|
อังคาร, 15 เมษายน 2008 |
|
คนหว่านเมล็ดพืช ย่อมต้องหวังผลทำงานการเมืองต้องหวังคะแนนนิยม ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม
แม้ "มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์" รัฐมนตรี "หน้าใหม่" ผู้เชี่ยวชาญการวางแผนและรอบรู้ชั้นเชิงกลวิธีการนำเสนอของ "สื่อ" อย่างยิ่งยวดจะพยายามปฏิเสธว่าไม่ใช่
แต่ในฐานะอดีตนักการตลาด มือวาง อันดับต้นๆ ของเมืองไทย แม้ว่าไม่ได้พูดแบบ "นักการเมือง" แต่เขามักจะขอให้สื่อ "บันทึกวรรคทอง" ไว้เสมอว่า ที่ทำทุกอย่าง ก็หวังเอา "ประชาชน" เป็นตัวตั้ง
"มิ่งขวัญ" บน 2 เก้าอี้ เสนาบดีใหญ่ สปอตไลต์ทุกตัวจับต้องสว่างจ้า
เขาจึงฉวยจังหวะนี้ สร้างประวัติศาสตร์ส่วนตัว
เหมือนกับที่เคยสร้างให้ภาพลักษณ์ของ อสมท จาก "แดนสนธยา" ให้กลายเป็น "โมเดิร์น" ทันตาเห็น
เมื่ออยู่ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เขา "แสดง" ให้เห็นว่า มีความพยายามที่จะ "เปิดเผย" ความลึกๆ ลับๆ ที่เคยอยู่ในกระทรวงแห่งนี้
การเปิดเผยข้อมูลค้าข้าว ที่ทั้งพ่อค้า สมาคมโรงสี และชาวนา พอรู้กันอยู่แล้ว สร้างราคาให้กลายเป็นการเปิดเผย "คัมภีร์" การค้าข้าวเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
เพราะที่ผ่านมาพ่อค้าไม่อยากให้มี การเปิดเผยราคา เพราะจะได้ไปกดราคาพ่อค้าโรงสี แล้วพ่อค้าโรงสีก็ไปกดราคาชาวนาอีกที
"มิ่งขวัญ" บอกว่าเรื่องที่กระทรวงพาณิชย์ทุกเรื่อง มีคนได้ มีคนเสีย แต่ในฐานะ "รมว.พาณิชย์" เขาต้องอยู่ตรงกลางระหว่างประชาชนกับพ่อค้า
โดยมี "วรรคทอง" ประจำตัวว่า อาจจะขัดใจบางคน หรือทำให้ใครเสียประโยชน์ ก็ต้อง "ขออภัย" ในความ ไม่สะดวก
เพราะช่วงที่เขาเป็นรัฐมนตรีอยู่นี้ "เป็นนาทีทอง" ของชาวนา
ดังนั้น "ผล" หรือ feedback การทำงานของเขา หากไปขัดผลประโยชน์ พ่อค้า หรือไป "ทับเส้น" เสนาบดีบางคนเข้า ก็เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการควบคุม
และเป็นเรื่องการ "เล่นการเมือง" ของใครบางคน
และขึ้นอยู่กับอำนาจในการไป "เป่า" ว่าคนเป่าต้องการให้เป็นอย่างไร
เมื่อ "การเมือง" มาประชิดตัว "มิ่งขวัญ" มักพูด "ประโยคสำคัญ" ว่า อีกไม่นานก็ต้องเห็นกันอยู่แล้วว่าใคร ทำอะไรไว้ ในที่สุดความจริงต้องปรากฏ
"มิ่งขวัญ" เปรียบเทียบว่า ถ้าทำงานแล้วมีคน "เข้าใจ" ก็จะมีพลัง แต่ถ้าเป็นคนป่วย แล้วมีคนแช่ง ก็จะตายเร็ว เพราะกำลังใจไม่มี คล้ายโจโฉตอนชีวิต "อวสาน"
งานการเมืองกับการตลาด อาจดูคล้ายคลึงกัน แต่แตกต่างอย่างยิ่งในเรื่องศิลปะในการ "สื่อสาร" ต่อสาธารณะ
การให้ข่าวลง "ล่วงหน้า" ก่อนที่จะลงมือทำ อาจส่งผลดีและได้รับการ ตอบรับอย่างล้นหลามในทาง "การตลาด"
แต่ในการ "บริหาร" หากมีแต่ "ฝีปาก" หรือ "แสดง" ว่าตั้งใจ แล้วไม่มี "ผลงาน" ที่เป็นรูปธรรม เพียงแค่ 2 เดือนก็ย่อมพิสูจน์ได้ว่า "ฝีมือ" อยู่ในระดับไหน
การแทรกแซงกลไกตลาด ทั้งเรื่องโครงสร้างราคาหมู ซิมโทรศัพท์มือถือ การลดราคาสินค้า และผลงานล่าสุดซีรีส์เรื่อง "ข้าวถุง" ที่มีการส่งสัญญาณสลับไปวนมา จนผู้ค้าและผู้ผลิต ผู้บริโภค สับสนอลหม่านไปทั้งตลาด
ผลของการ "ลงมือ" ในช่วง 2 เดือน ของรัฐมนตรีทั้ง 3 เรื่อง ล้วนมีการโฆษณาล่วงหน้า แล้วต้องมีการชี้แจง "รายละเอียด" ตามหลังแทบทุกเรื่อง
ประเด็นเหล่านี้ "มิ่งขวัญ" คิดเอาเองว่า เป็นกลวิธีคิดในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจ ที่แม้กระทั่งในที่นั่งอยู่ในคณะรัฐมนตรีก็ยัง "คาดไม่ถึง"
ระยะแรกๆ "มิ่งขวัญ" อาจครองใจผู้คน เพราะกลวิธีในการนำเสนอในพื้นที่ "สื่อ" อย่างแยบคาย
แต่เมื่อเวลาผ่านไป "ผลลัพธ์" ก็ออกมาว่าการบริหารด้วยการพร่ำพูด "โทรศัพท์" สายตรงที่ต่อไปถึง "สื่อ" ได้ทุกค่าย ทุกเวลานั้น ไม่อาจพิสูจน์ฝีมือได้อีกต่อไป
คนหว่านเมล็ดพืชย่อมหวัง "ผล"
รัฐมนตรีต่อสายโทรศัพท์ย่อมหวัง สร้าง "ข่าว" เพื่อบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ "ส่วนตัว"
คนการเมืองย่อมไม่หวังอะไรมากไปกว่า "คะแนนนิยม"
คอลัมน์ มนุษย์การเมือง
โดย อิศรินทร์ หนูเมือง
อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปเพื่ออ่านมันได้
|
