ท่านเป็น Internet Addiction Disorder หรือไม่?

Posted on Posted in Management

ท่านเป็น Internet Addiction Disorder หรือไม่?

 

ท่านผู้อ่านเริ่มมีความรู้สึกว่าในช่วงหลังๆ สมาธิหรือความสนใจของท่านน้อยลง ความไวในการคิดและโต้ตอบต่างๆ

 

 

เริ่มลดน้อยลงการความสามารถในการจดจำต่างๆ เริ่มถดถอยลงหรือการจัดลำดับความสำคัญของเรื่องราวต่างๆ ด้อยลงบ้างไหมครับ? บางท่านอาจจะโทษว่าเป็นเพราะวัยที่เพิ่มขึ้น หรือมีสิ่งเร้าจากภายนอกเข้ามารบกวนท่านมากขึ้น แต่อีกสาเหตุหนึ่งที่อาจจะนำไปสู่อาการข้างต้นอาจจะเนื่องมาจากการที่ท่านใช้งานอินเทอร์เน็ตมากกว่าที่ควรก็เป็นไปได้นะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ในปัจจุบันทุกอย่างรอบๆ ตัวเรานั้นเป็นดิจิตอลไปหมด การใช้ชีวิตอยู่กับอินเทอร์เน็ตมากเกินไปก็อาจจะนำไปสู่อาการต่างๆ ข้างต้นได้เช่นเดียวกันครับ

ท่านผู้อ่านอาจจะสงสัยว่า ทำไมการใช้อินเทอร์เน็ตสามารถนำไปสู่ความเสื่อมของการทำงานของสมองได้ตอนแรกผมเองก็สงสัยเช่นเดียวกันครับจนกระทั่งลองค้นคว้าเรื่องนี้ดู จึงพบว่าในโลกเรานี้ยังมีอาการความผิดปกติที่เกิดขึ้น เนื่องจากการใช้อินเทอร์เน็ตอยู่ และเรียกความผิดปกตินี้ว่า Internet Addication Disorder หรือ IAD ครับ

เจ้า IAD นั้นมีการค้นพบขึ้นมาเมื่อปี 1995 โดยแพทย์ที่พบสมัยนั้นมองว่า IAD เป็นการเสพติดที่คนมีต่ออินเทอร์เน็ตเหมือนกับที่คนมีการเสพติดต่อการพนันหรือสิ่งเสพติด อย่างไรก็ตาม IAD ก็ยังเป็นสิ่งที่ใหม่ขาดนิยามที่เป็นมาตรฐาน อีกทั้งแพทย์และนักวิทยาศาสตร์แต่ละท่านก็จะมีมุมมองต่อ IAD ที่แตกต่างกันออกไป

อย่างไรก็ดีใช่ว่าเมื่อท่านอยู่ในโลกของอินเทอร์เน็ตเยอะๆ แล้ว ท่านจะเป็น IAD นะครับ คนจำนวนมากที่ในแต่ละวันใช้อินเทอร์เน็ตเยอะมากก็ไม่ถือว่าเป็น IAD ครับ ดังนั้นอย่าเพิ่งตกใจไป แต่จะถือว่าเป็น IAD นั้นต่อเมื่ออินเทอร์เน็ตส่งผลต่อการดำรงชีวิตของเราครับ

จริงๆ เรื่องราวของ IAD นั้นก็คือเรื่องราวของการเสพติดนั้นเองครับ คล้ายๆ กับเสพติดยาหรือเสพติดอาหาร (บางท่านอาจจะเสพติดทั้งอินเทอร์เน็ตและอาหารไปพร้อมๆ กันก็ได้นะครับ) ลองเปรียบเทียบกับหักดิบหรือหยุดยาเสพติดแบบกะทันหันกับการต้องหยุดการใช้อินเทอร์เน็ตแบบกะทันหันดูก็ได้ครับหลายๆ ท่านที่ต้องโพสต์หรืออ่าน Facebook ทุกวันๆ ละหลายครั้งหรือต้องอ่าน และตอบไลน์ทุกวัน ถ้าอยู่ดีๆ ให้หยุดในสิ่งที่เคยทำแล้วจะเกิดอะไรขึ้นครับ?

