บไข้ได้ป่วย ในญี่ปุ่นอาจจะไม่เป็นที่ตื่นตกใจมาก เพราะจะว่าไปการฆ่าตัวตายนั้นถือเป็นวิถีที่แสนจะธรรมดาของลูกหลานเหล่านักรบซามูไร แดนอาทิตย์อุทัย ว่ากันว่าในแต่ละปี สถิติฆ่าตัวตายของคนญี่ปุ่นนั้นบางทีอาจจะมากหรือมากกว่าอัตราการตายที่เกิดจากอุบัติเหตุรถยนต์ด้วยซ้ำ ในญี่ปุ่นถึงขนาดมีหนังสือคู่มือการฆ่าตัวตายพิมพ์ขายกันเป็นล่ำเป็นสัน ที่น่าแปลกคือขายดีเสียด้วย “ภูเขาไฟฟูจิ” หนึ่งในจุดหมายปลายทางที่นักท่องเที่ยวไทยรู้จักกันดี ก็ถือเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางในการฆ่าตัวตายยอดฮิตของคนที่นั่นแต่โดยส่วนตัวออกจะแปลกใจ เพราะเมื่อไม่ถึงเดือนมานี้ได้มีโอกาสเกาะติดทีมผู้เข้าแข่งขัน การประกวดแผนธุรกิจเพื่อสังคมรอบสุดท้ายของบริษัทเอ็มคิวดีซี เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์โครงการหรูที่เป็นที่รู้จักดีอย่างบ้านแมกโนเลีย ที่พาผู้ประกวดที่เข้ารอบสุดท้ายไปดูงานบ้านพักคนชราถึงญี่ปุ่น ดูด้วยตาและเท่าที่ฟังข้อมูลแล้วจะเห็นว่า นี่ขนาดญี่ปุ่นเตรียมการวางระบบในการดูแลผู้สูงอายุอย่างล้ำลึกและซับซ้อน เรียกว่าอาจจะดีที่สุดเมืองหนึ่งในโลกด้วยซ้ำ ผู้สูงอายุยังฆ่าตัวตาย แล้วถ้าเราลองจินตนาการไปอีกสัก 16-17 ปี ที่สังคมไทยจะเข้าสู่ยุคประชากรผู้สูงอายุล้นประเทศ นึกไม่ออกเลยว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง
ที่ญี่ปุ่น นอกจากเบี้ยบำนาญที่คนทุกคนไม่ว่าจะประกอบอาชีพอะไร ตั้งแต่ลุงขายโชห่วย พนักงานจนถึงข้าราชการระดับสูง จะได้รับนั้น เป็นระบบที่เขาวางไว้ดูแลคนชราบ้านเขา ซึ่งเตรียมพร้อมไว้ตั้งแต่หลายสิบปีก่อนที่ญี่ปุ่นจะเข้าสู่สังคมประชากรสูงวัย คือตอนที่ยังมีเรี่ยวแรงทำงานทุกเดือน ต้องเจียดเงิน 1 หมื่นเยนเข้ากองทุนไว้ พอหลังเกษียณก็จะได้รับเงินเบี้ยบำนาญจากภาครัฐอย่างน้อยก็ 6 หมื่นเยน และมากขึ้นตามเงินที่เคยจ่ายถ้าเป็นพนักงานบริษัท หรือข้าราชการก็อาจจะได้เงินบำนาญก้อนนี้ถึง 2 แสนเยน ยังไม่นับรวมคนที่ยากจนจริงๆ และไม่ได้อยู่ในระบบที่เมื่อถึงวันหนึ่งที่เขาพิสูจน์ได้ว่ายากจนจริง คนชรากลุ่มที่ยากจน รัฐบาลก็จะให้เงินฟรีๆ ราว 1 แสนเยน เท่าๆ กับเงินที่นักเรียนรัฐบาลญี่ปุ่นได้รับในแต่ละเดือน […]
Share on Facebook
