ผึ้งสามารถต่อยคน เพราะมันมีเหล็กใน
ขุนศึกที่ “แกล้วกล้าหาญ” เพราะมีการฝึกปรือ
หากจะคาดการณ์ว่าฝ่ายใดจะแพ้-ชนะในการทำศึก ย่อมต้องประเมินจากภูมิประเทศ-แม่ทัพ-ขุนนาง-เสบียง-สมบัติ-ทหาร-ที่ปรึกษาและม้าศึกของฝ่ายใดเข้มแข็งกว่า
ผลการทำศึกศักดิ์ศรีในพื้นที่เลือกตั้งระหว่างแม่ทัพใหญ่ “เพื่อไทย” กับแม่ทัพใหม่ “ภูมิใจไทย” ชัดเจนแล้วว่าฝ่ายไหนเข้มแข็งกว่า
แม้ผึ้งมีเหล็กในยังพ่าย “เสบียง” กองใหญ่ที่ข้ามฟ้ามาจากเมืองดูไบ
ขุนศึกที่ประกาศตัวเองเป็นนักเลงบ้านนอก ชอบดูหนังจีนกำลังภายในประเภท “โหด-เลว-ดี” มีหน้าที่เป็นเหรัญญิกพรรค “ประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ” ยังต้องยอมโยนผ้า-ยกธงขาว
ยอมรับชะตากรรมในเกมกีฬาที่มีแพ้-มีชนะ อย่าง “นักเลง” ที่ไม่ใช่ “อันธพาล” ตั้งแต่ 24 ชั่วโมงก่อนการโหวตซ่อมในพื้นที่ จ.สกลนคร จะไม่มีการฟ้องร้อง จบแล้วก็จบ
เมื่อใบลงคะแนนใบสุดท้ายถูกนับว่า นางอนุรักษ์ บุญศล จากเพื่อไทย ชนะคะแนนนายพิทักษ์ จันทร์ศรี จากภูมิใจไทย ทุกอย่างจึงต้องขีดเส้นใต้
แม้จะยอมรับว่าแพ้แบบไม่มีทางสู้ แต่ “ประจักษ์” ไม่ยอมถอย และได้บทเรียนสอนใจ ต้องทำผลงานให้ “จับ-ต้อง” ได้ เพื่อครอบคลุมเกาะกุมจิตใจคนอีสาน
เพราะพรรคการเมืองที่เพิ่งก่อตั้งมาได้ 7 เดือน ถูกครหา-นินทา เรื่องทุจริตไม่เว้นแต่ละวัน ทำให้มนุษย์การเมืองทั้ง 7 คนในสังกัดภูมิใจไทย ต้องแสดงความเป็นตัวตนแทบทุกชั่วโมงบนเก้าอี้รัฐมนตรี
“ผมเบื่อคำนี้ คนถามผมเรื่อยเลย เรื่องผลประโยชน์ ผมเองถ้าอยากจะร่ำรวย ไปนั่งกินเปอร์เซ็นต์มันง่าย แต่ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย นี่คือตัวผมนะ”
จากพรรคที่ช่วยเสี่ยงพลิกกระดานอำนาจ จากขั้วสีแดง มาเป็นขั้วสีฟ้า-ประชาธิปัตย์ ทำให้พรรคสีน้ำเงินมีราคาค่างวด
แต่ผ่านการร่วมรัฐบาลเพียง 5 เดือน พรรคสีน้ำเงินมีภาพใหม่กลายเป็นพรรคที่มีต้นทุนการเมืองต่ำ แต่กำไรสูง
“ประจักษ์” เคยนั่งคิดทบทวน คำนวณคำ “ต้นทุน” เทียบกับพรรคประชาธิปัตย์ ที่เป็นคู่แข่งอยู่ในขั้วเดียวกันอย่างไม่คิดโกหก-ตอแหล และอย่างไรเสียการเมืองต้องมีเรื่องผลประโยชน์
“เราต้องชื่นชมที่เขาเป็นพรรคเก่าแก่ เรียกว่าเป็นสถาบันได้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็แล้วแต่ เขาจะมี ส.ส. 70-80 คนตลอดเวลา”
ในวัย 58 (เกิด 23 กันยายน 2494) ของ “ประจักษ์” เขาครอบครองตำแหน่ง “รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม” ถือเป็นตำแหน่งสูงสุดในชีวิตการเมือง เท่าที่เคยได้มา
