รวยแบบ′เถ้าแก่น้อย′เด็กหนุ่มหาเงินพันล.ปั้นแบรนด์ดังบุกตลาดโลก

จากเด็กหาเงินจากเล่มเกมที่อยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง ลองผิดลองถูกปั้นแบรนด์สาหร่าย”เถ้าแก่น้อย” กระทั่งวางขายในเซเว่นฯและกระจายไปตปท. จนยอดขายทะลุพันล้าน

รั้งไม่ยุดฉุดไม่อยู่ซะแล้วสำหรับผลิตภัณฑ์สาหร่าย“เถ้าแก่น้อย” จากล้มลุกคลุกคลาน กระทั่งสร้างยอดขายทะลุ500ล้าน ปีนี้น่าจะเฉียดพันล้านและ2พันล้านในปีหน้า ไม่ธรรมดาแน่นอน
 
ก่อกำเนิดธุรกิจปลุกปั้นสินค้า จนสามารถสร้างแบรนด์เป็นที่รู้จักแพร่หลายเป็นอย่างยิ่งในหมู่ผู้บริโภคชาวไทยสำหรับผลิตภัณฑ์สาหร่ายในนาม “เถ้าแก่น้อย” และกำลังก้าวไกลพาสินค้าสัญชาติไทยไปไกลถึงตลาดโลก
 
ปีที่แล้ว (2550) “สาหร่ายเถ้าแก่น้อย” มียอดขายทะลุ 500 ล้านบาทไปแล้ว

ปีนี้ยังคาดด้วยว่าจะไม่ต่ำกว่า 1,000 ล้านบาท และยังวางเป้ายอดขายปีหน้าไว้สูงถึง 2,000 ล้านบาทอีกต่างหาก!!
 
พิจารณาจากรายได้ยอดขาย ในแง่ธุรกิจคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ประสบความสำเร็จอย่างงดงามโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเด็กหนุ่มวัยยังไม่เต็ม 24 ปีด้วยซ้ำ
เป็นความสำเร็จที่ไม่มีใบรับรองจากสถานศึกษา

อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์

“เถ้าแก่น้อย-อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์“ตัดสินใจเลิกเรียนกลางคัน หลังเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทยไปได้แค่เทอมเดียว
 
วุฒิการศึกษาที่มีติดตัวในปัจจุบันจึงมีแค่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เท่านั้น
 
อิทธิพัทธ์เล่าว่า  ตอนอยู่ ม.4, 5, 6 ไม่ค่อยได้เรียน เพราะติดเกมออนไลน์ เล่นกับคนที่อยู่อเมริกา ทำให้มีรายได้จากการเล่นเกมตั้งแต่ ม.4 ม.5 ก็ไม่ได้ขอเงินป๊ากับม้าแล้ว เพราะหาเงินจากการเล่นเกมเดือนหนึ่งได้ 2-3 แสน 
 
ที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างมาก่อน ตั้งแต่เด็กเคยฝันว่า อยากเป็นนักธุรกิจ เห็นคุณพ่อเวลาเดินไปไหน มีคนหวัดดีครับเฮีย เท่ดี เลยอยากทำ อยากเป็น พอเริ่มโต เริ่มเกเร ย้อมผมทองเป็นพังก์ก็รู้สึกว่า ไม่น่าจะเป็นนักธุรกิจได้ ความใฝ่ฝันเริ่มจะหมดลง 
 
แต่พอเริ่มเล่นเกมหาเงินได้ ก็รู้สึกว่า ไม่ยากอย่างที่คิด หาเงินได้เองทำให้รู้สึกมีไฟขึ้นมา
 
อิทธิพัทธ์บอกว่า จุดเปลี่ยนของชีวิต เกิดขึ้นช่วงวิกฤตปี2540 มีวันหนึ่งหาเงินจากเกมไม่ค่อยได้ เดินไปหาคุณแม่ บอกว่า ขอตังค์หน่อย คุณแม่เดินเข้าไปหยิบเงินนานมาก ประมาณ 10 นาที ก็เดินไปหาเห็นคุณแม่หยิบตังค์แล้วน้ำตาจะไหล เหมือนเขาเครียดเรื่องเศรษฐกิจมาก เลยคิดว่า ต้องทำอะไรแล้ว
 