วิกฤตการเงินสหรัฐอเมริกายังลามไม่หยุดและไม่รู้ว่าจะ จบลงเมื่อใด ขณะที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเองก็ไม่มีคำตอบว่าสุดท้ายการตั้งรับที่ทำอยู่จะต้านวิกฤตได้หรือไม่ ในสภาวการณ์ดังกล่าว น.ส.พ.ประชาชาติธุรกิจ ได้จัดเสวนาหัวข้อ “ปอกเปลือกทุนนิยม…หลังวิกฤตการเงินอเมริกา” โดยมี ดร.เทียนชัย วงศ์ชัยสุวรรณ นักวิชาการอิสระ ดร.บันลือศักดิ์ ปุสสะรังษี ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารไทยธนาคาร นายสุรเธียร จักรธรานนท์ ประธานบริหารความเสี่ยง บริษัท หลักทรัพย์จัดการกองทุนเอ็มเอฟซี และ นางสาวสฤณี อาชวานันทกุล นักวิชาการอิสระ
เศรษฐกิจโลกขาลงและยาว
ดร.เทียนชัย วงศ์ชัยสุวรรณ เจ้าของนามปากกา “ยุคศรีอาริยะ” ผู้เชี่ยวชาญและศึกษา “ระบบโลก” โดยใช้มุมมองการเข้าใจโลกแบบ “องค์รวม” ด้วยการนำทฤษฎีคลื่นลูกยาว กับการเติบโตของจักรวรรดิ มาอธิบายระบบโลกทั้งใบ ได้ชี้ให้เห็นถึงปรากฏการณ์ของวัฏจักรเศรษฐกิจโลกที่มีทั้งขาขึ้นหรือพลวัต เชิงบวก และขาลงหรือพลวัตเชิงลบ
ในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจโลก ช่วงที่เศรษฐกิจโลกเจริญรุ่งเรืองเป็นคลื่นลูกยาวขาขึ้น อย่างในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรมเมื่อ ปี 1850 ที่อังกฤษเป็นเจ้าจักรวรรดิ ในปี 1900 เศรษฐกิจโลกก็เริ่มเป็นขาลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ที่เรียกว่า The Grate Depression ในปี 1929 ซึ่งเป็นพลวัตขาลงของเศรษฐกิจที่ลากยาวไปสิ้นสุดในปี 1950
ต่อมาในปี 2000 […]
Share on Facebook
สัญญาณอันตรายของรัฐบาล “สมชาย 1″ เริ่มปรากฏชัดขึ้นทันทีที่ ครม.ทั้ง 35 คนถูกโปรดเกล้าฯแต่งตั้ง เค้าลางการประลองกำลังก็เกิดขึ้นที่ห้องประชุมสภาผู้แทนราษฎรทั้งการเตรียมอภิปรายนโยบายรัฐบาล และการขู่ล้มโหวตให้กับกฎหมายสำคัญ เหตุการณ์ “ไม่เสถียร” ของรัฐบาลพรรคร่วม 6 พรรค กับอีก 1 “ก๊กเนวิน” นั้นมี “ที่เกิดเหตุ”
เพราะรายชื่อ ครม. “สมชาย 1″ เกือบทั้ง 35 คน ต้องนำขึ้นลัดฟ้าไปอังกฤษ ก่อนนำกลับมาเข้าสู่กระบวนการ “ปกติ”
ไม่แตกต่างจาก “ครม.สมัคร” ตั้งแต่ปรับครั้งแรกถึงครั้งสุดท้าย ทั้ง 5 ครั้งล้วนต้องผ่านการ “เห็นชอบ” จากผู้มีบารมีนอกพรรคที่อยู่นอกประเทศ
ต่างกันก็แต่เพียง “ผู้จัดการรัฐบาล” ที่ถูกเปลี่ยนจาก “แก๊งออฟโฟร์” เป็นกลุ่ม “เพื่อนยงยุทธ”
การจัดโผบัญชีรายชื่อคณะรัฐมนตรี จึงแปลกประหลาดมหัศจรรย์อย่างยิ่ง เชื่องช้าและยืดเยื้อ เต็มไปด้วยการ “ต่อรอง” อย่างเข้มข้นแทบทุกรายชื่อ
แม้กระทั่ง นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ยังต้องถอดถอนใจ
แม้กระทั่งผู้มีบารมีระดับ นางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ ยังต้องคล้อยตามเสียงทุบโต๊ะจาก “เพื่อนยงยุทธ”
แม้กระทั่ง “หัวหน้าพรรค” สมัคร […]
