 |
เคย…รู้สึกและสัมผัสได้กับจังหวะบางอย่างรอบๆ ตัวไหม ระหว่างการใช้ชีวิตท่ามกลางอดีตย่ำผ่านของความทรงจำกับการโหยหาความศิวิไลซ์สมัยใหม่ที่ชวนถวิลหา…และการเดินตามโลกที่หมุนไปทีละนิด วนรอบองศาตัวเอง
เคยมั้ยที่คิดแต่จะเดินไปข้างหน้า…จ้ำเอา จ้ำเอา ไม่ยอมถอยหลัง…แต่พอลองหยุด แตะเบรก แล้วค่อยๆ ถอย ทีละก้าว เดินช้าๆ เก็บรายละเอียด จดจำ และทบฟังเรื่องแต่เก่าก่อนเวียนถึงปัจจุบัน ความสุขไม่เล็กไม่น้อย โปรยเป็นยิ้ม…ยิ้ม…อิ่มปรีดิ์หลายชั่วยาม
เหล่านี้ล้วนแค่เป็นหนึ่งในของการเยือน “เชียงคาน”… หมู่บ้านเล็กๆ ริมโขงที่ผสมผสานและหน่วงเหนียวอะไรไว้มากมาย เชียงคานยังคงไม่รีบเร่งและบอบช้ำเหมือนหลายแห่งที่โตไว โตเร็ว และโตเกินไปแบบขาดระบบและทิศทางสำหรับเยียวยา เพราะ “เชียงคาน” เป็นเมืองเล็กเรียบริมโขง สุดชายแดนไทยในตัวจังหวัดเลย…ที่ไม่ควรละเลย
เหมาะกับการชี้ชวนไปพักเหนื่อย แวะทำความรู้จักเวลาช้า-เร็วที่นั่น เท่าที่เห็นนักต่อนักที่มีคนพยายามเปรียบเปรย “เชียงคาน” กับ “ปาย”…เมืองมหาเสน่ห์ใต้อ้อมกอดขุนเขาทางภาคเหนือว่าเหมือนกัน แต่…งานนี้ขอท้วงสุดชีวิต… ว่า คงเป็นเหมือนในความต่าง รึ…เหมือนแค่ความรู้สึก หากแต่…ไปเยือนแล้วต่อมการรับรู้ปกติจะสัมผัสได้ว่า เชียงคานมีเอกลักษณ์ เชียงคานมีรอยเสน่ห์จางๆ ให้ชวนมอง เชียงคาน มีรอยยิ้มที่เชื่อว่า…ไม่ได้มาจากการเสแสร้ง และเชียงคานทิ้งความเงียบ ไม่อึกทึกและเป็นตัวของตัวเอง ดิบกว่า…ที่เที่ยวอื่นๆ หลายช่วงตัว…
ยามเช้าเคล้าหมอกของเชียงคานถนนอิฐ…ตัวหนอนเลียบชายโขง จะเป็นลานกีฬาย่อมๆ ของคนที่นี่ บ้างออกมา เตรียมหุงหาอาหาร เตรียมลงเรือหาปลาในน้ำโขง บ้างยืนสูดอากาศทักทายเพื่อนบ้าน และบ้างออกมายืนรอพระเณร ออกจากวัดมารับบิณฑบาตรข้าวเหนียว พ่วงกับอาหาร คาวหวานจากชาวบ้านในชุมชนสำหรับส่งบุญ มองแล้ว ก็อิ่มใจทันทีที่ได้เห็น…ภาพเหล่านี้ในชั่วยาม แทนความวุ่นวายของการเดินทาง รถบนถนนที่ติดหนึบหนับในเมืองกรุง เชียงคานมี “วัดศรีคุณเมือง” เป็นวัดล้านนาเก่าแก่ของ เชียงคาน อายุอานามร่วม 160 ปี มีเอกลักษณ์ชวนมอง
 |
เวลาเช้าผ่านไปช้าๆ หม่นหมอกเริ่มจางลงในยามสายผู้เฒ่าผู้แก่หลายบ้านออกมาเดินๆ นั่งๆ บนแคร่ไม้หน้าบ้าน บ้างนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมพูดคุยทักทายกันตามประสาเด็กๆ วัยกำลังซนพากันเดินมุ่งหน้า บ้างปั่นจักรยานลัดเลาะไปโรงเรียนใกล้บ้านเป็นขบวน แว่ว…เสียงตามสายของครูจ้าง คละเสียงสวดมนต์ เสียงเคารพธงชาติ และบทพูดอบรมตักเตือนเด็กน้อยไร้สคริปต์ ยินถึงชายคาเกสต์เฮาส์ห้องพัก …สารพัดความคิดนึก ระลึกถึงวันเก่า-เก่าเริ่มวนมาให้หัวใจ พองโต
ความเงียบของเชียงคานริมโขง อาจทำให้บางคนใจไหวๆ แต่ถ้าไปกับกลุ่มเพื่อนขาลุย แนะนำให้หาจักรยานปั่นหรือมอเตอร์ไซค์เช่า จะได้ร่อนทั่วเชียงคาน ที่สำคัญขอแนะนำ”ภูทอก” ให้รู้จัก…เนินเขาขนาดย่อม ไม่สูงไม่ต่ำ ด้านบน เป็นที่ทำการของศูนย์โทรคมนาคม ควรไปถึงยอดสูงสุดนั่นแล้ว หยุดมอง จะเห็นมหาสึนามิหมอกมากมายชื่นตาต้องใจ