เขาจึงประกาศสัญญาประชาคมทันทีที่ได้เป็นรัฐมนตรี ด้วยการคิดการใหญ่ให้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือต้องมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นภายใน 3 เดือน
แต่ในช่วงที่กระดานการเมืองมีเพียง 2 ขั้วเท่านั้น หากหักเหไปอยู่ข้างไหนต้องมีคำอธิบาย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำอธิบายข้ามขอบฟ้า ให้เข้าตา-ถึงหู “พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร” หัวขบวนใหญ่ในค่าย-ขั้วสีแดง ผู้ครอบครอง ส.ส.ภาคอีสาน-เหนือไว้เกือบทั้งสภาผู้แทนฯ
ขุนศึก-นักเลงบ้านนอกที่ย้ายจากสถานภาพ “มุ้งอีสาน” ไปสังกัดค่าย “เพื่อนเนวิน” ก็ต้องมีตำนาน-เบื้องหลัง สนับสนุนการตัดสินใจ
“ผมไม่ได้เนรคุณ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยังให้ความเคารพและคิดถึงอยู่เสมอ ถ้าการย้ายพรรคมีการรับเงินของใครมาแม้แต่บาทเดียว ขอให้มีอันเป็นไป อย่าได้มีความเจริญ ผมไม่เคยทรยศประชาชน ไม่ได้ขายตัว”
เมื่อต้องมาลงแข่งกับ “นายเก่า” เขาแพ้ แต่ยังชี้ชะตาอนาคตการเมืองในพื้นที่อีสานไว้ล่วงหน้า ด้วยท่าทางเขียน “เสือ” ให้ “วัว” กลัว
ปลุกกระแสเร้าใจฝ่าย-ขั้วที่กลัว “ทักษิณ” คืนชีพ ให้เป็นแนวร่วม รุกรบไปกับภูมิใจไทย “ถ้าฝ่ายเสื้อแดงชนะ คราวนี้ จากนี้ไปใครก็ไม่ชนะท่านทักษิณ ก็ต้องปล่อยให้เสื้อแดงยึดประเทศไปเลย”
ทางสู้-ทางไฟ ที่ภูมิใจไทยเตรียมการสำหรับการสู้ศึกครั้งหน้า จึงถูกวาด road map ไว้ล่วงหน้า ด้วยการจัดหาน้ำเลี้ยงให้ม้าศึก ประเภท “ภาพลักษณ์ดี” มีความใหม่-สด และต้องแนบท้ายดีกรีนักเรียนนอก
หากไม่มีภาพลักษณ์ก็ต้องมี “คะแนน” ระดับรองจากฝ่ายคู่แข่งแบบทิ้งไม่ห่างนัก
ที่สำคัญในการทำศึกคราวหน้าต้องมี “เสบียง” ที่เป็นต่อ ด้วยการจัดทำ “งบประมาณ” ปูพรมเต็มพื้นที่ เลียนแบบ “โมเดล” การทำพื้นที่ภาคใต้ของค่ายประชาธิปัตย์
ส่วนตัว “แม่ทัพ” ใหญ่ที่จะออกศึกหนหน้า หากสิ้นวาสนา “ชวรัตน์ ชาญวีรกูล” แล้ว ยังมีบุคคลที่มี “คอนเน็กชั่นพิเศษ” ตระเตรียมไว้เซอร์ไพรส์กระดานการเมืองให้เพื่อมไหวในระดับสึนามิ
คนการเมืองพันธุ์ “โหด-เลว-ดี” มีแผนรบกับรุกเท่านั้น จึงจะมีที่ยืนในสภาผู้แทนราษฎร
คอลัมน์ มนุษย์การเมือง
โดย อิศรินทร์ หนูเมือง isuans@hotmail.com
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.
ความรู้ยอดนิยม