|
"ช่างคุยดอตคอม" นักเล่าเรื่องในโลกดิจิทัล |
|
|
|
|
พฤหัสบดี, 07 สิงหาคม 2008 |
สัมภาษณ์
ใครเป็นสาวก "แอปเปิล" หรือมือสมัครเล่นก็ไม่ผิดกติกา ถ้ามีเครื่องเล่นเพลง "ไอพอด" ในครอบครอง คงมีบ้างที่นึกอยากฟังมากกว่า "เพลง" และถ้าเชี่ยวชาญเทคโนโลยี และภาษาอังกฤษดีพอ คงเคยลองโหลด "podcast" มาฟังกันบ้าง แต่ถ้าไม่ทั้ง 2 อย่าง ขอแนะนำ www.changkhui.com
เว็บพอดแคสต์ภาษาไทย ที่มีเรื่องเล่า น่าสนใจมากกว่า 400 หัวข้อ
โหลดไปเก็บไว้ฟังได้ทุกที่ ทุกเวลา จะฟังซ้ำกี่ครั้งก็ได้ แถมฟรีอีกต่างหาก
ว่ากันว่า พอดแคสต์เป็นสื่อใหม่ยุคดิจิทัลที่น่าจับตาอย่างยิ่ง แม้จะตกที่นั่งเดียวกับ นิวมีเดียบนโลกอินเทอร์เน็ต ที่คนทำมองหาลู่ทางทำเงินอย่างอื่นไม่ได้นอกจากการขายโฆษณาบนเว็บก็เถอะ
"ประชาชาติธุรกิจ"ฉบับนี้พูดคุยกับ "ภาสกร หงษ์หยก" เว็บมาสเตอร์ และ ผู้ก่อตั้ง "ช่างคุยดอตคอม" สถานี พอดแคสต์ไทย
- พอดแคสต์ คือ
เป็นคำที่ใช้เรียกสื่อ ไม่ใช่เสียงอย่างเดียวเป็นวิดีโอด้วย แต่ดูได้ทางอินเทอร์เน็ต
เรื่องมีอยู่ว่า ผมใช้ไอพอดฟังเพลงจนเบื่อ เลยลองฟังพอดแคสต์ของต่างประเทศบ้าง เช่น This week in Tech, Diggnation และ Buzz Out Lound ฟังแล้วก็คิดต่อว่า ทำไมไม่มีภาษาไทยบ้าง
- คือจุดเริ่มต้นของช่างคุย
ผมได้อ่านหนังสือเรื่อง the world is flat ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า คนในบ้านเรามีความสามารถในการแข่งขันขนาดไหน ข้อมูลหรือหนังสือที่เป็นเนื้อหาในเชิงเผยแพร่ความรู้ใหม่ยังมีน้อย ตัวเองฟังรายการพอดแคสต์ของต่างประเทศหลายรายการ ฟังแล้วรู้สึกดี คิดว่าน่าจะทำได้จึงชวนเพื่อนๆ มาลองทำด้วยกัน ถือเป็นการแลกเปลี่ยนข้อมูล เป็นการกระจายความรู้ หรืออย่างน้อยก็ได้บันทึกความรู้ ความเข้าใจไว้ให้คนที่สนใจฟัง
คนรุ่นหลังต้องต่อยอดความรู้จากคนรุ่นก่อน ซึ่งต้องทำหน้าที่เป็นบันไดให้รุ่นหลังเหยียบขึ้นไปเขาจะได้เห็นมากกว่าที่เราเห็น ฟังแล้วอาจดูยิ่งใหญ่แต่จริงๆ ผมเชื่อว่าคนทำเว็บพวกนี้ในบ้านเราก็มาแนวนี้ทั้งนั้น
- เนื้อหาตอนแรกที่ทำคืออะไร
เราทำในแง่ประสบการณ์ ตอนแรกไม่ถึงกับมีหัวข้อชัดเจนคิดว่าจะทำ 14 ส.ค.49 วันที่ 21 ส.ค.จดโดเมนขึ้นเว็บเลย ตอนนั้นยังหาคนที่จะมาสัมภาษณ์ไม่ได้ บังเอิญมาเจอเพื่อนเขาเป็นเอ็มดีบริษัทเอ็นซี ทรู ทำเกมออนไลน์ ก็เลยไปสัมภาษณ์เขา แล้วตามไปที่ทรูไปสัมภาษณ์เกมมาสเตอร์ต่อ
จากนั้นเริ่มหมดมุข พอดีมีเพื่อนทำงานที่อเมริกาเลยให้อัดเทปเล่ามาว่า ที่โน่นเป็นยังไง ตอนหลังผมก็สัมภาษณ์เขาว่า ไปอยู่อเมริกาได้ยังไง ถึงได้กรีนการ์ด แตกเรื่องออกไปอีก