ยืนสูดลมหายใจลึกๆ โดยไม่ต้องไปถึงภูกระดึงหรือภูเรือ บึ่งเที่ยวต่อยัง “แก่งคุดคู้” แก่งหินขนาดใหญ่ที่ขวางกั้นน้ำโขง ชมสายน้ำที่บรรจบกันระหว่างไทย-ลาว แถมมีเรือบริหารล่องน้ำโขงหลากเส้นทาง ใกล้กันมีร้านอาหารอีสานของกลุ่มแม่บ้านรสแซบให้อิ่มท้อง…ตกบ่ายแวะไปหมู่บ้านไทดำ หรือนมัสการ “พระใหญ่ภูคกงิ้ว” ชมอาทิตย์อัสดง
 |
บนถนนชายโขงและศรีเชียงคาน มีบ้านเก่าหลายหลัง ต้อนรับให้เข้าไปนั่ง ทั้งเป็นร้านขายอาหาร เป็นเกสต์เฮาส์ เป็นร้านทำผ้าห่ม เป็นร้านนวดแผนโบราณ เป็นร้านไอติม ขายของที่ระลึก ฯลฯ คนในบ้านแต่ละหลังใจดี อารมณ์ดีอัธยาศัยดี เป็นมิตร เรื่องเล่าในอดีตและคำทักทายปราศัย แม้กระทั่งในยามเดินผ่านหน้าบ้าน นั่งพิศมองและย้อนนึกบรรยากาศเก่าๆ เริ่มเทถ่ายให้คิดถึงอดีตก่อนจะเดินทางถึงปัจจุบัน ยิ่งถ้าเป็นกลุ่มคนที่ละเอียดลึกในความรู้สึกแล้ว รับรองที่นี่…เป็นสะพานชั้นเยี่ยมให้พาเดินไปหาเวลาเก่า-เก่าเหล่านั้น
…บางคนไปแล้วอาจจะบอกว่า ก็เฉยๆ ไม่มีอะไรเลยแต่ถ้าใช้ใจมอง…จะเห็นเชียงคานในหลายอิริยาบถ สิ่งที่มีค่าและตามหาของคนบางคนไม่ใช่คำยกย่อง ไม่ใช่เอาเงินทองไปกองให้ตรงหน้า มากกว่านั้นคือความสว่างไสวและเป็นมิตร ไม่หมองมัว ไม่ทุกข์ร้อน เอื้ออาทร แบ่งปันรอยยิ้ม
ที่สำคัญ อย่ากลัวว่าจะไปเที่ยวเชียงคานแล้วขึ้นคาน เพราะจากคำบอกเล่า นักต่อนัก ใครๆ ก็พบรักกันที่นั่น และบางที อาจจะค้นพบ… ความหมายและคำตอบอะไรบางอย่างโดย… ไม่ตั้งใจ…
ท้ายสุดแค่อยากจะบอกว่า จะไม่ลืมแวะเวียนกลับมาเยี่ยมใหม่โดยไม่ได้หิ้วอะไรติดมือไป…นอกจาก…รอยยิ้ม…และความคิดถึงเพียวๆ ไม่มีอะไร…ปน… 
ที่พักแนะนำ
- เรือนแรมลูกไม้ โทร.08-6234-0011 - โฮมสเตย์บ้านป้าศรีพรรณ โทร.0 42-821-797
- ต้นโขงเกสต์เฮาส์ โทร.08-5854-7679 - เชียงคานเกสต์เฮาส์ โทร.042-821-691
- โรงแรมสมบูรณ์ โทร.042-821-064 - โรงแรมพูลสวัสดิ์ โทร.042-821-114
- บ้านดอกฝ้าย โทร.042-821-172
การเดินทาง
รถส่วนตัว : จากกรุงเทพฯใช้ทางหลวงหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ผ่านตัวเมืองสระบุรี ผ่านจังหวัดเพชรบูรณ์เข้าทางหลวงหมายเลข 203 ผ่านอำเภอหล่มสัก หล่มเก่า เข้าเขตจังหวัดเลยที่อำเภอด่านซ้าย อำเภอภูเรือ ถึงตัวจังหวัดเลยใช้เวลาเดินทางอีกประมาณ 1 ชั่วโมง หรือใช้เส้นทางจากสระบุรี ใช้ทางหลวงหมายเลข 2 มิตรภาพผ่านจังหวัดนครราชสีมาถึงจังหวัดขอนแก่น เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 12 ผ่านอำเภอชุมแพ แล้วใช้เส้นทางหมายเลข 201 เข้าเขตจังหวัดเลย ที่อำเภอภูกระดึง อำเภอวังสะพุง ถึงตัวจังหวัดเลยได้เช่นเดียวกัน
รถประจำทาง : บริษัท ขนส่ง จำกัด มีรถโดยสารประจำทางวิ่งระหว่างกรุงเทพฯ-เลย ทุกวัน ทั้งรถธรรมดาและรถปรับอากาศ ใช้เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง รายละเอียดสอบถามที่สถานีขนส่งสายอีสาน ถนนกำแพงเพชร 2 (หมอชิต 2) โทร.0-2936-0667, 0-2936-0657 วิ่งเส้น กทม.-เพชรบูรณ์-อ.หล่มสัก-อ.หล่มเก่า-อ.ภูเรือ
เลาะเที่ยวในเชียงคาน
สามารถเช่ารถจักรยานยนต์ (ราคาประมาณ 250-300 บาท) และรถจักรยาน (ราคาประมาณ 50-70 บาท) กับรีสอร์ตและเกสต์เฮาส์ละแวกนั้น
คอลัมน์ DESTINATION
โดย วิชชุดา ชาญณรงค์…เรื่อง/ภาพ
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.
ความรู้ยอดนิยม