ตอนนั้นอายุ 18 ปีครับ ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจว่า จะไม่เรียน แต่ตัดสินใจแค่ว่า ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยที่บ้าน
 
หลังเลิกเล่นเกมมีอยู่วันหนึ่งไปเดินงานที่เมืองทอง เป็นงานอาหารเดินไปเจอบูทที่มาจากญี่ปุ่น เป็นบูทขายเครื่องคั่วเกาลัด
 
เริ่มสาขาแรกที่ห้างแห่งหนึ่ง ทำไปทำมา ขาดทุนวันละ 500-600 ทุกวัน ไม่รวมค่าจ้างพนักงาน ก็ทนทำไปเรื่อยๆ คิดว่า คนทานคงยังไม่รู้จัก 2 อาทิตย์ก็แล้ว 3 อาทิตย์ก็ยังขาดทุน

ที่แรกกะว่าจะเลิกแล้ว เพราะขายไม่ดี อยูมาวันหนึ่งปรากฎว่าขายได้ 5 พันกว่าบาท อารมณ์เลยกลับมาเหมือนตอนเล่นเกมได้เงินครั้งแรก ไฟก็ลุกอีกครั้ง

หลังจากนั้นก็กระโดดมาขายสาหร่าย เพราะมีอยู่วันนึงไปรับเพื่อนที่มหาวิทยาลัย เพื่อขึ้นรถนั่งกินสาหร่ายอย่างเดียว เลยขอชิม เอามาให้แม่กิน แม่เอาไปให้อาม่ากิน ก็ติดใจ ผมต้องฝากเพื่อนซื้อ ก็คิดว่าทำไมไม่เอามาขายที่ร้านก็เอาไปขายที่ร้าน ได้สัก 2-3 เดือน เปิดยอดขายร้าน 30 กว่าสาขา เจอที่พระราม 2 ขายสาหร่ายดีกว่าเกาลัดอีก ฟีดแบ็กจากลูกค้าดีก็ดี

บังเอิญวันหนึ่งดูทีวี มีคำว่า”ป่าล้อมเมือง”เข้ามาในหู ก็คิดว่า ผมคือเมือง น่าจะมีต้นไม้เยอะๆ ก็คือร้านสะดวกซื้อ เห็นร้านสะดวกซื้อต้องเห็นสินค้าเรา ก็เป็นแนวคิดแรก คือลุยเข้าไปที่เซเว่นฯเลย

แต่กว่าจะเข้าเซเว่นฯนั้นไม่ใช่ง่าย อุปสรรคมากมาย แต่วันนี้สินค้าเถ้าแก่น้อยมีทุกเซเว่นฯในเอเชียยกเว้นที่ญี่ปุ่นที่เดียว เพราะตลาดเข้ายาก ส่วนในต่างประเทศมีโซนยุโรป อังกฤษ อเมริกา โดยผลิตโรงงานในเมืองไทยส่งไทย ตอนนี้เรามี 2 โรงงาน มีพนักงานกว่า 1,000 คน

ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องราวหลากหลายที่ถ่ายทอดอย่างสนุกสนานบนเวทีสัมมนา”คิดบวก360องศา”จัดโดย”ประชาชาติธุรกิจ”เมื่อ19พ.ย.ที่ผ่านมา

………………………..

วรวิทย์ ศิริพากย์

หาอ่าน เคล็ดลับ เบื้องหลังกว่าจะประสบความสำเร็จ และบทสัมภาษณ์ถาม-ตอบฉบับเต็ม “เถ้าแก่น้อย-ปัญญ์บุรี” แบรนด์ไทยไม่ธรรมดา “ฝันให้ไกล สู้ได้ทั่วโลก ในหนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ ฉบับ24-26 พ.ย. 2551 แล้วคุณจะรู้ว่าเด็กหนุ่มอายุ 24 ปีหาเงินพันล้านได้อย่างไร?

รวมถึง“วรวิทย์ ศิริพากย์”เด็กเรียนเปลี่ยนชีวิต ทิ้งเงินเดือน 3 แสน เดินตามฝันปั้นแบรนด์“ปัญญ์บุรี” ผลิตภัณฑ์สปาสุดหรู จนสร้างชื่อเสียงในตลาดโลก!!