สำหรับหลายๆ คนแล้ว อินเทอร์เน็ตกลายเป็นหลุมหลบภัยจากปัญหาต่างๆ รอบๆ ตัวเราทั้งปัญหาครอบครัวความวุ่นวายของลูกๆ ปัญหาที่ทำงาน ดังนั้นเมื่อเข้าสู่โลกของอินเทอร์เน็ตแล้วบุคคลจำนวนมากจะรู้สึกว่าชีวิตมีความสุขขึ้น แล้วจากความสุขเพียงสั้นๆ นั้นก็ถูกพัฒนากลายเป็นสิ่งเสพติดไปได้ครับ

คำถามต่อมาก็คือ แล้วทำไมการใช้อินเทอร์เน็ตถึงกลายเป็นสิ่งเสพติดขึ้นมาได้? ท่านผู้อ่านลองสังเกตตัวเองดูนะครับว่า ขณะที่ท่านเล่นเน็ตนั้น (ไม่ว่าจะเป็น social media การเข้าไปอ่านข้อความในไลน์เล่นเกมช็อปปิ้งหรืออ่านข่าวสารชาวบ้านไปเรื่อยๆ) ท่านมีความสุขหรือเปล่าครับ? ถ้าท่านพบว่าการเล่นเน็ตนั้นทำให้ท่านมีความสุข ท่านก็อยากจะกลับมาเล่นเน็ตบ่อยๆ เพราะท่านรู้สึกว่าเล่นเน็ตแล้วทำให้ท่านมีความสุข ซึ่งถ้าอธิบายแบบมีหลักวิชาการหน่อยก็จะพบว่าเมื่อเล่นเน็ตครั้งแรกๆ แล้ว ท่านรู้สึกมีความสุขก็เพราะสมองของท่านก็จะหลั่งเจ้าสารแห่งความสุข หรือ dopamine ออกมาและเมื่อถึงจุดๆ หนึ่งเมื่อให้หลั่งสารความสุขหรือ dopamine ออกมาในปริมาณเท่าเดิม เราจะต้องใช้เวลาอยู่กับอินเทอร์เน็ตนานขึ้น ซึ่งสุดท้ายก็จะยิ่งทำให้ปริมาณการใช้อินเทอร์เน็ตของเรามากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเป็นการเสพติดในที่สุด

นอกจากนี้ยังมีนักวิชาการกลุ่มหนึ่งออกมาชี้ให้เห็นเลยครับ ว่าผู้ที่เป็น IAD นั้นอาจจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของส่วนประกอบในสมองครับ คล้ายๆ กับผู้ที่มีอาการเสพยาเสพติด เนื่องจาก IAD โดยเฉพาะในสมองส่วนหน้า ซึ่งสมองส่วนหน้าหรือ Prefrontal Brain นั้นจะเกี่ยวข้องกับการจดจำรายละเอียดสมาธิการวางแผนและการจัดลำดับความสำคัญของเรื่องราวต่างๆ ดังนั้นเมื่อเป็น IAD ก็จะทำให้เราสูญเสียความสามารถในการจัดลำดับความสำคัญของเรื่องราวหรือสิ่งต่างๆ (แม้กระทั่งคน) เนื่องจากสุดท้ายแล้วอินเทอร์เน็ตกลายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญที่สุด

จะแก้ไขเรื่องของ IAD นั้นไม่ยากครับ เริ่มต้นง่ายสุดคือท่านผู้อ่านต้องสำรวจและยอมรับก่อนว่าเป็น IAD ถ้ายอมรับและอยากจะแก้ไขปัญหาจาก IAD นั้นที่เหลือก็ไม่ยากแล้วครับ ถึงแม้เราจะไม่จำกัดเจ้าอินเทอร์เน็ตให้ออกไปจากชีวิตประจำวันเราได้ การที่เราจะลดปริมาณการใช้ก็สามารถทำได้ ถ้าเรารู้ตัวเองดี หรือถ้าท่านอยากจะให้สมองของท่านหลั่งเจ้าสารแห่งความสุข ก็ยังมีกิจกรรมหรือทางเลือกอื่นๆ อีกมากครับ ไม่ต้องพึ่งพิงอินเทอร์เน็ตแต่เพียงอย่างเดียว

 

โดย : ดร.พสุ เดชะรินทร์

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

eighteen − 2 =