กลายเป็นคำถามที่แหลมคมมากขึ้นทุก ๆ วันว่า นท้ายที่สุดแล้ว “สื่อแอนะล็อก” หรือสื่อยุคเก่า Old Media จะหาที่ยืนกันอย่างไร เมื่อโลกยุค “ดิจิทัล” พัฒนาก้าวกระโดดหนีออกไปเรื่อย ๆ และเป็นเวทีหลักสำหรับสื่อยุคใหม่ หรือ New Media มากกว่า
แผ่นบันทึกเสียง ซีดี (เพลง-ภาพยนตร์) หนังสือ พ็อกเกตบุ๊ก หนังสือพิมพ์ ฯลฯ กำลังดิ้นรนอย่างเต็มกำลัง เพื่อสร้างที่มั่นสุดท้าย และจะทำสำเร็จหรือเปล่า ?
เพราะภายในช่วงระยะเวลาแค่เพียงประมาณ 2 ทศวรรษที่ผ่านมา นวัตกรรมหลาย ๆ อย่างของโลกดิจิทัล พลิกโฉมหน้า ของโลกแห่งการสื่อสารได้อย่างรวดเร็ว
การเข้ามาของกล้องดิจิทัล แปลงสถานะของยักษ์ใหญ่อย่าง “โกดัก” ให้กลายเป็นเพียงตำนานในอดีตได้ฉันใด เทคโนโลยี MP3-MP4 ก็ปฏิวัติกวาดเอาธุรกิจแผ่นเสียง เทปคาสเซ็ต ซีดี ให้กลายเป็นสื่อล้าสมัยไปในชั่วพริบตา
หนังสือที่ทำมาจากกระดาษอยู่ในชะตากรรมไม่แตกต่างกันนัก เมื่อ “สื่ออินเทอร์เน็ต” ขยายนิยามของตัวเองออกเป็นโลกใหม่ บนไซเบอร์สเปซ เครือข่ายโซเชียลเน็ตเวิร์ก ฯลฯ พร้อมกองหนุนอย่างสมาร์ทโฟน, ไอโฟน, แบล็กเบอร์รี่, คินเดิ้ล (เครื่องอ่านหนังสืออิเล็กทรอนิกส์) มาสมทบ
ล่าสุดยังมีร่าง “อวตาร” ตัวจริงอย่าง iPad อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ลูกผสมที่ทดแทนได้ทั้งโทรศัพท์มือถือ-เน็ตบุ๊ก-เครื่องเล่นเพลง/ภาพยนตร์/เกม-เครื่องอ่านหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ ภายใต้ราคาและขนาดที่พร้อมจะสร้างพฤติกรรมใหม่ให้แก่ ผู้บริโภคได้ในทันที
นี่คือความเป็นจริงแห่งการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นแล้ว และกำลังขยายผลต่อเนื่องออกไปไม่รู้จบ จริงอยู่ ในภาพยนตร์ “อวตาร” AVATAR การรุกรานของเทคโนโลยีสมัยใหม่ไม่อาจต้านทาน “พลังจากความร่วมแรงร่วมใจ” รวมถึงความลับที่ซ่อนอยู่ในความเชื่อมโยงระหว่างชีวิต จิตวิญญาณของโลกในอดีต
อาวุธไฮเทคอาจพ่ายแพ้ให้แก่หอกดาบ ลูกธนูที่อยู่ในมือนักสู้ใจเกินร้อย แต่นั่นเป็นเรื่องราวในภาพยนตร์ที่ถูกเขียนบทเอาไว้ ล่วงหน้า ด้วยเจตนาต้องการสื่อสารมุมกลับกับผู้ชม (สูตรสำเร็จแบบเดิมของฮอลลีวูดคือเอเลี่ยนเทคโนโลยีสูง หรือชาวตะวันตก ที่ศิวิไลซ์กว่าเข้ารุกรานชาวพื้นเมืองจนยึดครองดินแดน ทรัพยากรส่วนใหญ่ได้สำเร็จ)
ซึ่งไม่ได้หมายความว่าจะเป็นไปได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ยุคปัจจุบัน