กว่าครึ่งในเว็บเป็นเพื่อนๆ ที่เจอกันทุกอาทิตย์ มองดูก็รู้ว่าใครพูดเรื่องไหนได้ ทุกคนที่มาพูดจะพูดในเรื่องที่ตนเองถนัด เนื้อหาไม่ยากมากนัก เพื่อนหลายคนไม่เคยฟังพอดแคสต์ด้วยซ้ำ แต่ก็ชวนมาช่วยกันทำ
คนหนึ่งเป็นผู้จัดการโครงการอสังหา ริมทรัพย์ เวลาจัดรายการก็แค่ตกลงหัวข้อ ที่เหลือเขาพูดได้เลยเพราะทำเป็นอาชีพ อีกคนทำงานโมโตโรล่า ถ้าเป็นเรื่องมือถือก็พูดได้เลย
- รายการไหนมีแฟนประจำฟังเยอะสุด
คุยคุ้ยเต่า (เรื่องรถโฟล์กเต่า) แต่ได้ สัจธรรมอีกข้อว่า กลุ่มคนรักโฟล์กเต่าไม่มีทางมีเป็นแสนได้ ไม่ว่าจะอีก 10 ปี 20 ปีข้างหน้า ไม่มีทางโตมากพอที่จะออกโทรทัศน์ วิทยุก็ไม่ได้ กลุ่มคนพวกนี้ไม่เยอะ สื่อใหญ่ไม่ทำแน่ แต่พอมีอินเทอร์เน็ตอินฟราสตรักเจอร์ดีขึ้นก็มีคอนเทนต์สำหรับคนกลุ่มนี้ได้
อีกอย่างที่เจอ คือ มีพอดแคสต์ของฝรั่งไปสัมภาษณ์คนจัดพอดแคสต์ทั้งโลก เขาไปสัมภาษณ์ชมรมผู้เลี้ยงสุกรที่ทำรายการเพื่อคนเลี้ยงสุกรในอเมริกา ซื้ออาหารหมูที่ไหน ตลาดขายยังไง วัตถุดิบเป็นยังไง
คนถาม ถามว่า คนฟังมีกี่คน เขาบอกว่า 5 พันคน คนสัมภาษณ์ก็ถามอีกว่า จะขยายยังไง เขาตอบว่า ไม่ต้องขยาย ทำยังไงก็คงไม่มากไปกว่านี้ ทำข้อมูลให้คนกลุ่มนี้ก็พอแล้ว
- อารมณ์คล้ายเว็บคอมมิวนิตี้
ผมเชื่อในทฤษฎี The Long Tail เขาบอกว่า ปกติแล้วถ้าไปจัดอันดับหนัง หรือหนังสือยอดฮิต เล่มที่ 1 อาจมียอดขายสูง เล่ม 2 และ 3 ก็ยังสูง แต่หนังสือมีปริมาณเยอะ มีร้านหนังสือที่เก็บหนังสือได้ไม่เยอะ เล่มที่อยู่ปลายๆ ทางก็ขายได้นะ แต่ค่าเช่าที่แพงจึงวางไม่ได้ พอมีอินเทอร์เน็ตมีได้ไม่อั้น
ในมุม The Long Tail ผมเห็นว่า เรายังมีช่องว่างในส่วนของคอนเทนต์ให้เล่นอีกมาก ทั้งแนวกว้างหรือลงรายละเอียดในด้านลึก
ผมยังอยากทำรายการเฉพาะทาง เช่นคุยคุ้ยเต่าทำเรื่องรถโฟล์ก ก็น่าจะมีรายการสำหรับเฟอร์รารี่ พอร์ช และโลตัสได้อีก
- มีบ้างไหมที่ไปคุยกับคนที่ไม่รู้จักมาก่อน
ก็มีบ้าง อย่างคุณซิคเว่ เบรคเก้ (ซีอีโอ ดีแทค) ผมเขียนอีเมล์ไปหาเขา วันรุ่งขึ้นมีพี.อาร์.โทร.มาบอกว่าอย่าเพิ่งสัมภาษณ์ ดีกว่า แต่มีบทความที่คุณซิคเว่เขียนให้นสพ.อยู่ให้เอาไปลงได้ ก็เริ่มจากตรงนั้น
อีกคน อ.ประยุทธ์ เงากระจ่าง เพื่อนรู้จักเลยพาไป หรือคุณยุ้ย (สฤณี-นักวิชาการอิสระ เจ้าของเว็บไซต์คนชายขอบ) แฟนรายการแนะนำว่า คุณยุ้ยเขียนเรื่องฮาร์ดเวิร์ด ผมก็คิดว่าเข้าท่าก็เลยชวนมาคุย
- มีคนฟังเยอะไหม
ดูยากมากนะครับ อย่างสถิติของการดูเว็บทั่วไปจะดูฮิตเรตหรือดูไอพีก็ดูได้นะ แต่ผมไม่ค่อยเชื่อตัวเลขเท่าไร เพราะตัวเลขพวกนี้มีการเข้าเว็บได้ 2 แบบ เข้าจากหน้าเว็บโดยตรง มาที่ http แล้วโหลด แต่ถ้าใช้ไอจูนหรือไอพอดไม่ต้องเข้าหน้าเว็บผ่าน เอชเอ็มแอลแล้วโหลดไปเลย ฉะนั้นสถิติหน้าเว็บไม่เยอะ ต่อวันไม่เคยถึง 500 ด้วยซ้ำ แตรวม 2 ก้อน แกว่งที่ 500-600