Share on Facebook
ชั่วโมงนี้มีการวิพากษ์วิจารณ์การเมืองใหม่ฉบับ 5 แกนนำพันธมิตรฯอย่างกว้างขวาง แน่นอน…ข้อวิพากษ์การเมืองใหม่มีทั้งฝ่ายที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
นักวิชาการศิษย์เก่า สนช.ทั้งนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ ประสานเสียงการเมืองใหม่อย่างรู้งาน
ส่วนผู้ที่ยึดหลักการประชาธิปไตย (จริงๆ) หลายๆ คนที่อยู่ในมหาวิทยาลัยและในศาลยุติธรรมและศาลปกครองบ่นว่า ข้อเสนอของฝูงชนหน้าทำเนียบรัฐบาล “โคตรมั่ว”
ล่าสุด สนทนาพิเศษกับ “ดร.วรเจตน์ ภาคีรัตน์” หัวหน้าภาควิชากฎหมายมหาชน บนชั้น 4 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในวันที่การเมืองไร้ทางออก ขัดแย้งแบ่งขั้ว ขนาดที่หน้าห้องอาจารย์สอนกฎหมายคนหนึ่งติดโลโก้ “กู้ชาติ”
ด็อกเตอร์ทางกฎหมายจากเยอรมนี หอบตำรากฎหมายและคำพิพากษาคดีสำคัญมากองไว้ตรงหน้าแล้วพูดว่า “ผมพร้อมแล้ว”นักข่าวประชาชาติฯจึงกดเทปโดยพลัน
นี่คือบทวิพากษ์ที่ดุเด็ดเผ็ดร้อนอีกครั้ง…หลังจากอาจารย์วรเจตน์ปิดปากไม่พูดเรื่องการเมืองมา 3-4 เดือน
วันนี้เขาพร้อมที่จะเปิดศึกทางความคิดแล้ว
- ถึงชั่วโมงนี้อาจารย์มองเห็นทางออกความขัดแย้งในสังคมไทยหรือยัง
ผมยังมองไม่เห็นทางออก (ครับ) เพราะตอนนี้สังคมไทยไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของเหตุผล และผมเข้าใจว่าตอนนี้กลุ่มคู่ขัดแย้งกันทางการเมืองถือเหตุผลคนละชุด หลักการคนละเรื่อง ต่างฝ่ายต่างก็อ้างอิงว่าหลักการฝ่ายตัวเองเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ก็เลยอาจจะยาก แล้วผมก็ไม่คิดว่าจะมีการสมานฉันท์เกิดขึ้นได้
จริงๆ เรื่องสมานฉันท์อาจไม่ใช่สิ่งถูกเท่าไร เพราะว่าความขัดแย้งเป็นเรื่องปกติธรรมดาอยู่แล้วในระบอบประชาธิปไตย แต่ว่าความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในบ้านเราเป็นความขัดแย้งระดับรากฐาน ในทางความคิดเลยทีเดียว เมื่อฐานความคิดมองกันคนละมุม ให้น้ำหนักกับปัญหาคนละอย่าง มันจึงไม่มีทางที่จะทำให้ลงตัวได้หรือเกิดการสู้กันอย่างสมดุลในระบบได้
- การเปิดประตูไปสู่การปฏิรูปการเมืองรอบใหม่ เป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน
ผมคิดว่าในบรรยากาศอย่างนี้ก็เป็นไปไม่ได้ ฝ่ายซึ่งไม่ได้อำนาจรัฐยื่นข้อเสนอที่ค่อนข้างแข็งและตึงมาก เป็นข้อเสนอที่การเปลี่ยนระบอบการปกครอง ข้อเสนอ 70 : 30 เป็นข้อเสนอที่ตึงมาก ก็จะหาจุดไม่ได้ เพราะอีกทางหนึ่งก็จะไม่ยอมถอย เป็นผม […]
Share on Facebook
ความรู้ยอดนิยม