ไม่ว่าจะมองเหลี่ยมไหน มุมไหน “สื่อแอนะล็อก” ก็ตกอยู่ในภาวะที่ยากลำบากมากขึ้นทุกที ไหนจะรับมือกับนวัตกรรมใหม่ ที่พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับการพัฒนาเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว ไหนจะต้องแกะรอยพฤติกรรมของมนุษย์พันธุ์ใหม่ที่มีความต้องการแปลกแยกออกไป ไม่เหมือนในตำราเดิม ๆ ที่เคยศึกษากันมาก่อน
โอกาสที่จะหาพื้นที่ปักหลักยืนในระยะยาว จึงมีทางให้เลือก ไม่มากนัก
ที่สำคัญต้องยอมรับสภาพความเป็นจริงที่เกิดขึ้นว่า นี่คือ สภาวะใหม่ องค์ประกอบใหม่ที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
สื่อแอนะล็อกย่อมไม่สามารถรักษาสถานะของความเป็น “สื่อที่ทรงอิทธิพล” ได้อีกต่อไป ไม่ว่าจะในมิติของการเข้าถึง โดยกลุ่มคนจำนวนมาก ๆ หรือความนิยม ความสะดวกในความรู้สึกของผู้บริโภคสื่อยุคหน้า
ดูเหมือนที่มั่นสุดท้ายที่ “สื่อแอนะล็ออก” ต้องถอยกลับมายืนอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือมุ่งมั่นทำในสิ่งที่ถนัดที่สุด และเป็นจุดแข็ง ไม่กี่ด้านที่ยังคงอยู่ นั่นคือความเชี่ยวชาญในการผลิต “เนื้อหา” หรือ Content
ความพิเศษของเนื้อหา ข้อมูลที่มีความแตกต่าง มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สิ่งเหล่านั้นน่าจะเป็นอาวุธหลักที่เหลืออยู่ และยังคง มัดใจ “ลูกค้า” หรือ “ขาประจำ” กลุ่มหนึ่งได้ต่อไปอีก
โดยไม่ต้องไปคาดหวังว่าจะตีโต้หรือรุกกลับเพื่อนำไปสู่ชัยชนะเหนือ “สื่อใหม่” อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดได้ในอนาคตแต่อย่างใด
ในภาพยนตร์ AVATAR ไม่ได้มีข้อสรุปว่า ชาวพื้นเมือง “นาวี” ชนะเด็ดขาด หรือฝ่าย “มนุษย์” ผู้รุกรานอันมีเทคโนโลยีเหนือกว่ามากมายจะยอมพ่ายแพ้ เลิกรา โดยไม่คิดกลับมารุกรานใหม่
เช่นเดียวกับโลกแห่งความเป็นจริงของการแข่งขันระหว่าง สื่อต่างยุค สื่อเก่า-สื่อใหม่ ก็ยังแสวงหาเส้นทางเดินของตัวเอง มุ่งไปข้างหน้าด้วยความหวัง (ด้วยความมุ่งที่อาจแตกต่างกัน)
การก้าวเข้ามาของอินเทอร์เน็ต, โทรศัพท์มือถือ (ที่ฉลาด มากขึ้น ๆ), เครื่องอ่านข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ฯลฯ ก็ยังไม่สิ้นสุดการพัฒนาลงเพียงเท่านี้แน่นอน
เรื่องสนุกในโลกแห่งความเป็นจริง ยังมีให้ดูกันยาว ๆ ครับ
คอลัมน์ สามัญสำนึก
โดย สมปราถนา คล้ายวิเชียร
Free Download 50000+ Freeware Shareware NOW.







February 8th, 2010 at 9:11 pm
iPad ภาคอวตาร สื่อดิจิทัล กับที่มั่นสุดท้าย “สื่อแอนะล็อก” http://bit.ly/axeYtq