ยูนิคไอพี 2 หมื่นต่อวัน ผมใช้ 4 โปรแกรม เลือกดูจากที่นับได้ต่ำสุดเพราะไม่อยากหลอกตัวเอง ซึ่งคนอื่นบอกไม่น่าใช่ เว็บเราเป็นที่รู้จักในระดับหนึ่ง
- รวมๆ มีคอนเทนต์ขนาดไหน
400 กว่าตอน ใช้พื้นที่ 30 กว่ากิ๊ก ยอดดาวน์โหลดอยู่ที่ 300 กว่ากิ๊กต่อเดือน ยูนิคไอพีต่อเดือนประมาณ 20,000 ยอดดาวน์โหลดน่าจะตอนละ 1,000 นะ คุยคุ้ยเต่าน่าจะเยอะกว่านั้นนิดหน่อย ที่เซอร์ไพรส์มากคือมีแฟนรายการอยู่นอกประเทศเยอะเลย บางคนเล่าว่าเอาไอพอดไปเปิดลำโพงและฟังกันทั้งบ้านก็มี
- มองวงการอินเทอร์เน็ตในไทยอย่างไร
มีแนวโน้มที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ตลาดที่น่าสนใจ คือ คอนเทนต์
- แต่เก็บเงินไม่ได้
ณ เวลานี้นะ ดูเหมือนอินฟราสตรักเจอร์มีมากขึ้นบรอดแบนด์มากขึ้น แต่คอนเทนต์น้อย คนทำส่วนใหญ่เป็นเด็กอายุ 20 กว่าๆ เป็นเด็กยุคอินเทอร์เน็ต ทำให้คนรุ่นเดียวกับเขาดู แต่คนรุ่นผม หรือแก่กว่าผมล่ะ ผมเชื่อว่ามีคนอยากฟังเยอะ แต่ไม่มีคอนเทนต์ที่เหมาะกับเขา คนรุ่นผมคอนซูมเป็น แต่ผลิตไม่ได้ ดังนั้น คอนเทนตของคนรุ่น 50-60 หายากมาก มีแต่อายุ 20 ทำให้คน 20 ดู
- รายได้มาจากไหนบ้าง
คิดออกแค่โฆษณาหรือบางเว็บอย่าง บิสซิเนส วีกใช้พอดแคสต์เป็นตัวเชื่อมต่อระหว่างบรรณาธิการกับนักข่าว นำนักเขียนมานั่งคุยหลังปิดต้นฉบับไปแล้วว่า เบื้องหลังข่าวนี้ บทความนี้เป็นอย่างไร กว่าจะได้งานมาเหนื่อยขนาดไหน เรื่องพวกนี้ไม่มีให้อ่าน
John Burns บ.ก.บิสซิเนส วีกมองว่า พอดแคสต์เป็นอีกสื่อหนึ่ง ต้องเล่นให้เป็นหาสปอนเซอร์ให้รายการแยกจากนิตยสาร
ผมว่าน่าสนใจมากตรงที่ John Burns เป็นคนอายุกว่า 50 ปีแล้วครับ
- มีช่างคุยภาษาอังกฤษด้วย
เพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง แฟนรายการอยู่สมุยที่บินมากินข้าวด้วยเป็นฝรั่ง เขาฟังรายการเรา และบอกว่า เพิ่งรู้ว่าเมืองไทยเป็นอย่างนี้หลังฟังรายการเรา เงินก้อนแรกของช่างคุยที่ได้ก็ไม่ได้จากคนไทย เป็นรัสเซียน อเมริกัน เขาเรียนภาษาไทยที่วัดไทยในลอสแองเจลิส ส่งมาให้ ผมทำรายการภาษาอังกฤษ เพราะรู้สึกว่าคอนเทนต์ไทยที่ยังไม่ได้รับการแปลน่าสนใจมีอีกเยอะมาก
ภาษาอังกฤษเทปแรกเป็นเรื่องจตุคาม จากนั้นก็ไปสัมภาษณ์คุณซิคเว่ จนถึงวันนี้คนยังเข้าไปดูจตุคามมากกว่า แสดงว่ามีหลายเรื่องที่น่าสนใจแต่ยังไม่ได้รับการแปล แต่ต้องมองในมุมมองฝรั่งมองไทย ไม่ใช่ไทยมองไทย
ในบรรดาเทรดิชันนอลมีเดียพอดแคสต์ เป็นสื่อใหม่ที่น่าสนใจ โปรดักชั่นคอสต์ต่ำมาก และเพิ่มเอ็กซ์โปเชอร์ได้ง่ายๆ |
